Δυναμικά μπήκαν αυτό το καλοκαίρι στις συζητήσεις των μπασκετόφιλων της Κρήτης οι wild cards. Και όχι απλώς στη θεωρία αλλά στην πράξη, με την Αναγέννηση να είναι η μεγάλη κερδισμένη στα πρωταθλήματα ανδρών, αποκτώντας το δικαίωμα συμμετοχής στην Elite League («A2» όπως λέγαμε παλιά).
Τα κατάφεραν όμως και οι γυναίκες του Ανδρογέα που, μέσω wild card, ανανέωσαν την παραμονή τους στην Α2 κατηγορία και δεν επέστρεψαν στην ΕΚΑΣΚ μετά τον περσινό αγωνιστικό τους υποβιβασμό.
Η κουβέντα περί wild card γίνεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι, χωρίς ωστόσο ποτέ να αγγίξει ουσιαστικά το κρητικό μπάσκετ, που μέχρι φέτος ήταν ο… φτωχός συγγενής. Και όχι άδικα, θα έλεγε κανείς, μιας και επί σειρά ετών έλειπαν οι αυστηρές προϋποθέσεις που θα έκαναν την Ομοσπονδία να ρίξει το βλέμμα της με προσοχή στο νησί. Μιλώντας για προϋποθέσεις, η σκέψη πάει ασφαλώς στις σοβαρές Διοικήσεις και στους ικανούς παράγοντες
των τοπικών ομάδων να δημιουργήσουν ένα στέρεο οικοδόμημα, το οποίο θα αντέξει στον χρόνο και δεν θα είναι φωτοβολίδα…
Όλα αυτά ήταν είδος εν ανεπαρκεία στο τοπικό μπάσκετ,
μέχρι που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο οι άνθρωποι της Αναγέννησης, ξεκινώντας μια προσπάθεια κυριολεκτικά από το σημείο «μηδέν», με κύριο «καύσιμο» την άδολη αγάπη τους για τον Σύλλογο, την περιοχή τους και φυσικά το άθλημα.
Χτίζοντας στα χαλάσματα του μεγάλου σεισμού στο Αρκαλοχώρι, το φθινόπωρο του 2021, κατάφεραν με πείσμα, επιμονή, σχέδιο και συνέπεια, να δημιουργήσουν τις… ράγες πάνω στις οποίες
«έτρεξε» το… άρμα της Αναγέννησης, το οποίο από τη νέα σεζόν θα καμαρώνουν οι φίλοι της ομάδας στην Α2. Χωρίς γήπεδο τα πρώτα τρία χρόνια και με αρκετά προσκόμματα να καθυστερούν την ανακατασκευή του κλειστού Αρκαλοχωρίου, το όνειρο δεν έσβησε στιγμή και να που ήρθε η δικαίωση…
Η αλήθεια είναι ότι η Αναγέννηση δεν είναι η πιο ιστορική ομάδα της περιφέρειας και δεν διαθέτει τις πλέον σύγχρονες εγκαταστάσεις, όμως, εκείνοι που έλαβαν την απόφαση για την… εκχώρηση της wild card, συνυπολόγισαν αρκετά άλλα πράγματα και στοιχεία που είναι δυσεύρετα στις μέρες μας.
Ήθος, διαφάνεια, συνέπεια λόγων και πράξεων, «δίψα» για εξέλιξη. Και είναι τουλάχιστον βλακώδες και υποτιμητικό κάποιοι να λοιδορούν αυτή την προσπάθεια, ακριβώς γιατί εκείνοι υστέρησαν και απέτυχαν στον στόχο τους…
Μετά από πολλά χρόνια λοιπόν, το κρητικό μπάσκετ θα εκπροσωπηθεί στη δεύτερη τη τάξει εθνική κατηγορία, μια επιτυχία που αμβλύνει τη… μελαγχολία για τον υποβιβασμό του ΟΦΗ στη Γ΄ Εθνική και πιθανόν να διευρύνει την προοπτική για κάτι παραπάνω τα επόμενα χρόνια.
Γιατί όταν βλέπεις τη Λευκάδα και τα Γιάννινα (χωρίς καμία πρόθεση προσβολής στις εν λόγω περιοχές) να έχουν ομάδες στα «σαλόνια» του ελληνικού μπάσκετ, ε, δεν γίνεται, κάτι πρέπει να κάνεις κι εσύ…