Για όσο διάστημα διαρκούσε η φωτογράφηση, τα χαμόγελα ήταν διάπλατα. Θα τολμούσα να πω και ανυπόκριτα. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι αυτό το κλίμα της ευφορίας και της αγαλλίασης δεν ανακόπηκε ούτε μετά τα φωτογραφικά «κλικς». Έτσι είναι…

Για όσους επιλέγουν να αυτοπεριορίζουν την πολιτική λειτουργία τους με… επιστολές για να διατυπώσουν την αντικειμενική αδυναμία των Δήμων να συντηρήσουν τα σχολικά κτήρια (διότι τους ανατίθενται αρμοδιότητες χωρίς πόρους στη συντήρηση της σχολικής στέγης), η μετατροπή των σχολείων σε Ωνάσεια μοιάζει με «λύτρωση».

Η δική τους ευθύνη μετατίθεται, χωρίς να χαλάνε τις καρδιές τους με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και αυτό -όπως φαίνεται- τους οδηγεί στην πολιτική τους αυτοεκπλήρωση, σε βαθμό τέτοιο που να αισθάνονται ενοχλητικά τις φωνές όσων διαδήλωναν έξω από το 9ο Γυμνάσιο και 10ο Λύκειο.

Αυτή η «ενοχλητική παρένθεση» της κινητοποίησης των εκπαιδευτικών, απωθήθηκε με χαρακτηριστική επιμέλεια από την ατζέντα της επίσκεψης της υπουργού Παιδείας κ. Ζαχαράκη, αφού κανείς δεν ήθελε να χαλάσει το πανηγυρικό κλίμα της εκχώρησης των ευθυνών και δικαιοδοσιών του κράτους σε ιδιώτες.

Τι ακριβώς όμως φώναζαν οι «ενοχλητικοί» που συγκεντρώθηκαν έξω από το σχολικό συγκρότημα; Ότι για παράδειγμα στο 5ο ΕΠΑΛ μαθητές εκδιώχνονται ως υπεράριθμοι, αφού πρώτα αποκλείστηκαν από το Ωνάσειο Σχολείο της γειτονιάς τους. Ότι στα γερασμένα σχολικά κτήρια του Ηρακλείου «βρέχει» προβλήματα, στα οποία δίδονται λύσεις-«μπαλώματα».

Ότι δεν υπάρχει σχέδιο διαχείρισης του οξύτατου προβλήματος της σχολικής στέγης, με αποτέλεσμα να πέφτουν «βροχή» οι εξώσεις και να βαθαίνουν τα αδιέξοδα; Ότι δεκάδες μαθητές, ανάμεσα τους και ΑμεΑ, κάνουν μάθημα μέσα σε κοντέινερς και αυτό πλέον θεωρείται κανονικότητα.

Ότι δεν έχουν δοθεί λύσεις για τα 550 κενά εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και τα πάνω από 520 κενά στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ότι νεοδιόριστοι και αναπληρωτές φτάνουν σε απόγνωση γιατί δεν μπορούν να καλύψουν το στεγαστικό κόστος με τις υπέρογκες αυξήσεις των ενοικίων, από τη μία, και τον χαμηλό μισθό τους, από την άλλη.

Αυτές τις «ενοχλητικές λεπτομέρειες» που «στραπατσάρουν» τις ζωές μας, που υποβαθμίζουν ευθέως, απορρυθμίζουν και απαξιώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία, κανείς από όσους φωτογραφήθηκαν δίπλα στην υπουργό δεν καταδέχτηκε να τις καταγράψει και να τις παραδώσει σε έναν φάκελο.

Κανείς δεν καταδέχτηκε να συγκαλέσει μια σύσκεψη, όπου όλοι θα καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι για να συζητηθούν και να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν την εκπαίδευση στο Ηράκλειο.

Κανείς δεν καταδέχτηκε να ανταποκριθεί στη στοιχειώδη ευθύνη που έχει απέναντι στην κοινωνία, σε σχέση με τις πραγματικές της ανάγκες. Και δεν καταδέχτηκε κανείς να κάνει τίποτα από τα παραπάνω, διότι το πραγματικό διακύβευμα είναι να παραμείνουν αδιατάραχτες οι σχέσεις αγαστής συνεργασίας με την Κυβέρνηση.

Ακριβώς επειδή το «εμείς» έχει αντικατασταθεί πανηγυρικά από το ναρκισσιστικό «εγώ» και πραγματικό ζητούμενο είναι η προσωπική πολιτική επιβίωση στον αφρό της εξουσίας…