Να συζητήσουμε για το προφανές; Ότι οι υπόλοιπες ελληνικές ομάδες που αγωνίζονται στην Ευρώπη «έτρεχαν» την Τετάρτη να προλάβουν να κάνουν τα τελευταία τους μεταγραφικά «ψώνια» για να ενισχύσουν το ρόστερ τους και να δηλώσουν τη λίστα με τους παίκτες τους στην ΟΥΕΦΑ, και ο ΟΦΗ ήταν η μοναδική ομάδα που, αντί να κάνει μεταγραφές, διαπραγματευόταν την πώληση δύο κορυφαίων ποδοσφαιριστών του;

Που την ημέρα ενός κρίσιμου και δύσκολου αγώνα για το Κύπελλο έπρεπε ο ένας εκ των δύο παικτών να φύγει από την αποστολή για να πάει στην Αθήνα να μιλήσει για τη μεταγραφή του; Ότι, όπως φάνηκε, η ομάδα ήταν τελείως απροετοίμαστη για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, περιμένοντας στην «τούρλα του Σαββάτου» τον Αχιλλέα Μπέο για τον Λάζαρο Λάμπρου;

Αυτά είναι τα προφανή σε ό,τι έχει να κάνει με το «τάιμινγκ» για το οποίο έχει γίνει πολύς λόγος, και δικαιολογημένα. Αν όλο αυτό το θέμα προέκυπτε ένα μήνα νωρίτερα, μπορεί και πάλι να υπήρχαν αντιδράσεις αλλά, τουλάχιστον, θα υπήρχε και ο χρόνος για να αντικαταστήσει τους δύο ποδοσφαιριστές, γιατί στο… παρά ένα ήταν αδύνατο να προλάβει και αποδείχθηκε στην πράξη.

Μέγα λάθος, λοιπόν, ο όλος χειρισμός του θέματος από τη Διοίκηση, ανεξάρτητα από το ότι και οι δύο παίκτες παρέμειναν στο ρόστερ μέχρι να… φύγουν. Αυτό δεν είναι επιτυχία του ΟΦΗ, προέκυψε από την ανάγκη, διότι αν είχε φύγει ο Νους και δεν είχε έρθει ο Λάμπρου καταλαβαίνουμε όλοι τι θα συνέβαινε την επόμενη μέρα στο Ηράκλειο.

Ας υποθέσουμε ότι το ντιλ κόστισε γύρω στα 5 εκατ. ευρώ, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ, αν και το πραγματικό νούμερο κανείς δεν το γνωρίζει. Αίφνης, μάθαμε ότι ο ΟΦΗ είχε αγοράσει εκτός του αρχικού 50% και το υπόλοιπο 40% των δικαιωμάτων του Νους από την Αρχεντίνος Τζούνιορ.

Δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αν σκεφτεί ότι κάθε θετική κίνηση που γίνεται από την πλευρά της ομάδας, δημοσιοποιείται αμέσως προς τα ΜΜΕ και μια τέτοια είδηση ποτέ δεν έγινε γνωστή ούτε και από την Αργεντινή. Αυτό όμως το προσπερνάμε για την οικονομία της συζήτησης. Το ερώτημα που τίθεται είναι:

Είχε κάποια «πρεμούρα» ο ΟΦΗ να πουλήσει τους δύο συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές τη δεδομένη χρονική στιγμή; Αν δεν υπήρχε η πρόκληση της Ευρώπης, θα γινόταν άλλη κουβέντα. Εδώ όμως είναι έτοιμος να αγωνιστεί για πρώτη φορά στα «σαλόνια» της Ευρώπης, στη δεύτερη τη τάξει ευρωπαϊκή διοργάνωση, η οποία ειδικά φέτος, με τα μεγαθήρια που συμμετέχουν, μοιάζει με ένα μικρό Τσάμπιονς Λιγκ.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι αποτελεί την καλύτερη «πασαρέλα» για τους παίκτες να ανεβάσουν τη χρηματιστηριακή τους αξία. Δεν έχει καμία σημασία, πλέον, αν τα συμβόλαια του Νους και του Αποστολάκη πληρώνονται από τον ΟΦΗ, αν είναι ή δεν είναι δανεικοί από τον Ολυμπιακό.

 

Μην παίζουμε με τις λέξεις. Η ουσία ποια είναι; Αν στην Ευρώπη οι δύο παίκτες «βγάλουν μάτια» και του χρόνου έρθει πρόταση από το εξωτερικό, ποιος θα καρπωθεί την υπεραξία; Ο ΟΦΗ ή ο Ολυμπιακός; Ο ΟΦΗ έχει μεν το ποσοστό μεταπώλησης, αλλά τα πολλά χρήματα θα πάνε σε άλλο ταμείο.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και όποιος δεν τη βλέπει, εθελοτυφλεί. Προφανώς και δεν θα μάθουμε γιατί ο κ. Μπούσης έσπευσε τώρα να πουλήσει, παρότι και ο ίδιος άλλα έλεγε πριν από μερικούς μήνες για τον Νους και φάνηκε ανακόλουθος.

Και πάμε τώρα στο άλλο θέμα: Έχει δικαίωμα ο κ. Μπούσης και ο κάθε ιδιοκτήτης να πουλάει και να αγοράζει όποτε εκείνος κρίνει σκόπιμο και συμφέρον;

Φυσικά και έχει, διότι διοικεί ανώνυμη εταιρεία με κέρδη και ζημιές. Δεν θα υπήρχε, ενδεχομένως, πρόβλημα αν όλο αυτό γινόταν στο παρελθόν, που ο ΟΦΗ ούτε Ευρώπη έπαιζε είχε λιγότερα διαρκείας στο Γεντί Κουλέ, καθώς και «βραχνάδες», τύπου Μπούρμπου, να εμφανίζονται κάθε λίγο και λιγάκι πάνω από το κεφάλι του.

Έγινε όμως τώρα, στην καλύτερη συγκυρία που τα εγγυημένα έσοδα της συμμετοχής του ΟΦΗ από το Europa League είναι γύρω στα 6 εκατ. ευρώ. Άρα, προφανής οικονομικός λόγος με την έννοια της μεγάλης ανάγκης δεν υπήρχε, συν το ότι, όπως γράψαμε και πιο πάνω, η Ευρώπη θα μπορούσε να προσφέρει υπεραξία σε κάποιους παίκτες και, δόξα τω θεώ, ο ΟΦΗ έχει πολλούς τέτοιους (Αποστολάκης, Νους, Κωστούλας, Κρίζμανιτς, Θεοδοσουλάκης).

Όταν θέλεις να λέγεσαι μεγάλη ομάδα, πρέπει να ξέρεις και να λες και μεγάλα «όχι». Άλλωστε, στην προκειμένη περίπτωση, αυτός που «καιγόταν» ήταν ο Ολυμπιακός και όχι ο ΟΦΗ. Αν έρθει αύριο κάποιος και σου ζητήσει να αγοράσει το σπίτι σου επειδή του αρέσει, εσύ θα το δώσεις; Όχι, εκτός κι αν αντιμετωπίζεις οικονομικά προβλήματα, και ο ΟΦΗ, εν προκειμένω, τέτοια δεν φαίνεται να είχε.

Και πάμε και στο συναισθηματικό κομμάτι, που μάλλον δεν απασχολεί τον κ. Μπούση. Τυχαία, προχθές, υπήρξε ένα δημοσίευμα σε πολιτική ιστοσελίδα για μια ανάλογη κατάσταση, την οποία βίωσε πρόσφατα η Έβερτον. Εκεί όπου ο ιδιοκτήτης της επιχείρησε να πουλήσει τον 19χρονο μέσο Χάρισον Αρμστρονγκ, το κορυφαίο ταλέντο που έχει αναδείξει η Έβερτον.

Η μεταγραφή αυτή θα γινόταν μόνο για λογιστικούς λόγους, καθώς, κατά τα άλλα, ο ιδιοκτήτης της, Νταν Φρίντκιν, είναι ένας πάμπλουτος Αμερικανός επιχειρηματίας που δεν είχε καμία οικονομική ανάγκη να ξεπουλήσει τη μεγαλύτερη ελπίδα του Συλλόγου.

Γιατί το έκανε; Η μεταγραφική πολιτική της Διοίκησης δεν είχε πάει και τόσο καλά την τελευταία τριετία, με συνέπεια να δημιουργηθεί μια «ψαλίδα» που χαλούσε την απαραίτητη ισορροπία στα έσοδα-έξοδα που επιβάλλουν οι κανονισμοί (SCR) της Premier League. Η Νότιγχαμ έκανε μια μεγάλη προσφορά 40 εκατ. λιρών και ο παίκτης πήρε το αεροπλάνο για να πάει να υπογράψει. Όμως, όπως πήγε, γύρισε, εξαιτίας των μεγάλων αντιδράσεων του κόσμου.

Και για να μην πάμε τόσο μακριά, πέρυσι το καλοκαίρι, ο Κωνσταντέλιας γύρισε από το αεροδρόμιο, ενώ ήταν έτοιμος να πετάξει για τη Στουτγκάρδη, λόγω των αντιδράσεων που υπήρχαν από τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ.

Τα γράφουμε αυτά για να δείξουμε ότι παντού στην Ευρώπη υπάρχει το συναίσθημα. Κάποιοι το υπολογίζουν στις αποφάσεις τους, κάποιοι άλλοι δεν δίνουν καμιά σημασία, προκαλώντας πολλές φορές αντιδράσεις. Στην περίπτωση των Νους και Αποστολάκη, είναι και το συναίσθημα αλλά μαζί και η λογική που υποδηλώνουν ότι όλο αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος.

Αυτό που δεν χρειάζεται όμως από δω και πέρα είναι ο μηδενισμός των πάντων. Η Διοίκηση απλά να σκεφτεί ότι δεν είναι όλα «μπίζνες» και ο κόσμος να στηρίξει την ομάδα σε αυτό το υπέροχο ταξίδι που την περιμένει και που δεν πρόκειται να το χαλάσει κανείς και τίποτα. Α, και όσοι έχουν σκοπό να πάνε την Κυριακή στο γήπεδο για να βρίσουν, καλύτερα να μείνουν στο σπίτι τους…

ΥΓ: Τον περασμένο Γενάρη, ο ΟΦΗ είπε «όχι» σε πρόταση για τον Σαλσέδο. Έκανε όμως το προφανές, γιατί η ομάδα διεκδικούσε στόχους και θα ήταν λάθος να γίνει κάτι τέτοιο. Το λάθος που έγινε τη δεδομένη χρονική στιγμή με τον Νους και τον Αποστολάκη…