1946 — 2026
το ΧΘΕΣ
80
Συναντά το ΑΥΡΙΟ
80 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΤΡΙΣ · Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ →

Ακόμη και στους εκ πεποιθήσεως απέχοντες από την εκλογική διαδικασία, που ξεπερνά το 30%, όπως έχει δείξει η ιστορία των εκλογών των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα, η κάλπη είναι μια από τις πιο αγαπημένες διαδικασίες.

Ο κόσμος θέλει να πάει να ψηφίσει, να «μαυρίσει», να επιβραβεύσει, να βγάλει μια υποχρέωση (δυστυχώς συμβαίνει ακόμη να βγάζει κάποιος υποχρέωση στην κάλπη) και μετά να παραγγείλει πίτσες με κουπόνια και προσφορές και να βάλει την τηλεόραση για τη μετάδοση των αποτελεσμάτων.

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει αρχίσει να παγιώνεται στη συνείδηση του κόσμου ως ημερομηνία για την πρώτη κάλπη (είναι βέβαιο ότι θα γίνουν και δεύτερες εκλογές) η 16η Μαΐου. Πρώτος ο Άδωνις Γεωργιάδης, που έκανε mega hit που παίζει και στα κλαμπς (το «α και ου»), είχε ρίξει στη δημόσια σφαίρα την ημερομηνία αυτή.

Εν συνεχεία και άλλοι της «γαλάζιας» παράταξης άρχισαν να μιλούν για τα μέσα Μαΐου ως επικρατέστερη ημερομηνία, γιατί είναι πριν από τις πανελλήνιες εξετάσεις και, αν προκηρυχθούν 40 μέρες μετά νέες εκλογές, αυτές θα γίνουν μετά τις πανελλαδικές.

Αυτό σημαίνει ότι τις δεύτερες εκλογές, αν προκύψει Κυβέρνηση, θα προκύψει Ιούνιο, ενώ η ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. από τη χώρα μας θα ξεκινήσει την 1η Ιουλίου. Και πώς θα προκύψει όμως Κυβέρνηση τη δεύτερη φορά, αν η πρώτη δεν βγάλει τίποτα;

Αφενός, η Ν.Δ. ελπίζει στη συσπείρωση και τη συρρίκνωση της παράταξης Σαμαρά τη δεύτερη Κυριακή και, αφετέρου, εξετάζει πολύ σοβαρά το σενάριο για αλλαγή εκλογικού νόμου. Δηλαδή, από τώρα ως τον Μάρτιο, δεν αποκλείεται να κατέβει νέος εκλογικός νόμος στη Βουλή, με ενισχυμένη πλειοψηφία και μπόνους χωρίς τους αστερίσκους του 25% που ισχύει τώρα.

Οι πρώτες κάλπες με τον παρών νόμο φαίνεται ότι δεν βγάζουν Κυβέρνηση παρά μόνο κατάταξη δυνάμεων. Οι δεύτερες κάλπες, όμως, με άλλο εκλογικό νόμο, αν τελικά υπάρξει νέος εκλογικός νόμος, θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες εκλογές, δηλαδή, για παράδειγμα, αν οι επόμενες γίνουν Μάιο, οι μεθεπόμενες θα γίνουν πιθανόν Ιούνιο, και ίσως βγάλουν κάτι…

Σε αυτό το κάτι βασίζεται το Μαξίμου, που, όπως λένε τα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης, εξετάζει την αλλαγή του νόμου. Έχει όμως τον χρόνο και τον χώρο να το πράξει αυτό η Ν.Δ; Δηλαδή να αλλάξει τον εκλογικό νόμο; Όσο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι, παρά τα σκάνδαλα, την ακρίβεια και τη φθορά της Κυβέρνησης, δεν ανεβαίνει δραματικά μια παράταξη ή ένα κόμμα που θα φτάνει απειλητικά στα ποσοστά της Ν.Δ., τότε ναι, έχει τον χρόνο και τον χώρο να το πράξει.

Σχεδόν ανενόχλητη! Ωστόσο, το ερώτημα εδώ είναι: Γιατί τα αντιπολιτευόμενα κόμματα παρέχουν χρόνο και χώρο; Ή, πιο απλά, γιατί αφήνουν ανενόχλητη την Κυβέρνηση; Είναι θέμα τακτικής; Είναι θέμα έλλειψης χαρισματικών ηγετών; Η ατζέντα των κομμάτων είναι φτωχή, ή μήπως κάτι άλλο;

Αυτό το άλλο που προφανώς έχει εξήγηση θα πρέπει να το αναζητήσει κάποιος σε αυτό που λέει ο κόσμος «σύστημα Μαξίμου», το οποίο το κατακρίνει, διαμαρτύρεται, το πληρώνει αλλά δεν το αγγίζει… Όπως το περιγράφουν οι στίχοι από το κουπλέ του αείμνηστου Μανώλη Ρασούλη: «Όλο νόμοι κι αστυνόμοι και σπανίως υπονόμοι…
Το κακό παραμονεύει και τη χώρα υπονομεύει…!».