Πόσες φορές περνά μια ολόκληρη μέρα χωρίς να αναρωτηθούμε πώς είμαστε εμείς μέσα σε όλα όσα κάνουμε;
Εργαζόμαστε, φροντίζουμε τους άλλους, ανταποκρινόμαστε στις υποχρεώσεις μας και συνεχίζουμε. Συχνά λειτουργούμε με τρόπους που μάθαμε από μικροί: να είμαστε δυνατοί, να μην απογοητεύουμε, να κρατάμε τις ισορροπίες, να βάζουμε τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές μας.
Κάποτε αυτές οι συνήθειες μπορεί να μας βοήθησαν. Σήμερα, όμως, ίσως μας περιορίζουν.
Πόσα από όσα κάνουμε αποτελούν πραγματικές επιλογές μας και πόσα είναι τρόποι ζωής που απλώς συνηθίσαμε;
Η επίγνωση αρχίζει όταν σταματάμε να λειτουργούμε αυτόματα και παρατηρούμε τον εαυτό μας. Όταν αναγνωρίζουμε τι χρειαζόμαστε, ποια όρια έχουμε παραμελήσει και ποιες προσδοκίες εξακολουθούμε να υπηρετούμε, χωρίς να αναρωτιόμαστε αν μας εκφράζουν.
Η αλλαγή δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη. Μπορεί να ξεκινήσει από ένα «όχι» που δυσκολευόμαστε να πούμε, μια ανάγκη που τολμάμε να εκφράσουμε ή μια διαφορετική στάση απέναντι σε μια σχέση.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν ούτε να ελέγξουμε τις επιλογές των άλλων. Μπορούμε, όμως, να επιλέξουμε πώς θέλουμε να συνεχίσουμε.
Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο όσα μάθαμε να κάνουμε. Είναι και όσα αποφασίζουμε συνειδητά να αλλάξουμε.
Και ίσως αξίζει σήμερα να αναρωτηθούμε:
Ζούμε τη ζωή που επιλέγουμε ή απλώς συνεχίζουμε τη ζωή που μάθαμε;
*Η Μαρία Κονταξάκη είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας ατόμου, ζεύγους, οικογένειας και ομάδας, πιστοποιημένη στη συστημική ψυχοθεραπεία, επιστημονική συνεργάτιδα της Αλληλεπίδρασις ΙΚΕ