«Δίνει τα ρέστα της» η Δημοτική Αρχή στην προσπάθεια της να προκαλέσει «παλιρροϊκά κύματα» επικοινωνιακού ενθουσιασμού με την έλευση του ιδιώτη στην καθαριότητα που εμφανίζεται σαν άλλος «Τζακ Νόρις» για να «καθαρίσει» μια και έξω την πόλη, με την προσδοκία ότι θα δούμε ένα Ηράκλειο τόσο καθαρό, όπως δεν το έχουμε δει ποτέ στη νεότερη ιστορία του.
Βέβαια, όλοι θα κριθούν εκ του αποτελέσματος, και η όποια κρίση δεν μπορεί να αποκοπεί από το μαρτυρικό αισθητικό και υγειονομικό κανιβαλισμό που έχει υποστεί το Ηράκλειο τόσους μήνες μέχρι να έρθει η «σωτήρια» λύση του ιδιώτη, τον οποίο μάλιστα θα τον ακριβοπληρώσουμε από την τσέπη μας.
Και είναι τουλάχιστον προσβλητικό για τη συλλογική μας συνείδηση να δημιουργείται η αίσθηση ότι πρέπει να νιώσουμε και ευγνώμονες για τη «λύση» του ιδιώτη που «μαγειρεύτηκε» τόσο περίτεχνα σε ένα τόσο νευραλγικό κομμάτι της αποκομιδής, το οποίο θα «κάψει» τις τσέπες μας σε μια περίοδο που η κοινωνία ζει στην παραζάλη της ακρίβειας και της ασυγκράτητης βαμπιρικής φορολογίας.
Και είναι προσβλητικό επειδή κανείς, προεκλογικά, από τη Δημοτική Αρχή δεν μίλησε για ιδιώτες ούτε στα σκουπίδια, ούτε στον οδοφωτισμό, ούτε στο πράσινο…
Αντίθετα, ενώ προεκλογικά ακούγαμε «ύμνους» για την ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα του Δήμου για τη δυναμική τόνωση των δημοτικών υπηρεσιών, μετεκλογικά, βλέπουμε νευραγλικές λειτουργίες του Δήμου να παραδίδονται η μία μετά την άλλη σε ιδιώτες…
Καθαριότητα, οδοφωτισμός, πράσινο… όλα στο σφυρί της ιδιωτικοποίησης, που κανείς δεν θυμάται να υπήρχε στα προεκλογικά φυλλάδια της Δημοτικής Αρχής, η οποία τότε μας διαβεβαίωνε με αδιαπραγμάτευτο επιβλητικό στόμφο ότι θα «φυτρώνει εκεί που δεν τη σπέρνουν», ομνύοντας στην ανάγκη διεκδίκησης για λογαριασμό της κοινωνίας και υπεράσπισης του θεσμικού ρόλου της αυτοδιοίκησης (που χρόνια τώρα φορτώνει στην «καμπούρα» της αρμοδιότητες χωρίς πόρους).
Γι’ αυτό ακριβώς η Δημοτική Αρχή χάνει το συγκριτικό της πλεονέκτημα, κάθε φορά που στριμώχνεται (για όλα όσα δεν κάνει), να «δείχνει» το κεντρικό κράτος, γιατί δεν αντιδρά σε τίποτα και δεν διεκδικεί για λογαριασμό της κοινωνίας. Η πολιτική που εφαρμόζει είναι απολύτως υποταγμένης στις κυβερνητικές εντολές που ακρωτηριάζουν ασύστολα κάθε δημόσια παροχή.
Η Δημοτική Αρχή έχει αποδείξει στην πράξη ότι θέλει να πορευτεί χωρίς αμυχές στο πολιτικό προφιλ της, που μπορεί να δημιουργήσουν τραύματα στις σχέσεις της με τα κυβερνητικά στελέχη, και αυτό της στερεί τη δυνατότητα να «δείχνει με το δάκτυλο» το κεντρικό κράτος από το οποίο επιλέγει να μη διεκδικεί.
Έχει μάθει, όμως, να μετακυλίει τέλη και φόρους στους πολίτες, στο όνομα της «ανταποδοτικότητας», την οποία έχει «Ευαγγέλιο» για να ξεφεύγει κάθε φορά που της ζητούν εξηγήσεις…
Όμως, πάντα θα είναι ενεργό και αναπόδραστο το ερώτημα, «πόσα σχολεία, πόσοι δρόμοι, πόσα σχέδια πόλης, πόσοι κοινόχρηστοι χώροι και παιδικές χαρές θα είχαν φτιαχτεί με τα 34 εκατ. ευρώ που θα πάρει από τις τσέπες μας ο Δήμος Ηρακλείου για να τα δώσει στον ιδιώτη που ανέλαβε την αποκομιδή των σκουπιδιών;».