Με μια ΔΕΘ ποντάρει η Κυβέρνηση να «ρεφάρει» την απόγνωση του μέσου πολίτη από τη «λεηλασία» του εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων από τα… φουρτουνιασμένα κύματα της ακρίβειας. Η αλήθεια όμως είναι ότι εδώ που φτάσαμε χρειάζονται πολλές… ΔΕΘ για να «ξελασπώσουμε» από την κατάντια στην οποία έχει βυθιστεί αυτός ο τόπος που «λεηλατείται» αδιάκοπα.
Αυτό όμως που βαθύτερα προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και εξοργίζει είναι ότι την ίδια ώρα που ετοιμάζονται επικοινωνιακοί διθύραμβοι για το νέο «πακέτο» ελαφρύνσεων της ΔΕΘ, κάποιοι, πίσω από τα γυαλιά στα οποία έχουν τοποθετήσει κάμερες καταγραφής, κάνουν και… σεΐρι με τον πόνο μας, σχολιάζοντας ότι «…δεν είμαστε εικόνα κοινωνικής καταστροφής, μαυρισμένοι και ωραία γυρίσαμε…» από τις διακοπές.
Τέτοιος πολιτικός κυνισμός και υποκρισία απέναντι στην κλιμακούμενη φτώχεια. Συμπεριφέρονται σαν να μην έχουν καταλάβει ότι ο κόσμος δεν μπορεί να ζήσει και μοιράζουν για άλλη μια φορά «ψίχουλα», την ίδια ώρα που συνταξιούχοι και μισθωτοί «κακοποιούνται» φορολογικά και «βουλιάζουν» στα χρέη.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που το προηγούμενο διάστημα μάς έλεγαν ότι δεν υπάρχει ακρίβεια, και πως όταν πηγαίνουν στα σούπερ μάρκετ ο κόσμος δεν τους κάνει συζήτηση γι’ αυτήν, αλλά τους ζητά να βγάλουν σέλφι.
Επίσης, μας έλεγαν ότι η ακρίβεια είναι ένα παροδικό φαινόμενο, μέχρι που έφτασε ο χειμώνας και τότε άλλαξαν φυσικά «τροπάριο», αρχίζοντας να μας νουθετούν ώστε να μην ξεχνάμε τον θερμοσίφωνα ανοικτό και να κλείνουμε τα φώτα.
Αλλά επειδή το πολιτικό «δούλεμα» εξακολουθεί να πηγαίνει «σύννεφο», τώρα μας λένε να μην γκρινιάζουμε, επειδή πήραμε χρώμα από τον ήλιο, την ίδια ώρα που οι άνθρωποι του τόπου μας φτωχοποιούνται και η χώρα ξεπουλιέται κομμάτι κομμάτι και μετατρέπεται σε τόπο υπηρεσιών. Ωστόσο, οι αριθμοί είναι αδυσώπητοι και δείχνουν ότι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Αύγουστο κατέγραψε σημαντική άνοδο, καθώς διαμορφώθηκε στο 3,7% έναντι 2,7% τον Ιούλιο, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι πληθωριστικές πιέσεις ενισχύονται και στην Ευρωζώνη. Αυτά είναι τα «αποκαΐδια» της καταστροφής που σαρώνει τον τόπο η τραμπικού ήθους πολιτική διαχείριση των «αρίστων» που θρέφει αδιάλειπτα μια κατάσταση ασφυξίας, πρεσάροντας όλο και περισσότερο τα όρια της οργής της κοινωνίας που έχει αποκάμει πια να… τρώει ξύλο από παντού.
Και αυτό που πραγματικά σοκάρει είναι η κλιμάκωση της πολιτικής εχθρότητας απέναντι στους πολίτες με τόσο αλαζονεία, κυνισμό και ανοησία, που εμφανίζονται μάλιστα και ως δημόσιες αρετές, την ώρα που εξελίσσεται η οικονομική καταβύθιση των πολλών ως μέσο για την οικονομική ανύψωση των λίγων.
Αν αυτό δεν είναι το μέλλον που ονειρευόμαστε για μας και τα παιδιά μας, οφείλουμε να μην τους επιβραβεύουμε με τη σιωπή και την ανοχή μας, αλλά να τους ανατρέψουμε με την αντίστασή μας.