Πώς να μην ακολουθήσει κάποιος στην ανάλυσή του την πρακτική του Ίρβιν Γιάλομ με χωροχρονικές μεταφορές μπρος και πίσω για να ερμηνεύσει το σημερινό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ;

Θα αναρωτηθεί κάποιος τώρα αν το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ με Καστανίδη και Φαραντούρη είναι τόσο σοβαρό όπως αυτό που περιγράφεται στο βιβλίο του Γιάλομ «Το πρόβλημα Σπινόζα»…

Όχι, σε καμία περίπτωση. Αλλά ομοιάζει στο συμπέρασμα περί ψυχολογίας. Ο Γιάλομ, θέλοντας να εξηγήσει δύο από τα μεγαλύτερα φυλετικά πογκρόμ της ιστορίας της Ευρώπης, εξετάζει τους πρωταγωνιστές υπό το κιάλι του θεραπευτή, μεταφέροντας σπονδυλωτά γεγονότα του παρόντος και του παρελθόντος.

Ας επιχειρήσουμε λοιπόν το ίδιο και για τα συμβαίνοντα σήμερα στο ΠΑΣΟΚ…

Το πρωί της Δευτέρας, ένα ιστορικό στέλεχος, πρώην υπουργός και διεκδικητής σε δύσκολες εποχές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, δήλωσε ότι αποχωρεί, με βολές κατά του πρόεδρου Νίκου Ανδρουλάκη. Ο Χάρης Καστανίδης ήταν χολωμένος σχεδόν τρία χρόνια, καθώς ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε διασώσει τον Φραγκίσκο Παρασύρη, στο Ηράκλειο, στη θέση του βουλευτή, και είχε επιλέξει να κρατήσει ο ίδιος την Α΄ Θεσσαλονίκης, που εκλεγόταν ο Χάρης Καστανίδης.

Υπενθυμίζεται ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν υποψήφιος και στις δύο αυτές βουλευτικές Περιφέρειες και, στο τέλος, ύστερα από δύο εκλογικές αναμετρήσεις, με απλή και ενισχυμένη αναλογική, επέλεξε, αντί να μείνει στο Ηράκλειο, που είναι και η γενέτειρά του, να επιλέξει τη βουλευτική έδρα της Θεσσαλονίκης.

Στο Ηράκλειο εκλέγονταν δύο, με σειρά κατάταξης, Ελένη Βατσινά και Φραγκίσκος Παρασύρης. Εκτός νυμφώνος θα έμενε ο Παρασύρης. Τελικά, έμεινε ο Καστανίδης και ήταν ένα μήνυμα Ανδρουλάκη περί της ανανέωσης προσώπων, επιλέγοντας, ας υποθέσουμε, τους περισσότερο προεδρικούς, αν και ο Παρασύρης δεν ήταν ακριβώς αυτό που λέμε «περιβάλλον του προέδρου».

Όμως, γλίτωσε από ένα βαρίδιο. Μην ξεχνάτε ότι, επί ΚΙΝΑΛ, ο Καστανίδης ήταν ο άνθρωπος του ΓΑΠ, αν και 10 χρόνια νωρίτερα είχε διαγραφεί από την Κ.Ο του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, σίγουρα δεν ήταν ο άνθρωπος του Ανδρουλάκη.

Η αποχώρηση Καστανίδη συνοδεύτηκε από επιστολή, λέγοντας ότι δεν φεύγει από το ΠΑΣΟΚ των ιδεών του δημοκρατικού σοσιαλισμού, αλλά παραιτείται από το κόμμα του Ανδρουλάκη, κάνοντας λόγο για μεθοδευμένο αποκλεισμό του όλα αυτά τα χρόνια από τη Βουλή και το κομματικό γίγνεσθαι, κάνοντας αναφορά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, που είχε αναφερθεί στα περί ορίου θητειών, γιατί οι βουλευτές με μακρά θητεία χτίζουν πελατειακές σχέσεις.

Βεβαίως, η αποχώρηση Σκανδαλίδη έγινε 10 μέρες μετά τους Δελφούς και μόλις 2-3 μετά την αυτό-ανακοίνωση του Νίκου Φαραντούρη περί προσχώρησής του στο ΠΑΣΟΚ.

Η είσοδος Φαραντούρη στο ΠΑΣΟΚ δεν ήχησε καλά στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που είδαν έναν υποψήφιο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, άνθρωπο του Κασσελάκη και πρωθύστερα άνθρωπο του Τσίπρα, που τον έστειλε στην Ευρωβουλή, να μετακινείται προς το πράσινο κέντρο.

Οι λόγοι γιατί μπορεί να σκέφτηκαν ότι ο Φαραντούρης πολύ σύντομα θα αξιώσει και την ηγεσία όπως έκανε και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και η προσχώρησή του ανακοινώνεται μετά την αναφορά Τσίπρα για το νέο του κόμμα από το Ηράκλειο, ενώ έρχεται να αποτελέσει αντίβαρο στον αριστερόστροφο Νο2 του ΠΑΣΟΚ, Χάρη Δούκα. Το άνοιγμα του Δούκα προς ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά πραγματώθηκε με την είσοδο Φαραντούρη από τα αριστερά στο ΠΑΣΟΚ.

Ο Φαραντούρης χαρακτηρίστηκε γυρολόγος από την άλλοτε υποψήφια πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νάντια Γιαννακοπούλου, ενώ ο Κατρίνης, που είχε διεκδικήσει το κόμμα, ήταν πιο συγκρατημένος, μιλώντας για το καλό του κόμματος, αν και είχε εμφανιστεί σε κοινή εκδήλωση με τον νεοεισερχόμενο στο ΠΑΣΟΚ.

Η περίπτωση Δούκα, που, με την εκλογή του στον Δήμο Αθηναίων, κυριολεκτικά από το «πουθενά», ως απάντηση τυχαίων συνιστωσών, τη δεύτερη Κυριακή των δημοτικών εκλογών, κατά του «μητσοτακισμού», δηλαδή του Μπακογιάννη, εγγονού του επίτιμου, θεώρησε ότι μπορεί να πάρει και τα ηνία του κόμματος ως άλλος Ομπάμα, φαίνεται ότι δεν περνάει αδιάφορη στα παλιά στελέχη, που βλέπουν εν δυνάμει τον Δούκα και τον Φαραντούρη.

Και δεν είναι καθόλου απίθανο, στελέχη που θήτευσαν δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου να βλέπουν ότι δεν είναι μόνο ο Δούκας, αλλά και ο Φαραντούρης, που κάποια στιγμή θα θελήσει να είναι υποψήφιος για πρόεδρος. Εξάλλου, φάνηκαν οι προθέσεις του για πολιτική αναρρίχηση, μόλις εκδηλώθηκε η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το μπρος πίσω που επιχειρήθηκε στο παρόν είναι να εξηγήσει απλώς την ψυχολογία των στελεχών στην πιο κρίσιμη στιγμή για το ΠΑΣΟΚ μετά την αποδόμησή του τα χρόνια των μνημονίων. Δηλαδή ένας υποψήφιος πρόεδρος έφυγε και ένας υποψήφιος έρχεται… Θεωρητικά, ο Ανδρουλάκης έχει λάβει τα μέτρα του, ρίχνοντας τον Φαραντούρη δόλωμα στον Δούκα.

Σε ό,τι αφορά τώρα την κρίσιμη φάση στην οποία βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ εν όψει εθνικών εκλογών, με το Μαξίμου να είναι βυθισμένο με σκάνδαλα όπως υποκλοπές, πρώην απότακτους τρολ, ΟΠΕΚΕΠΕ και ακρίβεια, αλλά και με νέα κόμματα να αναδύονται στο προσκήνιο, οι ανακατατάξεις εντός και εκτός κόμματος καθορίζουν και την ψυχολογία όχι μόνο των στελεχών αλλά και της βάσης. Και ένα κόμμα κερδίζει με καλή ψυχολογία στελεχών και βάσης.