Από τις συγκλονιστικότερες μάχες που έχουν καταγραφεί στην ιστορία είναι η Μάχη της Κρήτης. Εκείνο το πρωινό εισέβαλλε ο πρώτος ναζί αλεξιπτωτιστής από θέση των Χανίων. Εκεί κάτι έγινε, ο Βρετανός αξιωματικός κάπως έχασε τον έλεγχο ή δεν μπορούσε να εμποδίσει πλέον την απειλή «εξ ουρανού».
Σε λίγο καιρό, άρχισαν οι δημεύσεις, οι ανατιμήσεις, η εξαθλίωση… Τον Ιούνιο, η οικονομική κατάσταση ήταν μια άλλη κατάσταση από εκείνη 30 ημέρες πριν.
Σφαγές, εκτελέσεις, βασανιστήρια καταγράφτηκαν σε όλους τους νομούς από το πρώτο κιόλας βράδυ που έπεσαν οι Γερμανοί.
Και οι Κρητικοί γενναίοι αντιστάθηκαν με ό,τι είχαν. Με τα κουμπούρια του ΄21, με τις μαγκούρες, τις πέτρες και, κυρίως, με την ψυχή τους!
Το σημείο εισόδου στην Κρήτη ήταν ο λόφος πάνω από το αεροδρόμιο του Μάλεμε που ζήτησαν από τον Βρετανό αξιωματικό να εγκαταλείψει και εγκατέλειψε. Εκεί πέφτει ο πρώτος αλεξιπτωτιστής, στον λόφο 107, με τον Φράιμπεργκ να αναφωνεί «στην ώρα τους». Ήταν 6 παρά τέταρτο το πρωί.
Αργότερα έπεσαν στο Ρέθυμνο και στις 4 το απόγευμα στο Ηράκλειο. Αλεξιπτωτιστές στο αεροδρόμιο, το Τσαλικάκι και σε άλλες περιοχές. Οι Γερμανοί μπαίνουν από τα Τείχη στο Ηράκλειο και η Χανιώπορτα μετατρέπεται σε πραγματικό πεδίο μάχης για 9 μέρες, ενώ και μέσα στην πόλη δίδονται μάχες και σε μια εξ αυτών σκοτώνεται ο Τζουλάκης. Οι Κρητικοί αντιστάθηκαν και το ηθικό των Γερμανών «πόνεσε» να πολεμούν 11 μέρες, ενώ υπολόγιζαν ότι η κατάληψη θα γινόταν σε μία.
Ήταν οι 11 μέρες που συγκλόνισαν την Κρήτη, τους Γερμανούς και καταγράφτηκαν στην ιστορία ως άθλος!
Οι Γερμανοί είχαν τρεις αρχές, οι οποίες ήταν οι: α) ασύμμετρη απάντηση, β) η άρση της διάκρισης εμπολέμων και αμάχων και γ) η συλλογική ευθύνη.
Τα αντίποινα γίνονταν από στρατό σε στρατό. Δηλαδή, ο γερμανικός στρατός στον ελληνικό στρατό. Αλλά εδώ δεν υπήρχε στρατός, η V Μεραρχία δεν είχε επιστρέψει και, για τους Γερμανούς, ο στρατός που τους πολέμησε ήταν οι κάτοικοι της Κρήτης. Σε αυτούς, λοιπόν, επεφύλαξαν τα πιο σκληρά αντίποινα.
Ίσως ήταν προδιαγεγραμμένο το αποτέλεσμα, αλλά εδώ είναι που ο μελετητής της ιστορίας συγκλονίζεται. Ο απλός λαός της Κρήτης πίστευε στις δυνάμεις του, στη λεβεντιά του και στην ψυχή του, για να αντισταθεί και να γλιτώσει τον τόπο από άλλη μια σκλαβιά… Αυτή τη φορά ακόμη πιο αιμοσταγής! Μια σκλαβιά με εκκαθαρίσεις ανθρώπινων ζωών και με φυλετικά χαρακτηριστικά.
Η Μάχη της Κρήτης ήταν ο προπομπός της Αντίστασης που οργανώθηκε αργότερα για να παρακολουθεί και να πολεμά το «τέρας» ο λαός… Και οι Βρετανοί μπορεί να μην ήταν φίλοι, αλλά τότε ήταν οι αναγκαίοι σύμμαχοι που οι Κρητικοί αναζητούσαν.