Το οικονομικό είναι από τα μείζονα προβλήματα μαζί με το δημογραφικό, την οργανωτική αποτελεσματικότητα, τη λειτουργία του πολιτεύματος, τη διαφθορά, το πατριωτικό φρόνημα, την απαίτηση αξιοπρέπειας και γεωπολιτικής ανεξαρτησίας έναντι ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε., αλλά κυρίως την πολεμική ισχύ έναντι της Τουρκίας.
Ενόψει των εκλογών της άνοιξης του 2027, η 90ή ΔΕΘ είναι η κορύφωση μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου. Όλα τα κόμματα θα παρουσιάσουν προγράμματα για την επόμενη τετραετία, δίνοντας έμφαση στο οικονομικό, όχι όμως στην αναδιοργάνωση της οικονομίας που τελεί υπό τους όρους των δανειστών στους οποίους τα περισσότερα κόμματα έχουν παραδώσει τη χώρα, αλλά στην παροχή επιδομάτων για αύξηση της καταναλωτικής ευχέρειας έναντι της υπάρχουσας ακρίβειας.
Όμως, υπό αυτούς τους όρους, το ενδεχόμενο μη ιστορικής επιβίωσης ενός ιστορικού έθνους -που εισήγαγε τον πολιτισμό- δεν τίθεται ως προβληματισμός.
Πολιτισμός για τον Ελληνισμό δεν είναι ήθη, έθιμα και φολκλόρ. Είναι η ένσαρκη σε λαϊκό βίωμα νοηματοδότηση του βίου που παράγει ιδιαιτερότητα θεσμών της Συλλογικότητας (Πολιτική), ιδιαιτερότητα Τέχνης και Τρόπου Ζωής. Είναι αποτέλεσμα οντολογικού προβληματισμού μεταξύ ελευθερίας και αναγκαιότητας, που καθορίζει η θρησκεία ως μεταφυσική ερμηνεία του είναι.
Γι’ αυτό ο εκχριστιανισμένος Ελληνισμός διέσωσε την οργανική συνέχεια του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, αν και είχε τελείως διαφορετική θρησκεία. Η διαφορά μας με τη Δύση είναι ότι η δική της ιδεολογία θεμελιώνεται στον ατομοκεντρισμό και τη νοησιαρχία, σε αντίθεση με τον συλλογικό ανθρωποκεντρικό ελληνικό πολιτισμό.
Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, οι δυτικές δυνάμεις μάς επέβαλαν την κληρονομική μοναρχία που εξελίχθηκε σε εκλόγιμη μοναρχία με το ψευδώνυμο «Δημοκρατία». Σήμερα η πολιτική δεν είναι αποτέλεσμα κοινού τρόπου αντίληψης με ελεύθερη συμμετοχή του λαού στα κοινά, αλλά ασκείται από οργανωμένες ομάδες, τα κόμματα, πίσω από ιδεολογίες πραγματικές ή επίπλαστες, που αλλάζουν ανάλογα με την κοινωνική πελατεία και τις φιλοδοξίες του αρχηγού.
Η συμφωνία των κομμάτων στους ίδιους πολιτειακούς όρους που μας έχουν επιβληθεί από τη Δύση φάνηκε στην προδοσία της Κύπρου, που βαφτίστηκε γιορτή της Δημοκρατίας, στην υπογραφή των μνημονίων, στην παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας, στην παραβίαση του δημοψηφίσματος του ΟΧΙ και στην επιβολή της woke ατζέντας με ανοχή του Ιερατείου.
Με εργαλείο τον εκλογικό νόμο και την καλλιέργεια ηττοπάθειας, το σύστημα ωθεί στην αποχή και εκλέγει κυβερνήσεις μειοψηφίας. Επειδή δεν υπάρχει ορατό πολιτικό πρόσωπο να εκφράσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια που φάνηκε στις διαμαρτυρίες για τα μνημόνια, για το Μακεδονικό, για το δημοψήφισμα και για τα Τέμπη, προτείνω το εξής απλό: Κάθε πολίτης -άνδρας ή γυναίκα- που δεν συμφωνεί με το υπάρχον πολιτειακό σύστημα της εκλόγιμης μοναρχίας που μας έχει επιβληθεί από ξένες δυνάμεις από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους και αισθάνεται υποχρεωμένος να εκλέξει το μη χείρον από τα προτεινόμενα κόμματα ή να απέχει από τις εκλογές με την ψευδαίσθηση της διαμαρτυρίας, να προσέλθει στην κάλπη, να πάρει το λευκό ψηφοδέλτιο και να γράψει δυο-τρεις λέξεις που να εκφράζουν τη διαμαρτυρία του.
Το σύστημα έχει προνοήσει να ακυρώσει την ψήφο του αλλά είναι υποχρεωμένο να την καταμετρήσει αριθμητικά. Αυτή η καταμέτρηση θα δείξει το μέγεθος της πολιτειακής διαμαρτυρίας και θα τονώσει το ηθικό ανθρώπων που θα τολμήσουν να την εκφράσουν σε πολιτική πρόταση.
Καλό θα ήταν η στάση αυτή να εκφράζεται και στα γκάλοπ και στο διαδίκτυο για να αρχίσει η εκκόλαψη της ιδέας του λευκού διαμαρτυρίας, διότι η τάξη των συστημικών δημοσιογράφων και τα ΜΜΕ θα τη θάψουν. Παρά την πολιτική αδυναμία της πρότασης, είναι η μόνη που θα δείξει τη δύναμη της λαϊκής θέλησης με θεσμικά κατοχυρωμένο τρόπο χωρίς κάποια διχαστική ή επαναστατική περιπέτεια, στην οποία ο λαός δεν είναι διατεθειμένος να συμμετάσχει.
Ο Ηλίας Σταμπολιάδης είναι μηχανικός Μεταλλείων-μεταλλουργός, τ. καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης