Παρακολουθώντας τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεως, ο θεατής στο μισό περίπου του χρόνου τους βρίσκεται μπροστά σε γεγονότα που αφορούν κατά κύριο λόγο το αστυνομικό δελτίο και το χειρότερο απ’ όλα και το πλέον ανησυχητικό ακούει από τους άμεσα εμπλεκόμενους και παρατηρεί ότι οι ήδη υφιστάμενοι και ισχύοντες νόμοι που αφορούν στην περίπτωσή τους, δεν εφαρμόστηκαν.
Σύμφωνα με τη γνώμη αρκετών ειδικών, ίσως έχουμε παραπάνω νόμους απ’ όσους χρειαζόμαστε, οι οποίοι όμως σε αρκετές περιπτώσεις είναι αλληλεπικαλυπτόμενοι, αλλού δημιουργούν κενά, με τα γνωστά στο τέλος αποτελέσματα.
Βεβαίως, συζητώντας με νομικούς μαθαίνει κάποιος πολλά και ενδιαφέροντα. Όμως οι νόμοι έγιναν και κατεγράφησαν με σκοπό την τήρηση της δημόσιας τάξης, η οποία όμως, όπως αποδεικνύει η πραγματικότητα, πόρω απέχει από την ιδεατή.
Φυσικά και δεν είμαστε κοινωνία αγγέλων, αλλά πολλά από τα παραπάνω ταλαιπωρούν καθημερινά μεγάλο ποσοστό πολιτών από παραβατικές συμπεριφορές ατόμων οι οποίες όμως θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί ή τουλάχιστον αντιμετωπισθεί διαφορετικά.
Δεν είναι της παρούσης στιγμής, κι’ ούτε απαιτούνται κατά τη γνώμη μου, να αναφερθούν σχετικά παραδείγματα, αφού η επικαιρότητα είναι πλημμυρισμένη από αυτά.
Το πλέον πρόσφατο αφορά τους περισσότερους οδηγούς, κυρίως τους μικρούς ηλικιακά, των ηλεκτρικών πατινιών, οι οποίοι ανεξέλεγκτα και αδιαφορώντας προκλητικά για τους άλλους διασχίζουν δρόμους, πεζοδρόμια, ακόμα και μεγάλες οδούς, με αποτέλεσμα τον τελευταίο καιρό να βρισκόμαστε μπροστά σε σωρεία ατυχημάτων, τουλάχιστον.
Όμως ποιοι ήταν εκείνοι που έδωσαν την σχετικά άδεια να κυκλοφορούν όλα αυτά χωρίς να έχει γίνει εκ των προτέρων γνωστό και κατανοητό από τους αναβάτες τους η νομοθεσία, με απλά λόγια, που διέπει την κυκλοφορία τους;
Αποτέλεσμα μόλις πρόσφατα ακούσαμε από τον αρμόδιο υπουργό δημόσιας τάξεως ότι θα καταρτιστεί και θα νομοθετηθεί σύντομα το καθεστώς λειτουργίας τους!
Όμως, και από τους υπουργούς ετούτης της κυβέρνησης ακούσαμε πολλά όλα αυτά τα χρόνια! Μας είπαν για πανεπιστημιακή αστυνομία η οποία κατέληξε σε πρωτοφανές φιάσκο, με τα μέλη εκείνης της πολλά υποσχόμενης ‘αστυνομίας’ να καλούν στελέχη της ήδη υπάρχουσας αστυνομίας για αντιμετώπιση ακόμα και κάποιου απλού γεγονότος που τους αφορούσε!
Κι’ αφού έβγαλαν κάποιες φωτογραφίες με ωραίες στολές και ακόμα πιο όμορφα μπλουζάκια τις οποίες δημοσίευσαν, είναι άγνωστο σε μας τι έγιναν στη συνέχεια. Και προφανώς η έννοια της πολιτικής ευθύνης ουδέποτε συζητήθηκε σοβαρά.
Κάτι ανάλογο διαδραματίζεται στις κάμερες τις οποίες αναμέναμε ότι θα τοποθετηθούν σε κρίσιμα σταυροδρόμια ανά την επικράτεια, αλλά δεν τις είδαμε στην επαρχία, πλην ίσως σε κάποια σημεία της πρωτεύουσας και χωρίς να μάθουμε τι επίδραση είχαν στην συμπεριφορά των οδηγών, γιατί αν τους ακούσουμε να δηλώνουν ή αν τους παρατηρήσουμε τηλεοπτικά, άλλα συμβαίνουν στην πράξη.
Εδώ όμως έρχεται στο προσκήνιο η απονομή δικαιοσύνης, ή πιο σωστά και ειδικότερα η απονομή τιμωρίας των παραβατών. Αλήθεια, αναρωτάται καθημερινά ο απλός πολίτης, που βρισκόμαστε σε αυτό το κρίσιμο σημείο; Παραβάτες σοβαρών πράξεων συλλαμβάνονται τη μία μέρα, για να αφεθούν ελεύθεροι την άλλη, και να είναι άγνωστο πότε θα δικαστούν οριστικά.
Στα πανεπιστήμια εισέρχεται όποιος επιθυμεί και όποια ώρα προβαίνοντας σε άνομες πράξεις και ακόμα δεν μπορέσαμε να αποκτήσουνε συγκεκριμένη κάρτα εισόδου για τους εμπλεκόμενους φοιτητές, καθηγητές και λοιπό προσωπικό, χρησιμοποιώντας πολιτεία και πανεπιστήμια, την ανίκανη δικαιολογία ότι αυτό αποτελεί ευθύνη του άλλου, με τελικό αποτέλεσμα να ομολογήσει λίγες μέρες πριν ο αρμόδιος υπουργός ότι σε μερικές φοιτητικές εστίες είναι εγκαταστημένα εδώ πολύ καιρό εξωπανεπιστημιακά μέλη διαφόρων περίεργων οργανώσεων!
Τι σοβαρότητα, άραγε, μπορεί να εκπέμπει ένα κράτος της ευρωπαϊκής ένωσης όταν δεν μπορεί να ελέγχει ποιοι μπαίνουν και ποιοι διαμένουν σε μια φοιτητική εστία; Τι να αναμένει ο απλός πολίτης μιας πόλης με όλα αυτά και με ακόμα όλα τα χειρότερα που αφορούν την δρομολογούμενη αντικατάσταση του πληθυσμού της χώρας από αλλότριους παράνομους μετανάστες τους οποίους χρηματοδοτεί, χωρίς να το γνωρίζει, ο απλός Έλλην πολίτης;
Που πρέπει να απευθυνθούμε για αυτά και ακόμα περισσότερα, αναρωτήθηκαν άραγε, έστω στιγμιαία, οι πολιτικοί μας οι οποίοι σε λίγους μήνες θα ζητήσουν την ψήφο μας;
Πότε θα εφαρμοστούν οι νόμοι σε αυτή χώρα στην οποία όποιος θέλει, ακόμα και μικρός μαθητής, στρέφεται εναντίον δασκάλων, καθηγητών, δικαστών κι ακόμα αστυνομικών κι’ ύστερα να μένει προκλητικά ατιμώρητος;
Πέρα από κάποια πράγματα που αναγκαστικά διδάσκονται σε μικρή ηλικία, υπάρχουν και κάποια άλλα που οφείλει κάθε σοβαρή πολιτεία να εφαρμόσει. Γιατί με όλα αυτά που παρατηρούμε συνεχόμενα, το μόνο που απομένει να πούμε είναι, λίαν επιεικώς, και μη χειρότερα!
Κάποιο σοφό τέκνο ετούτης της χώρας πολλούς αιώνες πριν, έλεγε ότι σε μια πολιτεία τίποτα δεν διαφέρει το να μην υπάρχουν νόμοι από το να μην εφαρμόζονται αυτοί οι νόμοι!
Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι τέως διευθυντής Χειρουργικής και συγγραφέας