Εικόνες που θα μπορούσαν να συγκριθούν με την κηδεία του Μανώλη Αγγελόπουλου, του Στέλιου Καζαντζίδη (μην σπεύσει κάποιος να συγκρίνει φωνές, για τη λαϊκή αποδοχή μιλάμε) και, για τους νεότερους, του Παντελή Παντελίδη, θύμισαν αυτές που έδειξαν τα μέσα ενημέρωσης από τη λαϊκή αγρυπνία στη Νίκαια για τον Σητειακό τραγουδιστή Γιώργο Μαζωνάκη.
Εικόνες με λαϊκό αυθορμητισμό που μετέτρεψε τον θρήνο σε συναυλία, την τελευταία που δεν πρόλαβε να δώσει για τα 33 χρόνια στο τραγούδι, που ετοίμαζε στις 20 Σεπτεμβρίου. Ο κόσμος προσήλθε για να αποχαιρετήσει έναν τραγουδιστή που δεν έφυγε από κάποια ασθένεια, αλλά από μια αμφιλεγόμενη ιατρική πράξη, που έχει γίνει, λέει, trend μεταξύ των πλουσίων να καθαρίζουν το αίμα τους για απεξάρτηση και νεότητα. Εκείνο όμως που έκανε τον κόσμο να πάει στην κηδεία του Μαζωνάκη ήταν άλλο. Ήταν ότι πήγε «σαν το σκυλί στ’ αμπέλι».
Η λαϊκή αυτή φράση τα λέει όλα: αβοήθητος. Και ξέρετε, ο άδικος και αιφνίδιος θάνατος προκαλεί σοκ, μας κάνει να νιώθουμε τυχεροί που τη γλιτώσαμε ως τώρα και ταυτόχρονα εξυψώνει τον νεκρό στα μάτια εκείνων που μένουν πίσω. Σοκάρει για πολλούς λόγους, κυρίως γιατί ο κόσμος ξέρει ήδη από ένστικτο τι πήγε στραβά.
Το γεγονός ότι ένας τραγουδιστής με μεγάλη λαϊκή αποδοχή «πήγε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι» προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη συζήτηση στην κοινωνία. Εν προκειμένω, άνοιξε ουσιαστικά μια μεγάλη συζήτηση στη χώρα, ακόμη και σε νομοθετικό επίπεδο, για το αυτονόητο.
Οι ιατρικές πράξεις στην Ελλάδα δεν παρέχονται από παραδοσιακούς θεραπευτές ή witch doctors της Αφρικής, δεν είναι ιατρική πράξη το ξεμάτιασμα, ούτε τα ζώδια, ούτε μια βαριά επεμβατική μέθοδος είναι θεραπευτική εκτός νοσοκομείου ή για άλλες περιπτώσεις πλην των περιπτώσεων που να έχουν εγκριθεί από τους φορείς της Υγείας.
Π.χ. η ένεση που έχει γίνει trend και λαμβάνουν όλοι σαν αδυνατιστική είναι εγκεκριμένη για τον σακχαρώδη διαβήτη και όχι για να μας κόψει την όρεξη. Και το ερώτημα εδώ είναι νομοτελειακό: Κι αν κάτσει στραβή; Οι αρμόδιες Αρχές, όπως ένας Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, το Υπουργείο Υγείας, ένας Ιατρικός Σύλλογος, η ΑΑΔΕ, και πολλές άλλες υπηρεσίες, έχουν ευθύνη για όλα αυτά;
Ήταν ή δεν ήταν γνωστό στους κύκλους της καλής κοινωνίας της Αθήνας ότι στο ιατρείο-διαμέρισμα στο Κολωνάκι σού καθαρίζουν το αίμα έναντι χιλιάδων ευρώ; Υπήρχε ή όχι διαφήμιση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;
Πώς έμαθε ο Μαζωνάκης για τη μέθοδο αυτή; Και πόσοι άλλοι δεν πήγαν και ήταν απλώς πιο τυχεροί ή λιγότερο επιβαρυμένοι στον οργανισμό τους και επιβίωσαν, αλλά θεωρητικά θα μπορούσαν να πάθουν ανακοπή; Και το χειρότερο, οι άνθρωποι στο ιατρείο που πέθανε ο Μαζωνάκης ούτε ΚΑΡΠΑ μάλλον γνώριζαν καλά ούτε την αδρεναλίνη έδωσαν, ως έπρεπε, ούτε κάλεσαν για άμεσα βοήθεια το ΕΚΑΒ. Τουλάχιστον με όσα βγαίνουν στη δημοσιότητα.
Ας δούμε ένα παράδειγμα. Αν κάποιος πήγαινε σε νοσοκομείο να του φυγοκεντρίσουν το αίμα για να ανακτήσει τη χαμένη του νεότητα, θα του έκαναν τη θεραπεία; Προφανώς όχι. Προφανώς ήταν κοινό μυστικό τι γινόταν στο ιατρείο της Καρνεάδου, όπως και ενδεχομένως και σε άλλους τέτοιους χώρους, που λέξεις όπως «ολιστική ιατρική», «κβαντική ιατρική», «βιοσυντονισμός» και άλλα υπόσχονται θαύματα! Κι αυτά, να ξέρετε, είναι σαν το ξεμάτιασμα, το χασμουρητό, την πετσέτα που κονταίνει αν έχεις μάτι, τα μάγια, τον εξορκισμό και διάφορα άλλα που μπορεί να λειτουργούν ως placebo!
Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως λένε οι πραγματικοί γιατροί, η πλασμαφαίρεση είναι ιατρική πράξη για τη θεραπεία ανθρώπων που κινδυνεύουν από αιματολογικά νοσήματα. Για να μην κάνουμε δίκην προθέσεων, καλό θα είναι να περιμένουμε και τις τοξικολογικές εξετάσεις, ώστε να υπάρξει ολοκληρωμένη ιατροδικαστική άποψη για την περίπτωση Μαζωνάκη.
Ωστόσο, μήπως το γεγονός και οι συνθήκες ανοίγουν μια συζήτηση για την πραγματική ιατρική και πώς μπορεί αυτή να προφυλαχθεί από μαντζούνια, αμφιλεγόμενες μεθόδους, παρελκυστικές διαφημίσεις στο διαδίκτυο, με σκοπό την παραγωγή χρήματος δια της αφαιμάξεως εκείνων που ως ακροατήριο αποδέχονται ότι υπάρχουν σωζόμενες επιστολές του Ιησού, ότι οι νέες ταυτότητες σε «φακελώνουν» και οι παλιές όχι, ότι τα εμβόλια σκοτώνουν και πως η νικοτίνη και η χλωρίνη μπορούσαν να σκοτώσουν τον κορονοϊό που, όπως έλεγαν και λένε ακόμη, κάτι που δεν υπήρξε ποτέ, αλλά ήταν παγκόσμια θεωρία συνωμοσίας για να μας χειραγωγήσουν;
Ναι, αλλά ποιοι; Εδώ το κράτος και οι θεσμοί έχουν ευθύνη για το ατομικό και κοινό όφελος των πολιτών, ώστε να πατάξουν τον λαϊκιστικό λόγο (λαϊκισμό) στην Υγεία που πάντα βρίσκει ευπειθές ακροατήριο, πιστεύοντας σε θαύματα και συνωμοσίες. Και για να πετύχουν οι θεσπισμένοι φορείς την προστασία της υγείας μας, θα πρέπει να διαθέτουν σοβαρότητα, επιστημονικότητα, πειστικότητα, λογική και καθαρότητα λόγου.
Και αυτό πλέον θα πρέπει να δούμε να πράττεται για το καλό όλων με μια κακή αφορμή, τον θάνατο ενός διάσημου…! Και παρεμπιπτόντως, μην ακούτε, όλοι τον τραγούδησαν και τον χόρεψαν τον Γιώργο Μαζωνάκη κάποτε στη ζωή τους. Αλλιώς, πώς έγινε λαϊκό είδωλο, όπως τον αποκάλεσε ο Ξαρχάκος;