Η εικόνα στην ισπανική πόλη Θέουτα την περασμένη εβδομάδα με τους 50.000 μετανάστες ουσιαστικά να κάνουν απόβαση ξένισε πολλούς και ταυτόχρονα πυροδότησε και στην Ελλάδα διάφορες φωνές από κάθε κομμάτι του ιδεολογικού και πολιτικού τόξου, όχι απαραιτήτως μόνο του δημοκρατικού.
Η Θέουτα είναι μια ισπανική πόλη που βρίσκεται στα παράλια της Βόρειας Αφρικής έναντι των Στενών του Γιβραλτάρ και ανήκει διοικητικά στην Ισπανία. Αν και η ισπανική Κυβέρνηση δεν έχει ευθέως επιρρίψει ευθύνες στο Μαρόκο για τη μαζική είσοδο των 50.000 μεταναστών που κολυμπούσαν και έβγαιναν στις ακτές κρατώντας ακόμη και τα ποδήλατά τους, όλος ο πολιτικός κόσμος της Ισπανίας «βράζει».
Ο Πέδρο Σάντσεθ, πρωθυπουργός της ευρωπαϊκής χώρας, χαρακτήρισε τη μαζική μετανάστευση «επίθεση» κατά της χώρας και παραβίαση της εδαφικής της ακεραιότητας, απέφυγε όμως να κατηγορήσει τις μαροκινές Αρχές, αποδίδοντας την επιχείρηση στα κυκλώματα διακίνησης μεταναστών.
Το Μαρόκο εξακολουθεί να θεωρεί τις ισπανικές πόλεις Θέουτα και Μελίγια ως κατεχόμενα εδάφη και στο πίσω μέρος του μυαλού των Ισπανών μπορεί να υπάρχει και η αίσθηση περί αναθεωρητισμού από πλευράς του Ραμπάτ.
Και αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι οι Ισπανοί, λέει, διαπίστωσαν ότι οι συνοριοφύλακες του Μαρόκου είχαν εγκαταλείψει τις θέσεις τους άνευ εξήγησης. Μάλιστα, πιστεύεται ότι η διένεξη για τη Δυτική Σαχάρα ίσως κρύβει την απάντηση, καθώς Ισπανία και Αλγερία ήρθαν πιο κοντά και η Ισπανία υποστήριξε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης της Δυτικής Σαχάρας που διεκδικεί το Μαρόκο.
Αν, λοιπόν, πίσω από τη μαζική μετανάστευση υποβόσκουν άλλα αίτια και ισορροπίες, τότε ορισμένοι διαπιστώνουν εύκολα αυτό που λέγεται και στο εσωτερικό της Ελλάδας για υποβοηθούμενη μετανάστευση από τη Λιβύη προς την Κρήτη με το χέρι του Ερντογάν, που, και οπαδός του αναθεωρητισμού είναι, και μνημόνιο έχει υπογράψει με τη Λιβύη, διεκδικώντας παράλογο… θαλάσσιο χώρο νότια της Κρήτη. Από την άλλη, βεβαίως, ως τώρα, ναι μεν καταγράφονται ροές μεταναστών, όμως οι εκτιμήσεις που υπήρχαν στις αρχές της χρονιάς προέβλεπαν πολύ περισσότερες.
Ο υπουργός Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης, έχει επισημάνει ότι υπάρχει πτωτική τάση σε σχέση με τον Ιούλιο του 2025 αλλά ταυτόχρονα επειδή η Κρήτη σε αυτή τη φάση δέχεται τη μεγαλύτερη πίεση από όλη την υπόλοιπη χώρα έχει πει ότι θα γίνει μόνιμη διαδρομή Λιβύη – Κρήτη.
Το υπουργείο θεωρεί ότι οι κλειστές δομές στην Κρήτη αποτελούν αποτρεπτικό στοιχείο για τους επίδοξους μετανάστες, σημειώνει ότι μεγάλο ποσοστό των αφίξεων (π.χ. από Αίγυπτο ή Μπαγκλαντές) αφορά οικονομικούς μετανάστες χωρίς προσφυγικό προφίλ οπότε και απορρίπτονται τα αιτήματα ασύλου και γίνονται απελάσεις, ενώ, ως προς τη διπλωματία, έχει υπογραμμίσει ότι η συνεργασία με την Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Frontex και την Ε.Ε. για την καταπολέμηση των κυκλωμάτων διακίνησης μπορεί να βοηθήσει, ενώ δεν έχει αποκλείσει και την αναστολή ασύλου αν η κατάσταση πιεστεί περισσότερο.
Αν και ο υπουργός θεωρεί ότι είναι αποτρεπτική η λειτουργία κλειστών δομών στην Κρήτη (ήδη λειτουργεί στα Χανιά), στο Ηράκλειο η δημιουργία μιας τέτοιας δομής αποτελεί «κόκκινο πανί».
Οι τοπικοί πληθυσμοί ξεσηκώνονται και ήδη οι κάτοικοι στους Αθανάτους έχουν προειδοποιήσει με νομική προσβολή την απόφαση του Υπουργείου που προχωρά απρόσκοπτα όπως όλα δείχνουν. Γιατί και οι κάτοικοι της περιοχής των Αθανάτων θεωρούν ότι η εγκατάσταση δομής στην περιοχή τους ισοδυναμεί ό,τι και για τους κατοίκους της Θέουτα η μαζική μετανάστευση.
Και το ακροατήριο είναι πλέον δεκτικό ακόμη και σε φωνές… που μπορεί να το χειραγωγήσει για χάρη άλλων σκοπών. Και αυτό γιατί οι κάτοικοι, ενώ χτυπούν την πόρτα του Υπουργείου, εκείνη δεν έχει ακόμη ανοίξει.