Η ΕΛΜΕ Ηρακλείου κήρυξε τρίωρη στάση εργασίας από τις 09:00 έως τις 12:00 και, μαζί με τους μαθητές, κατέβηκε στους δρόμους, συμμετέχοντας στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Ελευθερίας, την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, στις 10 το πρωί.
«Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε! Οι αγώνες μας τάραξαν τα νερά, ακούστηκαν τα αιτήματά μας από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα», τονίστηκε στην ανακοίνωση της ΕΛΜΕ.
Οι ανάγκες μας δεν χωρούν στα κοστολογημένα προγράμματα που παρουσίασαν η κυβέρνηση, αλλά και η βολική αντιπολίτευση. Δεν χωρούν στους δημοσιονομικούς κόφτες της Ε.Ε.
Η σταθερότητα για την οποία μιλά η κυβέρνηση ισοδυναμεί με μονιμοποίηση εις το διηνεκές της ενεργειακής φτώχειας, της ακρίβειας, των χιλιάδων κενών στα σχολεία, των πλημμελών προσεισμικών ελέγχων, των εξευτελιστικών μισθών, του οξυμένου προβλήματος της σχολικής στέγης και των ανεπαρκέστατων διορισμών. Θέλουν να αποδεχτούμε ως κανονικότητα όλα τα παραπάνω.
Η ζωή μας, όμως, δεν μπορεί να περιστρέφεται γύρω από τα ψίχουλα που αφήνουν να πέφτουν από το τραπέζι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι οποίοι θησαυρίζουν σε βάρος μας, καταγράφοντας το ένα ρεκόρ κερδοφορίας μετά το άλλο. Η ζωή μας δεν μπορεί να εξαρτάται από τα αποφάγια των δισεκατομμυρίων που κατευθύνονται στις πολεμικές βιομηχανίες και στους εξοπλισμούς, στο πλαίσιο της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Κίνα, Ε.Ε., Ρωσία), προετοιμάζοντας έναν νέο γύρο πολεμικών συγκρούσεων για τα κέρδη.
Σήμερα, στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να ζούμε με αξιοπρέπεια και όχι με δυσβάσταχτες στερήσεις.
Πρέπει, όμως, να μην περιοριζόμαστε στην αγανάκτηση, αλλά να παλεύουμε για να κερδίσουμε όσα δικαιούμαστε εμείς, τα παιδιά μας και οι μαθητές μας. Να γίνουν τα σχολεία μας εστίες αγώνα, συλλογικότητας και αλληλεγγύης απέναντι σε όλους όσοι μας μαυρίζουν τις ζωές.
Οι μαθητικές κινητοποιήσεις και οι απεργιακοί αγώνες στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία επιβεβαιώνουν ότι η αντιλαϊκή επέλαση έχει πανευρωπαϊκές και παγκόσμιες διαστάσεις και δείχνουν τον δρόμο της ενωτικής και ανυποχώρητης πάλης όλων των εργαζομένων και των λαών.
Να μην επιτρέψουμε να φωλιάσουν στη συνείδησή μας ο φόβος, η απογοήτευση, αλλά και το φασιστικό δηλητήριο.