Την αρχή έκανε ο Κανέλλος! Ο σκύλος-μασκότ του Πολυτεχνείου που ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή, συνοδεύοντας τους φοιτητές σε κάθε μεγάλη πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Ο Κανέλλος δεν ήταν αδέσποτος. Είχε σπίτι. Ζούσε μεταξύ ΕΜΠ και Εξαρχείων, όπου οι φοιτητές, οι καταστηματάρχες και οι κάτοικοι τον φρόντιζαν σα να ήταν δικός τους. Πρώτος στις πορείες, διάλεγε πάντα την πλευρά των αντιεξουσιαστών.
Ο Κανέλλος πρωτοεμφανίστηκε στην οδό Πατησίων τη δεκαετία του ’90, κι εκεί γύρω στο 2007, άρχισε να δείχνει τα πρώτα σημάδια των γηρατειών και της κούρασης. Όταν μάλιστα κάποιοι αποφάσισαν να τον μεταφέρουν για ευθανασία σε κυνοκομείο στο Μαρκόπουλο, περισσότερα από διακόσια άτομα συγκέντρωσαν υπογραφές και κατάφεραν να επιστρέψει ο 17χρονος πια σκύλος-αγωνιστής στο διαμέρισμα ενός φοιτητή που ανέλαβε να τον φροντίζει, έως και στην τελευταία του πνοή το καλοκαίρι του 2008.
Θα μιλήσω για τον φίλο τον Κανέλλο
Που έχει μια καρδιά και τέσσερα ποδάρια
Που γυρίζει στα Εξάρχεια τα βράδια
Κι όλοι τον σέβονται, του βγάζουν το καπέλο
Στη γωνιά Πολυτεχνείο με Πατησίων
Κυνηγούσε λένε έναν ασφαλίτη
Και μια μέρα εθεάθη στο Θησείο
Να γυρνά με μια σκυλίτσα από σπίτι
Ένα τραγούδι για τον σκύλο τον Κανέλλο
Που με δάγκωσε, μα τον καταλαβαίνω
Υποστήριξε την άποψη με πάθος
Ότι είχα πάρει τη ζωή μου λάθος
Χίλια πρόσωπα αλλάζει αυτή η πόλη
Μα κανένα δεν τρομάζει τον Κανέλλο
Κι αν καμιά φορά τον βλέπεις λυπημένο
Την ουρά του σπάει κι αρχίζει γυροβόλι
Κι ούτε αγγίζει όσα κόκκαλα πετάνε
Όλοι αυτοί που ασχημαίνουν τη ζωή μας
Και το ξέρω όταν στα μάτια του κοιτάμε
Πως γουστάρει, πως γουστάρει τη σιωπή μας
Στάθης Δρογώσης-Ιούνης 2007
Και τώρα ο Λουκάνικος! Μ’ αυτό το όνομα έγινε γνωστός σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Δεκάδες αφιερώματα σε όλα τα ειδησεογραφικά δίκτυα του πλανήτη στον σκύλο, που πρωταγωνίστησε στις επεισοδιακές διαδηλώσεις στην Αθήνα στη διάρκεια του 2011 και όχι μόνο.
Γέννημα θρέμμα των Εξαρχείων, του άρεσε η δράση κι η επαναστατικότητα. Ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή, εισπνέοντας δακρυγόνα και χημικά, πάντα με το πλευρό των διαδηλωτών και απέναντι στην Αστυνομία.
Ο Λουκάνικος, διάδοχος του αείμνηστου Κανέλλου, ήταν κάθε μέρα στην πλατεία Συντάγματος. Αποδοκίμαζε τα ΜΑΤ, συμμετείχε γαβγίζοντας στα συνθήματα, χαϊδευόταν κι έκανε χαρές σε όποιον τον πλησίαζε. Δεν δάγκωνε τους «εχθρούς». Μόνο τους γάβγιζε. Ο σκοπός του δεν ήταν να επιτεθεί, αλλά να προστατεύσει τους φίλους του.
Δεν ήταν αδέσποτος, όπως νόμιζαν πολλοί, αφού έμενε στα Εξάρχεια, και το όνομα που του είχε δώσει το αφεντικό του, ήταν «Θόδωρος». Την περίοδο των αγανακτισμένων έγινε διάσημος παγκοσμίως.
Το BBC, το CNN, το Al Jazeera, πρόβαλλαν τη δράση του κι έγινε θέμα ακόμη και εξώφυλλο σε περιοδικά ανά τον κόσμο. Του έκαναν φωτογραφικό αφιέρωμα στην Guardian (μπερδεύοντας τον με τον Κανέλλο), πόζαρε -άθελά του- σε ένα διαφημιστικό της Nikon. Προς τιμήν του ονομάστηκε ένα μπαρ στη Μαδρίτη και γράφτηκε το τραγούδι “The Riot Dog” από τον David Rovics, με βιντεοκλίπ κινούμενων σχεδίων που περιέγραφε τη «δράση» του. Η απόλυτη καταξίωση ήρθε όταν το περιοδικό TIME τον ενέταξε στις 100 προσωπικότητες της χρονιάς 2011. Τον αποκάλεσαν «επαναστάτη» και «σκύλο της πρώτης γραμμής στην Ελλάδα».
Το 2012 ο Λουκάνικος αποτραβήχτηκε από την Πλατεία Συντάγματος και αποσύρθηκε από την ενεργό συμμετοχή σε πορείες και διαδηλώσεις. Κουρασμένος και με σοβαρά προβλήματα υγείας, κυρίως από τα χημικά και τα δακρυγόνα που εισέπνευσε όλα τα χρόνια της «επαναστατικής» του δράσης, έμεινε τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του στον ανώνυμο φίλο του, που τον φρόντιζε και τον περιέθαλπε. Η καρδιά του είχε επιβαρυνθεί αρκετά και τον Μάιο του 2014 σταμάτησε να χτυπά. Η ταφή του έγινε με πλήθος κόσμου κι ένα γκράφιτι στου Ψυρρή είναι το μνημείο του.
Το μεμόριουμ θα μπορούσε να ήταν από το δημοσίευμα της Guardian τον Οκτώβριο του 2014 για τον θάνατό του:
«Ο Έλληνας επαναστάτης σκύλος Λουκάνικος πέθανε ήρεμα στον ύπνο του. Ήταν περίπου 10 ετών. Ήταν ένα καλό αγόρι».
Ο Αριστείδης Γ. Αρχοντάκης είναι συγγραφέας-φυσικός