Στην εκδήλωση της ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ που θα γίνει στο Πολύκεντρο Νεολαίας το Σάββατο 24/10 στις 19:00 θα τεθεί στο επίκεντρο το μεταναστευτικό-προσφυγικό ζήτημα που βρίσκεται σταθερά στην πολιτική ατζέντα τόσο στην Ελλάδα όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και τους κρατικούς μηχανισμούς απέχει δραματικά από την πραγματικότητα.
Αντί για μια αντικειμενική αποτύπωση των κοινωνικών και γεωπολιτικών εξελίξεων, κυριαρχεί μια συστηματική προσπάθεια παραπληροφόρησης. Στόχος αυτής της στρατηγικής δεν είναι άλλος από την ιδεολογική καθυπόταξη της κοινωνίας, τη νομιμοποίηση της κρατικής καταστολής και την εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου σε μια περίοδο γενικευμένης πολεμικής προπαρασκευής και αστάθειας.
Σε αυτό το πλαίσιο, κατασκευάζονται διαρκώς μύθοι που εξυπηρετούν συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Ας εξετάσουμε τους βασικότερους από αυτούς τους μύθους, αντιπαραβάλλοντάς τους με τα πραγματικά δεδομένα που αποκαλύπτουν την αλήθεια.
Οι βασικοί μύθοι και η αλήθεια
- «Μειώνουμε τις ροές και έχουμε επιτυχίες στο Μεταναστευτικό»
Η πραγματικότητα: Σε έναν πλανήτη που «φλέγεται» από ιμπεριαλιστικούς πολέμους και συγκρούσεις για τα κέρδη των πολυεθνικών, εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία, στο τέλος του 2025 οι αναγκαστικά εκτοπισμένοι ανήρχοντο σε 117,8 εκατομμύρια, ενώ το 70% των προσφύγων προέρχεται από χώρες όπως το Αφγανιστάν, η Συρία, το Σουδάν, η Ουκρανία και η Βενεζουέλα.
Η συντριπτική πλειονότητα των ξεριζωμένων καταφεύγει σε γειτονικές χώρες χαμηλού ή μεσαίου εισοδήματος και δεν κατακλύζει την Ευρώπη. Το νέο Σύμφωνο της Ε.Ε. για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, οι φράχτες και ο εγκλωβισμός αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολεμικής προετοιμασίας και όχι μέτρα ανθρωπιστικής διαχείρισης.
- «Προστατεύουμε τα σύνορα και την ασφάλεια της χώρας»
Η πραγματικότητα: Τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας δεν απειλούνται από τους απελπισμένους ανθρώπους που φτάνουν στις ακτές με σαράβαλα, αλλά από τη βαθιά εμπλοκή στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, τα γεωπολιτικά παζάρια και τη μετατροπή του τόπου σε ορμητήριο πολέμου με ΝΑΤΟϊκές Βάσεις και στρατιωτικά drones.
Η πραγματική ασφάλεια των εργαζομένων δοκιμάζεται από την υποχρηματοδότηση των δημόσιων υποδομών, την έλλειψη μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας και τα συνεχιζόμενα εργοδοτικά εγκλήματα.
- «Η δημιουργία της κλειστής δομής στους Αθανάτους είναι ένα αναγκαίο μέτρο ασφάλειας και προστασίας για την Κρήτη, που βάζει τάξη στο Μεταναστευτικό και αντιμετωπίζει τα κυκλώματα διακίνησης»
Η πραγματικότητα: Τα κυκλώματα των διακινητών δεν εξαρτώνται από την έλλειψη κατασταλτικών μέτρων, αλλά τρέφονται ακριβώς από αυτά. Οι φράχτες, οι αποτρεπτικές πολιτικές και οι επαναπροωθήσεις αναγκάζουν τους ανθρώπους να καταφεύγουν σε πιο επικίνδυνες διαδρομές, εκτοξεύοντας το κόστος του ταξιδιού και τα κέρδη των εγκληματικών δικτύων.
Η δομή στους Αθανάτους δεν προσφέρει καμία ασφάλεια. Οι δομές-φυλακές είναι η επιτομή του νέου απάνθρωπου Συμφώνου της Ε.Ε. Πρόκειται για στρατόπεδα εγκλωβισμού θυμάτων πολέμου, που επιβάλλονται με αυταρχισμό, εξυπηρετούν την πολιτική της καταστολής και στρέφονται τελικά ενάντια στα δικαιώματα όλου του λαού, ενώ ταυτόχρονα οι δομές αυτές δεν προστατεύουν ούτε τους κατοίκων των περιοχών όπως στους Αθανάτους ούτε παρέχουν ανθρώπινες συνθήκες στους κατατρεγμένους των πολέμων. Γι’ αυτό η Κυβέρνηση επέβαλε ντε φάκτο τη δομή, αγνοώντας τους ίδιους τους κατοίκους για τους κινδύνους από τη χωροθέτησή της σε μία περιοχή ακατάλληλη χωρίς υποδομές και για αυτό τον λόγο το ΚΚΕ στηρίζει τον δίκαιο αγώνα των κατοίκων.
- «Ανοίγουμε διαύλους νόμιμης μετανάστευσης με συμφωνίες»
Η πραγματικότητα: Η διάκριση ανάμεσα σε «νόμιμη» και «παράνομη» μετανάστευση καθορίζεται αποκλειστικά από τις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς για φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Χιλιάδες μετανάστες εργάζονται χωρίς δικαιώματα σε τομείς όπως οι κατασκευές, ο τουρισμός και η αγροτική παραγωγή, ζώντας σε καθεστώς μόνιμης ομηρίας. Οι διακρατικές συμφωνίες μετάκλησης έχουν καθαρά δουλεμπορικό χαρακτήρα, αποσκοπώντας στο ξεζούμισμα εργαζομένων χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα ή δεσμούς με το ντόπιο εργατικό κίνημα.
- «Οι μετανάστες μάς παίρνουν τις δουλειές και ρίχνουν τα μεροκάματα»
Η πραγματικότητα: Η συμπίεση των μισθών και η εργασιακή «ζούγκλα» δεν προέρχονται από την παρουσία των μεταναστών, αλλά επιβάλλονται από τις πολιτικές των αστικών Κυβερνήσεων και τις απαιτήσεις του κεφαλαίου για μέγιστη κερδοφορία. Η εκμετάλλευση της φθηνής εργασίας αξιοποιείται συνειδητά με το πρόσχημα της αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος, δημιουργώντας συνθήκες κοινωνικού αυτοματισμού ανάμεσα στους εργαζόμενους.
- «Οι μετανάστες συμβάλλουν στην αύξηση της εγκληματικότητας»
Η πραγματικότητα: Δεν υπάρχει καμία κοινωνιολογική ή στατιστική τεκμηρίωση που να συνδέει την εθνική καταγωγή με την εγκληματικότητα, η οποία έχει βαθιές κοινωνικοοικονομικές ρίζες. Αντίθετα, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες εργάτες είναι τα θύματα της πιο ωμής βίας, συχνά πέφτοντας θύματα αδήλωτων εργατικών «ατυχημάτων» και εργοδοτικών εγκλημάτων που κουκουλώνονται.
- «Δεν χωράνε τόσοι πολλοί στη μικρή Ελλάδα και στην Ε.Ε.»
Η πραγματικότητα: Τα όρια της «αντοχής» της χώρας είναι επιλεκτικά. Υπάρχει άπλετος χώρος και προνομιακή μεταχείριση για τους επενδυτές των golden visas και τα εκατομμύρια των τουριστών, αλλά στερούνται τα βασικά δικαιώματα όσοι παράγουν τον πλούτο.
Όταν εξυπηρετούνται γεωπολιτικές ή οικονομικές σκοπιμότητες -όπως έγινε με τα εκατομμύρια των Ουκρανών προσφύγων-, οι πόροι και οι μηχανισμοί προστασίας κινητοποιούνται άμεσα, αποδεικνύοντας ότι το ζήτημα δεν είναι η χωρητικότητα αλλά η πολιτική βούληση.
- «Η οικονομία δεν αντέχει την προστασία και τα επιδόματα»
Η πραγματικότητα: Ο ισχυρισμός ότι οι πρόσφυγες ζουν αποκλειστικά από επιδόματα διαψεύδεται από την ίδια την αγορά εργασίας, όπου το ποσοστό απασχόλησης των ατόμων χωρίς ελληνική υπηκοότητα φτάνει περίπου το 75%. Το ελάχιστο επίδομα των 75 ευρώ που λαμβάνουν προσωρινά οι αιτούντες άσυλο στις δομές διακόπτεται αμέσως μόλις ολοκληρωθεί η εξέταση του φακέλου τους.
Το πραγματικό οικονομικό βάρος για τον λαό δεν είναι η προστασία των θυμάτων του πολέμου, αλλά τα δισεκατομμύρια που δαπανώνται για πολεμικούς εξοπλισμούς, κατασταλτικούς μηχανισμούς και την κερδοφορία των ιδιωτικών ΜΚΟ.
- «Η Ε.Ε. γίνεται στόχος υβριδικών απειλών και μαζικών εισβολών»
Η πραγματικότητα: Η εργαλειοποίηση των προσφύγων αποτελεί προϊόν των γεωπολιτικών παζαριών στα οποία συμμετέχουν ενεργά η Ε.Ε. και οι Κυβερνήσεις, συνάπτοντας κυνικές συμφωνίες με απολυταρχικά καθεστώτα και τρίτες χώρες για τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης στα σύνορα της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Οι λεγόμενες «υβριδικές απειλές» γεννώνται μέσα στα ίδια τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και τους ανταγωνισμούς τους.
- «Η Ε.Ε. έχει απομακρυνθεί από τις ανθρωπιστικές και δημοκρατικές της αξίες, γιατί έχουν επικρατήσει οι ακροδεξιές δυνάμεις που υιοθετούν τον “τραμπισμό”»
Η πραγματικότητα: Το βάρβαρο Σύμφωνο της Ε.Ε. για τη μετανάστευση και το άσυλο προετοιμάστηκε, ψηφίστηκε και στηρίζεται από όλες τις δυνάμεις και Κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης, νεοφιλελεύθερες, ακροδεξιές και σοσιαλδημοκρατικές. Γι’ αυτό εξάλλου κανένα από τα αστικά κόμματα στην Ελλάδα δεν το αμφισβητεί και γι’ αυτό δεν έχουν θέση για ξεκάθαρο «όχι» στις δομές-φυλακές που προτείνονται από την Κυβέρνηση, παρά μόνο παίζουν παιχνίδια με τη χωροθέτηση τέτοιων δομών, φτάνοντας στο σημείο να προτείνουν μέχρι και κανονικές φυλακές!
Η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος απαιτεί την υπέρβαση των ψευδεπίγραφων διλημμάτων που καλλιεργούν τα αστικά επιτελεία. Η καταστολή, οι φράχτες και η πολεμική προπαρασκευή στρέφονται τελικά ενάντια σε ολόκληρο τον λαό, περιορίζοντας τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις κοινωνικές κατακτήσεις.
Η διέξοδος βρίσκεται στην κοινή πάλη Ελλήνων και ξένων εργαζομένων ενάντια στο σύστημα που γεννάει τους πολέμους, την προσφυγιά και την εκμετάλλευση, διεκδικώντας έναν κόσμο ειρήνης, ισότητας και κοινωνικής Δικαιοσύνης.
Η Κατερίνα Γεράκη είναι υπεύθυνη της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ για τα Δικαιώματα Μεταναστών και Προσφύγων