Η ζωή στον πλανήτη γη συνεχίζεται τώρα και πολλά εκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με τις μελέτες και τα επιστημονικά δεδομένα, ενώ το τελειότερο πλάσμα της φύσης που κατάφερε να καταγράψει είναι ο ανθρώπινος νους. Η ζωή αυτή υπάρχει και συνεχίζεται εξελισσόμενη στο πέρασμα των χρόνων, βασιζόμενη σε δύο ξεχωριστές έννοιες: τον μύθο και την πραγματικότητα.
Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός γεννήθηκε, μεγαλούργησε και μεταδόθηκε στηριζόμενος στη μυθολογία, στους μυθικούς ήρωες, την Πυθία και στους Θεούς του Ολύμπου.
Οι διασημότερες θρησκείες στον κόσμο, ακόμη και οι τελειότερες, ιδρύθηκαν, καθιερώθηκαν στις κοινωνίες ισχυροποιώντας την ανθρώπινη πίστη, εκμεταλλευόμενες τη μυθική-θεϊκή τους διάσταση.
Είναι αλήθεια ότι από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της ελληνικής μυθολογίας είναι ότι δεν ενδιέφερε τους Έλληνες να πλάσουν θεότητες, πρότυπα ηθικής που να είναι τέλεια.
Ένα πολύ βασικό στοιχείο της ελληνικής μυθολογίας και της θρησκείας γενικότερα ήταν ότι οι Θεοί τους έμοιαζαν περισσότερο με τους ανθρώπους. Ένιωθαν ότι οι Θεοί τους αντιμετώπιζαν τα ίδια προβλήματα, είχαν τις ίδιες αρετές και τις ίδιες αδυναμίες με τους ανθρώπους.
Ήταν μια σπάνια θρησκευτική θεωρία που δεν ζητούσε να γίνει ο άνθρωπος σαν αυτούς ηθικά, όπως στις θρησκείες που γνωρίζουμε σήμερα, είτε στον Χριστιανισμό, είτε στο Ισλάμ, που ο Θεός είναι το ηθικό πρότυπο και ο άνθρωπος πρέπει να φτάσει, ή τουλάχιστον να προσπαθήσει να το κάνει.
Επειδή τότε η ζωή των Αρχαίων Ελλήνων ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τη φύση, έπλασαν Θεούς για κάθε στοιχείο του φυσικού τους περιβάλλοντος.
Οπότε, καθώς τα στοιχεία της φύσης υπάρχουν διαχρονικά, θεωρείται ουσιαστικό και επίκαιρο η μυθολογία να μας διδάσκει σήμερα για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, αφού η φύση εκδικείται και τιμωρεί τον άνθρωπο που δεν τη σέβεται…
Με την ευκαιρία της τεράστιας επιτυχίας της ταινίας «Οδύσσεια», ενδυναμώθηκε διάπλατα το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινότητας όχι μόνο για την εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών, αλλά κυρίως για την αρχαία ελληνική μυθολογία μας.
Αυξήθηκαν οι λάτρεις της ελληνικής μυθολογίας από τις πολλές αναγνώσεις των ιστοριών και των περιστατικών που αναδύονται από το έργο, όπως ο φόβος των ανθρώπων για την οργή των Θεών και από τα τιμωρητικά διδάγματα, με κορυφαίο την τιμωρία που επεφύλαξε ο Ποσειδώνας στον Οδυσσέα, που σκότωσε τον γιο του Πολύφημο, τοποθετώντας την αρχή της πραγματικής Οδύσσειας στις άγριες θάλασσες.
Σε αυτή τη δύσκολη γεωπολιτική συγκυρία που ζούμε σήμερα, έχουμε χρέος να σταθούμε όρθιοι, να προβάλουμε την πολύτιμη παρακαταθήκη από τους Αρχαίους Έλληνες. Να ενεργοποιήσουμε τα κατορθώματα των Θεών μας σε όλα τα νησιά.
Να διαλαλήσουμε τον ήλιο, τη θάλασσα, τον αέρα, τις δαντελωτές ακτές μας και τα πολύτιμα ντόπια προϊόντα μας. Την πατροπαράδοτη φιλοξενία μας και την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων προγόνων μας.
Να διαπραγματευτούμε και να απαιτήσουμε να αμειφθούμε ακριβά για την υπεραξία των Θεών που κάποτε φανταστήκαμε.
Ο πολιτισμός είναι η οικονομία μας και η μυθολογία η περιουσία μας. Να μας πουν οι Τούρκοι πού βρισκόντουσαν όταν ο Όμηρος έγραψε τον Τρωικό Πόλεμο και την Οδύσσεια.
ΟΙ λαοί της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου να σκύψουν πάνω από τον Παρθενώνα και την Ελλάδα, τη γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τη γενέτειρα του μεγάλου, του ωραίου και του αληθινού αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.