Ο Γιώργος Παρασύρης από τη μία έφυγε πριν 2,5 χρόνια σε τροχαίο. Ο Νικήτας Γεμιστός -21 ετών σήμερα- έχασε τη ζωή του από το χέρι του πατέρα τού Γιώργου Παρασύρη για εκδίκηση, επειδή οδηγούσε το μοιραίο αυτοκίνητο, μέσα στο οποίο βρισκόταν το παιδί του.
Αυτά τα βλαστάρια είναι τα πραγματικά θύματα αυτής της ιστορίας. Δύο παιδιά, που από μικρά μεγάλωναν μαζί. Μαζί στο παιχνίδι. Μαζί στις περιπέτειες και αργότερα στις εξορμήσεις της ζωής.
Αυτά τα παιδιά, ο γιος του θύτη και το θύμα είναι στο χώμα. Και μαζί με αυτά, θάβονται ολόκληρες και οι οικογένειές τους. Ο βίαιος θάνατος από το τροχαίο τού τότε 17χρονου Παρασύρη αναπαρήχθη από τον πατέρα του, επιφυλάσσοντας έναν βίαιο θάνατο και για τον φίλο του.
Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν αυτή την τραγωδία που συμβαίνει… Μία τραγωδία για δυο οικογένειες, που πλέον το μόνο που πραγματικά θα ήθελαν είναι να ζούσαν τα παιδιά τους.
Και ως αντίδοτο και αποσυμπίεση λειτουργούν οι θεσμοί στο ανεπιστρεπτί φευγιό των δύο νέων ανθρώπων. Τα υπόλοιπα είναι για εσωτερική κατανάλωση.
Κι ο πατέρας και η μάνα θα θρηνούν το παιδί τους μέσα από τη φυλακή και οι άλλοι δυο γονείς θα θρηνούν το παιδί τους, αλλά θα ζουν για πάντα σε μια φυλακή, που τους έκλεισε η απερίσκεπτη εκδίκηση, που παρά την πράξη της αφαίρεσης της ζωής εκείνου που θεωρούσε στο μυαλό του υπεύθυνο, δεν αναπλήρωσε το κενό, δηλαδή την απώλεια του γιου του!
*Από τη στήλη της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ «χθες σήμερα αύριο»