Το να δουλέψεις στην εφημερίδα «Πατρίς» του Ηρακλείου ήταν πάντοτε προνόμιο και το αντιλαμβανόσουν από την πρώτη μέρα που έμπαινες στα γραφεία της εφημερίδας.
Ευγένεια, ευπρέπεια, ήθος, οικογενειακή ατμόσφαιρα και σεβασμός στην είδηση.
Ο εκδότης Αλέκος Μυκωνιάτης, πάντα με το χαμόγελο και τα αστεία του, διάβαζε ακόμα και τα μονόστηλα της εφημερίδας για να ξέρει τι γίνεται και ποτέ δεν επενέβαινε στα κείμενα των συντακτών, ακόμη κι αν αφορούσαν φίλους του. Αναγνώριζε τη δύναμη των στοιχείων…
Είχε μια φυσική ευγένεια και ένα ιδιότυπο, πολύ προσωπικό χιούμορ που μας κέρδιζε από την πρώτη στιγμή και ποτέ δεν αισθανθήκαμε ότι είχαμε απέναντί μας έναν αυστηρό, σοβαροφανή εργοδότη, γιατί ποτέ δεν υπήρξε τέτοιος.
Μας δίδαξε την εντιμότητα, το ήθος, την αγάπη για τη δημοσιογραφία και φεύγοντας, άφησε πίσω μια ολόκληρη δημοσιογραφική σχολή που λειτουργούσε σαν πυξίδα στα κείμενά μας.
«Το νου σας να μην αδικήσουμε κανένα».
Αυτή η φράση, που σαν μοτίβο επαναλάμβανε συνεχώς, έγινε ο θεμέλιος λίθος της δουλειάς μας.
Μας έμαθε τη δύναμη που κρύβει ένα μέσο ενημέρωσης και μας δίδαξε ότι η δημοσιογραφία δεν είναι όπλο «εξόντωσης», αλλά εργαλείο διεκδίκησης και δικαιοσύνης.
«Οι άνθρωποι του Τύπου δεν πρέπει να είμαστε εμπαθείς», έλεγε.
Μας έμαθε να ακούμε όλες τις απόψεις, να περιφρουρούμε τη δεοντολογία και να μην υποκύπτουμε σε μικρότητες.
Μας έδειξε τον δρόμο προς την κοινωνία. «Είμαστε μια λαϊκή εφημερίδα», τόνιζε.
Η εφημερίδα έπρεπε να είναι η φωνή του τόπου, ο καθρέφτης των προβλημάτων του απλού πολίτη.
Μας περιέβαλλε με απόλυτη εμπιστοσύνη και μας άφηνε ελεύθερους να δημιουργήσουμε.
Κι όταν γινόταν το λάθος, δεν αντιμετωπίζαμε τον θυμό του, αλλά ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη και τη συμβουλή: «Εφημερίδα χωρίς λάθη δεν είναι εφημερίδα. Να μαθαίνετε από αυτά».
Μας έλεγε ότι πρέπει να ρουφάμε τη ζωή, να ταξιδεύουμε, να διαβάζουμε, να μην κάνουμε πίσω στις δυσκολίες.
Η ανησυχία του κάθε βράδυ ήταν αν όλα πήγαν καλά στην εφημερίδα, αν σταθήκαμε στο ύψος μας για να ενημερώσουμε σωστά τον κόσμο και άφησε την πιο σπουδαία παρακαταθήκη στον γιό του Άκη Μυκωνιάτη, που συνέχισε την έκδοση της εφημερίδας με την ίδια εντιμότητα και ευγένεια, πάντα δίπλα στους συνεργάτες του, περισσότερο σαν φίλος, παρά σαν ιδιοκτήτης της πιο παλιάς και ιστορικής εφημερίδας του νησιού.
Σε όλο αυτό το ταξίδι που είχε καλές, κακές, δύσκολες, αστείες, ξεκαρδιστικές στιγμές, ήμασταν πολλοί, νέοι και παλιοί.
Ο Γιώργος Λαγουβάρδος, διευθυντής σύνταξης, που ήθελε να είμαστε πάντα «πρώτοι και καλύτεροι» και το πετύχαινε, τη μια με την πίεση, κυρίως όμως με το χιούμορ του, ο Αλέκος Ανδρικάκης που παθιαζόταν με την είδηση και τις προεκτάσεις της. Ο Κώστας Μπογδανίδης και ο Γιάννης Σπανάκης, το δίδυμο που «έκοβε κι έραβε» μέσα από τις αντιθέσεις του, κάνοντας την εφημερίδα θελκτική και ενδιαφέρουσα.
Ο Λευτέρης Συμβουλάκης σήμερα, που φέρνει την εμπειρία του από πολλά μέσα ενημέρωσης, στα οποία έχει εργαστεί και προσπαθεί να κερδίσει την προσοχή τού κάθε αναγνώστη, με τη θεματολογία της εφημερίδας και του site.
Τα τελευταία 3 χρόνια, τα ηνία έχει πάρει δυναμικά ο Κώστας Ξυλούρης, πρώην πρόεδρος της Παγκρήτιας Ένωσης, ο οποίος συνεχίζει με τις ίδιες αρχές την έκδοση της εφημερίδας και έχει την αγωνία της έκδοσης του καθημερινού φύλλου.
Έχει πείσμα, δεν εγκαταλείπει στις δυσκολίες και έχει μεγάλα όνειρα για την εφημερίδα και το patris.gr, που συνεχίζουν το ταξίδι τους στην ενημέρωση, με σεβασμό στην είδηση και τον αναγνώστη.
Αποφάσισε να γιορτάσει τα 80 χρόνια έκδοσης της «Π», διοργανώνοντας εκδηλώσεις αντάξιες της ιστορίας της, για τους πολίτες της Κρήτης που τη στηρίζουν και την εμπιστεύονται τόσα χρόνια.
Αυτό είναι το δικό μας «ευχαριστώ» στους αναγνώστες, στους φίλους, στους συνεργάτες μας, που λένε «αυτό το διαβάσαμε στην Πατρίδα» και ξέρουν ότι αφού το γράψαμε, έτσι είναι!