Σε πολλές σχέσεις υπάρχει, συχνά αθόρυβα, μια αίσθηση ότι ο ένας «κρατά» τη σχέση περισσότερο.
Είναι εκείνος που προσπαθεί να λύσει τις εντάσεις, που ανοίγει τη συζήτηση, που επιδιώκει την επαφή όταν κάτι φαίνεται να απομακρύνεται.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει συχνά κάποιος που αποσύρεται πιο εύκολα. Που χρειάζεται περισσότερο χώρο, που αποφεύγει την ένταση ή που δυσκολεύεται να εκφραστεί όταν τα συναισθήματα φορτίζονται.
Αυτή η δυναμική δεν είναι τυχαία.
Από μια συστημική οπτική, κάθε σχέση διαμορφώνει τις δικές της ισορροπίες. Και μέσα σε αυτές, τα δύο άτομα συχνά καταλαμβάνουν συμπληρωματικές θέσεις.
Όσο ο ένας προσπαθεί να πλησιάσει, ο άλλος απομακρύνεται.
Όσο ο ένας επιμένει, ο άλλος υποχωρεί.
Και έτσι δημιουργείται ένας κύκλος που διατηρεί τη σχέση, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί ένταση.
Αυτός που «κρατά» τη σχέση μπορεί να νιώθει ότι προσπαθεί περισσότερο, ότι, αν σταματήσει, όλα θα χαθούν.
Ενώ αυτός που αποσύρεται μπορεί να νιώθει πίεση, ότι δεν έχει τον χώρο που χρειάζεται.
Και οι δύο θέσεις έχουν νόημα μέσα στη σχέση.
Δεν πρόκειται για «σωστό» και «λάθος», αλλά για διαφορετικούς τρόπους διαχείρισης της εγγύτητας και της απόστασης.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι ποιος έχει δίκιο, αλλά αν αυτή η δυναμική μπορεί να γίνει ορατή.
Γιατί όσο παραμένει αόρατη, επαναλαμβάνεται.
Όταν, όμως, αρχίζει να αναγνωρίζεται, τότε μπορεί να ανοίξει χώρος για κάτι διαφορετικό: για μια επικοινωνία που δεν βασίζεται μόνο στην αντίδραση, αλλά στην κατανόηση.
Όχι στο «γιατί δεν κάνεις αυτό που χρειάζομαι»,
αλλά στο «τι συμβαίνει σε εσένα όταν εγώ κινούμαι έτσι».
Ίσως, εκεί να ξεκινά μια μετατόπιση.
Όχι απαραίτητα με μεγάλες αλλαγές, αλλά με μικρές διαφοροποιήσεις στον τρόπο που σχετιζόμαστε.
Γιατί, σε κάθε σύστημα, όταν αλλάζει η θέση του ενός,
αλλάζει αναπόφευκτα και η θέση του άλλου.
Ίσως, τελικά, το ερώτημα δεν είναι ποιος έχει δίκιο, αλλά τι συμβαίνει ανάμεσά μας.
H Μαρία Κονταξάκη είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας ατόμου, ζεύγους, οικογένειας και ομάδας, πιστοποιημένη στη συστημική ψυχοθεραπεία, επιστημονική συνεργάτης τής «Αλληλεπίδρασις ΙΚΕ».