Ο τουρισμός είναι αναμφισβήτητα η «βαριά βιομηχανία» της Κρήτης. Χιλιάδες οικογένειες ζουν από αυτόν, εκατοντάδες επιχειρήσεις αναπτύσσονται χάρη σε αυτόν και η τοπική οικονομία κινείται στους ρυθμούς της τουριστικής περιόδου.
Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία του. Εκείνο που αρχίζει, όμως, να αμφισβητείται είναι το κατά πόσο η Κρήτη μπορεί να συνεχίσει να αντέχει την ολοένα και μεγαλύτερη «τουριστική πίεση» που δέχεται.
Τα τελευταία χρόνια «πανηγυρίζουμε» για κάθε νέο ρεκόρ αφίξεων, για κάθε επιπλέον πτήση, για κάθε νέο κρουαζιερόπλοιο που δένει στα λιμάνια μας. Οι αριθμοί ανεβαίνουν και οι ανακοινώσεις συνοδεύονται από χαμόγελα.
Το ερώτημα, όμως, είναι εκεί και περιμένει απάντηση: Μπορεί το νησί να υποστηρίξει αυτή την ανάπτυξη ή απλώς τη μετράμε χωρίς να προετοιμάζουμε την επόμενη ημέρα;
Η Κρήτη βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τα ολοένα πιο εμφανή σημάδια του υπερτουρισμού. Κυκλοφοριακό χάος σε πολλούς δρόμους, παραλίες που ασφυκτιούν από κόσμο, ελλείψεις σε υποδομές, ακόμη και βασικές. Οι κάτοικοι το ζουν καθημερινά και οι επισκέπτες αρχίζουν επίσης να το αντιλαμβάνονται.
Δεν αρκεί να γεμίζουν τα αεροπλάνα από επιβάτες και τα ξενοδοχεία από πελάτες. Ο τουρισμός δεν μπορεί να αναπτύσσεται, χωρίς αντίστοιχες παράλληλες επενδύσεις στις δημόσιες υποδομές.
Δρόμοι που δεν επαρκούν, λιμάνια που λειτουργούν στα όριά τους, αεροδρόμια που πιέζονται, δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης που δοκιμάζονται, υπηρεσίες Υγείας που καλούνται να εξυπηρετήσουν πολλαπλάσιο πληθυσμό από εκείνον για τον οποίο σχεδιάστηκαν, Δήμοι που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα στοιχειώδη, όπως η καθαριότητα.
Προφανώς και το ζητούμενο δεν είναι να σταματήσει η τουριστική ανάπτυξη του νησιού. Είναι να αποκτήσει όρια, σχέδιο και ισορροπία. Να μην μετριέται μόνο με τον αριθμό των αφίξεων, αλλά και με την ποιότητα της εμπειρίας που προσφέρεται, τόσο στους επισκέπτες όσο και στους ίδιους τους κατοίκους.
Θα το ρισκάραμε να δούμε τον προορισμό «Κρήτη» να αρχίζει να δίνει την εικόνα της συμφόρησης, της ταλαιπωρίας και της υποβάθμισης και να παύει σταδιακά να αποτελεί ελκυστική επιλογή;
Ο «ψαγμένος» πλέον επισκέπτης δεν θυμάται μόνο τις ομορφιές της Κρήτης. Θυμάται και τις ατελείωτες ουρές, την κίνηση, την έλλειψη στάθμευσης, την αναμονή στις υπηρεσίες, τις δυσκολίες που συνάντησε στις διακοπές του.
Η Κρήτη έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα που λίγοι προορισμοί διαθέτουν: τη φυσική ομορφιά, την ιστορία, τον πολιτισμό και τη φιλοξενία της. Πολύ ισχυρά χαρτιά! Είναι όμως αρκετά;
Αν συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε νέο «ρεκόρ» ως αυτοσκοπό, ως έναν απλό αριθμό και όχι ως ευθύνη, τότε κινδυνεύουμε να φθείρουμε ακριβώς εκείνο το τουριστικό προϊόν που μας έκανε κορυφαίο προορισμό.
Προσέχουμε, λοιπόν, για να έχουμε! Η Κρήτη δεν χρειάζεται περισσότερο τουρισμό με κάθε κόστος. Χρειάζεται καλύτερο και ποιοτικότερο τουρισμό, σωστό σχεδιασμό και γενναίες επενδύσεις στις υποδομές.
Γιατί η πραγματική επιτυχία δεν είναι να έρχονται περισσότεροι επισκέπτες χρονιά με τη χρονιά. Είναι να θέλουν να επιστρέψουν και τα επόμενα χρόνια!