Και αφού σηκώθηκε σκόνη… τώρα αρχίζει να κατακάθεται στο πολιτικό σκηνικό, χωρίς οι ψύχραιμοι και οι έμπειροι που ζυγίζουν τα «κουκιά» να βλέπουν ραγδαίες αλλαγές!
Η σκόνη αυτή καταγράφτηκε ως τάση στις δημοσκοπήσεις των προηγούμενων τριών εβδομάδων, με αλλαγές ως προς την προσθήκη κομμάτων που, όμως, δεν έφεραν τα αναμενόμενα για τις τομές που θα έλεγε κάποιος ότι θα γίνει…
Η επανάληψη του 2012 με τις διπλές εκλογές φαίνεται ότι είναι μπροστά και το γνωρίζουν όλα τα κόμματα, καθώς αναμένεται η ίδια εκλογική δύναμη σε ανακατανομή ανά κόμμα.
Ως τώρα οι αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό με την εισδοχή νέων σχηματισμών και κομμάτων δεν φαίνεται να είναι ικανές να σηκώσουν τον κόσμο από τον καναπέ ούτε να αυξήσουν τη συμμετοχή στις κάλπες και μακάρι να διαψευστούμε, βλέποντας ότι περισσότεροι θα τρέξουν για να αλλάξουν μια φαύλη πραγματικότητα που αναπαράγεται με τη φουκοϊκή αλήθεια της εξουσίας.
Μεγάλα κόμματα με μικρές δυνάμεις, νέα κόμματα με μικρές δυνάμεις και μια προσπάθεια να βρεθεί τρόπος κυβερνησιμότητας μέσα από πρώτες ή δεύτερες κάλπες.
Ρωτώντας κάποιον έμπειρο και παλιό από το πολιτικό προσωπικό του Ηρακλείου, έλεγε ότι δεν βλέπει τα κεφάλια να ξεπερνούν τη μετριότητα που έχει τεθεί ως πήχης από όλους τους κομματικούς συνδυασμούς.
Δεν βλέπει ακόμη νέα πρόσωπα που να είναι πρόθυμα να περάσουν εκλογικό survivor για να αναδειχθούν, ενώ στο τέλος δεν βλέπει καν πρόσωπα που θα μπορούσαν να στελεχώσουν με αξιώσεις τα ψηφοδέλτια.
Και ο παλιός αυτός πολιτικός από το Ηράκλειο δεν αναφερόταν σε ένα κόμμα, αλλά σε πολλά, βάζοντας και βγάζοντας ονόματα από τους συνδυασμούς των εθνικών ψηφοδελτίων που, πιθανώς, θα μπορούσαν να συγκροτηθούν.
Ταυτόχρονα, οι πρόθυμοι για τα ψηφοδέλτια του Ηρακλείου είναι άνθρωποι που οι αρχηγοί των κομμάτων δεν θα ήθελαν, καθώς τους θεωρούν αναλωμένους ή τουλάχιστον δεν μπορούν να συμβολίσουν την πολυπόθητη αλλαγή στον χάρτη.
Επιπροσθέτως, όμως, και οι καθεστηκυίες τοπικές δυνάμεις δεν επιτρέπουν επί της ουσίας την ανανέωση και, αν κάποιος προταθεί, τον στέλνουν πρώτα να μάθει να πλένει πιάτα, γιατί, όπως λένε, αλλιώς δεν μπορεί να γίνει εστιάτορας! Δηλαδή, στην πραγματικότητα, το «δώσε τόπο στους νέους» είναι μόνο κατ’ επίφαση για τσάι και συμπάθεια.
Από την άλλη, κάποιοι νέοι εμφανίζονται πεπεισμένοι πως θα μπορούσαν να εκλεγούν μη βλέποντας «τη θηλιά της παγίδας» που έχουν πέσει μέσα. Και αφού σε κάποιο βαθμό την «ψώνισαν», εμφανίζονται πρόθυμοι να κάνουν εν αγνοία τους τους νεροκουβαλητές, καταναλώνοντας δυνάμεις, χρήμα για καύσιμα να τρέχουν σε κάθε χωριουδάκι και, φυσικά, τον ελεύθερο χρόνο της Κυριακής και του Σαββάτου που, αντί να το περάσουν ποιοτικά με τις οικογένειές τους, τον περνούν σε προεκλογικές εξορμήσεις, θεωρώντας ότι μάζεψαν ψήφους, γιατί τους «γέλασε ο κόσμος» και τους έβαλε μια ρακή για να στεγνώσουν από τον ιδρώτα της τρεχάλας!
Τα προβλήματα είναι σωρευμένα. Ακρίβεια, αγοραστική δύναμη και στροφή στον συντηρητισμό, αφού το κράτος δικαίου μοιάζει παράλυτο. Και μέσα σε όλα αυτά, σκάνδαλα και ταυτόχρονα αφασία, που δείχνει ότι η διαφθορά δεν είναι μόνο ένα ρουσφέτι σε μονόκλινο θάλαμο νοσοκομείου, αλλά μια νοοτροπία πλέον που ολόκληρη η ελληνική κοινωνία έχει εθιστεί, αναζητώντας έναν γνωστό για μέσο, έναν καλό δικηγόρο αν μπλέξει κάποιος, ένα «παραθυράκι» στον νόμο για να κάνεις τη δουλειά σου, αλλά και έναν καλό γιατρό που θα τον πληρώσεις να σε σώσει! Αν προλαβαίνει όμως… να το κάνει! Αλλιώς; «Κλάφ’ τα, Χαράλαμπε!».