Αν κάποιος ζούσε σε ένα παράλληλο σύμπαν, αν ήταν σε κώμα τους τέσσερις τελευταίους μήνες και ξυπνούσε τώρα και άνοιγε ένα ραδιόφωνο ή σερφάριζε στα social media, θα είχε την αίσθηση ότι ο ΟΦΗ, στην καλύτερη, είχε χάσει για δεύτερη σερί φορά το Κύπελλο και, στη χειρότερη, ότι είχε υποβιβαστεί.
Δεν θα μπορούσε να σκεφτεί, ούτε κατά διάνοια, ότι πέρυσι η ομάδα του είχε την καλύτερη σεζόν των τελευταίων ετών, που σφραγίστηκε με την ιστορική κατάκτηση του τροπαίου στον τελικό του Βόλου απέναντι στον ΠΑΟΚ και περιμένει να ζήσει μεγάλες στιγμές κουνώντας… ευρωπαϊκά σεντόνια στο Παγκρήτιο.
Τι ακούει ή τι διαβάζει αυτές τις μέρες στα σχόλια των φιλάθλων; Γκρίνια, ατελείωτη γκρίνια, επειδή δεν έχουν γίνει ακόμα -προσέξτε! Είμαστε στις 25 Ιουλίου- όλες οι μεταγραφές ή γιατί η Διοίκηση δεν δίνει χρήματα ώστε να φέρει μεταγραφές αεροδρομίου κ.λπ..
Για να μην αδικούμε βέβαια τον κόσμο του ΟΦΗ, αυτό συμβαίνει σε όλες τις ομάδες, ακόμα και στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ, αλλά και σε όλους τους υπόλοιπους «Ευρωπαίους». Έτσι είμαστε, δυστυχώς… και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στο ποδόσφαιρο.
Εδώ γκρινιάζουμε το καλοκαίρι γιατί έχει ζέστη και το χειμώνα γιατί κάνει κρύο, γκρινιάζουμε για το επίπεδο της ζωής μας, για τους πολιτικούς που μας κυβερνούν, αλλά, από την άλλη, αποφεύγουμε, όπως «ο διάβολος το λιβάνι», να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να δούμε, βρε παιδί μου, μήπως είμαστε κι εμείς κάπου λάθος!
Στην προκειμένη περίπτωση, για να μείνουμε σε αυτό, ο κόσμος του ΟΦΗ, όχι όλοι φυσικά, μια μερίδα του, γκρινιάζει για τις μεταγραφές και την αργοπορία τους, την ίδια ώρα που τα εισιτήρια διαρκείας, που έχουν «φύγει» περίπου 1,5 μήνα μετά την κυκλοφορία τους, είναι γύρω στα 5.200-5.500.
Κυμαίνονται, δηλαδή, παρότι οι τιμές τους ήταν εξαιρετικά προσιτές με τις εκπτώσεις, στα ίδια επίπεδα με πέρυσι, που σημαίνει ότι ουσιαστικά ανανέωσαν οι κάτοχοι της περασμένης σεζόν, και από εκεί και πέρα… μηδέν.
Και αυτό, μετά τη μεγαλύτερη επιτυχία της κρητικής ομάδας τα τελευταία χρόνια κι ενώ μπροστά της έχει τη μεγάλη πρόκληση της Ευρώπης, όχι με ένα ματς, όπως πριν από έξι χρόνια, αλλά με 8-10, ανάλογα τη διοργάνωση στην οποία θα συμμετάσχει, ενώ υπάρχει και το Σούπερ Καπ, ο τέταρτος τελικός τούς τελευταίους 15 μήνες. Και μην πει κάποιος ότι το γήπεδο θα είναι γεμάτο τουλάχιστον στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, κάτι που το πιστεύω, γιατί δεν φτάνει.
Για να ανέβει μια ομάδα επίπεδο, δεν αρκεί μόνο μια επιτυχία, όπως αυτή του ΟΦΗ στον Βόλο. Χρειάζονται πολλά βήματα εντός κι εκτός γηπέδου και σωστή διαχείριση απ’ όλο τον οργανισμό.
Υπάρχουν παραδείγματα κι άλλων ομάδων, πλην των τεσσάρων της κορυφής που έφτασαν σε παρόμοιο σημείο στο παρελθόν, όπως ο Αστέρας Τρίπολης και η ΑΕΛ, αλλά η επιτυχία τους ήταν εφήμερη και όχι αρκετή για να τους αλλάξουν επίπεδο.
Ο κόσμος πρέπει να έχει απαιτήσεις από μια ομάδα όπως είναι ο ΟΦΗ, αλλά παράλληλα έχει και υποχρεώσεις. Το να μεταφέρεις 17.000 κόσμου στο ΟΑΚΑ και 8.000 στο Πανθεσσαλικό είναι σημαντικό και δεν το κάνουν πολλές ομάδες στην Ελλάδα, αλλά για το βήμα παραπάνω παίζουν ρόλο κι άλλα πράγματα.
Τα διαρκείας είναι σημαντικός παράγοντας, καθώς, όσο περισσότερα είναι τόσο μεγαλώνουν τη δυναμική μιας ομάδας σε όλα τα επίπεδα (χορηγικά, τηλεοπτικά, εμπορικά, αγωνιστικά). Άλλο είναι μια ομάδα με 2.000 διαρκείας, άλλο με 5.000, άλλο με 10.000 και άλλο με 20.000.
Όταν, λοιπόν, κάνεις το καθήκον σου, μπορείς να απαιτείς και για τις μεταγραφές και για το γήπεδο και για ό,τι χρειάζεται βελτίωση. Όταν μετά από μια τέτοια επιτυχία δεν έχεις κάνει το χρέος σου, δεν έχεις δικαίωμα να γκρινιάζεις…