Τελευταία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, όλο και συχνότερα αναδύεται το ερώτημα αν οι νέοι μουσουλμάνοι αποτελούν το μέλλον του, μια γενιά που δίνει προτεραιότητα στην πίστη της.
Ο Αντνάν Χουσεΐν, γεννημένος στο Λάνκασαϊρ, και μουσουλμάνος που αφιέρωσε τη νίκη του στις τοπικές εκλογές του 2024 στη Γάζα, είναι βουλευτής του Μπλάκμπερν με την Ανεξάρτητη Συμμαχία.
Ο Ρούπερτ Λόου από την Οξφόρδη, που ζητά επίμονα την επιστροφή των μεταναστών, είναι πρόεδρος σήμερα του σχηματισμού «Πρώτα το Γκρέιτ Γιάρμουθ». Ωστόσο, αμφότεροι δήλωσαν να απελαθούν στην πατρίδα τους δύο Αφγανοί βιαστές.
«Δεν τους οφείλουμε τίποτα», δήλωσε ο γενειοφόρος μουσουλμάνος βουλευτής του Μπλάκμπερν, προσθέτοντας ότι η εξορία είναι η τιμωρία που απαιτεί το Ισλάμ για τέτοιους καταδικασθέντες.
Η προσέγγισή του υποστηρίχθηκε από τον Λόου, αλλά όχι βεβαίως και οι ευρύτερες πολιτικές τάσεις, που εκπροσωπεί ο Χουσεΐν. Κι αυτό γιατί με τις γνωστές του δηλώσεις για τις ισλαμικές αξίες, παριστά τον εκπρόσωπο ενός όλο και πιο εμφανούς τύπου Βρεττανών μορφωμένων μουσουλμάνων και πολιτικών με εμφανή αυτοπεποίθηση.
Παρατηρώντας την πολιτιστική ζωή της χώρας και τα ποσοστά γεννήσεων, άνδρες όπως ο Χουσεΐν ίσως τροποποιήσουν τη ζωή στο Ηνωμένο Βασίλειο με τεράστιες συνέπειες για το σύνολό του. Σε πόλεις όπως το Λούτον, πολλά αλλάζουν με τα ισλαμικά του σχολεία σήμερα, και με τις ακμάζουσες κάποτε παμπ να αποτελούν παρελθόν, αφού ολοένα και συχνότερα υπεισέρχεται έντονα το συγκεκριμένο μεταναστευτικό στοιχείο.
Αυτά, φυσικά, δεν είναι χαρμόσυνα νέα για ανθρώπους που ανησυχούν για τις εθνοτικές και φυλετικές αλλαγές που δρομολογούνται στη χώρα τους. Κι όμως, είναι εμφανές ότι ολόκληρη η χώρα οδεύει ολοταχώς εκεί που βρίσκεται το Λούτον.
Σύμφωνα με πρόσφατη απογραφή, σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια μουσουλμάνοι ζουν στην Αγγλία, σε σύγκριση με τα 2,7 το 2011. Η μείωση της χριστιανικής ταυτότητας έχει επιταχύνει τις σχετικές τάσεις, καθώς και τα ποσοστά γεννήσεων των μουσουλμάνων. Το Λούτον, είναι πια πόλη με πλειοψηφία μη λευκών, όπου ένας στους τρεις είναι μουσουλμάνος, με ό,τι μακροπρόθεσμα συνεπάγεται η διαπίστωση, η οποία υπάρχει και αλλού.
Κρίνοντας από πρόσφατα στοιχεία, η δημογραφική τροχιά της Αγγλίας θα διαμορφώνεται όλο και περισσότερο από τον ισλαμικό κοινωνικό συντηρητισμό.
Ωστόσο, μελέτες δεικνύουν ότι οι μουσουλμάνοι, ενώ πιστεύουν βαθιά στις ευκαιρίες της χώρας, δεν εντυπωσιάζονται ιδιαίτερα από την κοινωνία στην οποία ζουν, παρατήρηση που αγγίζει την υπόθεση του διεθνώς αποκαλούμενου «παράδοξου της ενσωμάτωσης» (integration paradox), την ιδέα δηλαδή ότι όσο οι καινούργιες γενιές των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων ενσωματώνονται στην κοινωνία, θα απαλλάσσονται σταδιακά από προγονικές και θρησκευτικές ταυτότητες.
Αυτή η αισιόδοξη θεωρία, όμως, ουδόλως υφίσταται στην πράξη! Οι μουσουλμάνοι που γεννιούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο, σπουδάζουν σε βρεττανικά πανεπιστήμια και εργάζονται, αποδεικνύεται ότι ταυτίζονται περισσότερο με την πίστη τους!
Είναι ενήμεροι για τις διαδικασίες του κοινωνικού φιλελευθερισμού στη χώρα, ακόμα κι αν δεν υφίστανται οι όποιοι πολιτιστικοί δεσμοί με τις πατρογονικές πατρίδες. Είναι στο Ισλάμ, εκεί όπου βρίσκουν αληθινή αίσθηση του ανήκειν, μια τάση που θα συνεχιστεί βέβαια μόνο εάν μουσουλμάνοι από διαφορετικές εθνοτικές κοινότητες συνεχίσουν να παντρεύονται μεταξύ τους.
Παράλληλα, οι νεότεροι έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες και απαιτήσεις από την εθνική πολιτική, σε σύγκριση με τους ηλικιωμένους που γεννήθηκαν στο εξωτερικό. Αυτή η μετατόπιση, τους καθιστά επιρρεπέστερους στην απογοήτευση με τους θεσμούς, ειδικά σε ζητήματα σχετικά με τη θρησκεία.
Κι αν ακόμα ενσωματωθούν επιλεκτικά, χωρίς να βυθίζονται πλήρως στον πολιτισμό της χώρας, αυτό εξακολουθεί να αφήνει μια έντονη διαφορά με την μη μουσουλμανική πλειοψηφία, ειδικά στα δικαιώματα των γυναικών και την αλληλεπίδραση των δύο φύλων.
Μια νεαρή, που κέρδισε σε τοπικές εκλογές του περασμένου έτους, έθεσε ως προεκλογικό της πρόγραμμα όχι μόνο τη βελτίωση των σχολικών προτύπων και της δημόσιας καθαριότητας, αλλά και την ενθάρρυνση των δημόσιων χώρων να αποτρέπουν την ελεύθερη ανάμειξη μεταξύ μουσουλμάνων ανδρών και γυναικών.
Πιο πρόσφατα, το τζαμί του Ανατολικού Λονδίνου διοργάνωσε έναν αγώνα δρόμου στον οποίο απαγορεύτηκε η συμμετοχή γυναικών, απόφαση που προκάλεσε την οργή πολλών.
Αυτό αφήνει ακόμα ανοιχτό το ερώτημα πόσο πρόθυμοι είναι οι Βρετανοί μουσουλμάνοι να υιοθετήσουν απόψεις σε θέματα ισότητας των φύλων. Το χειρότερο όλων είναι ότι οι παραδοσιακοί μουσουλμάνοι, αρχίζουν να υποστηρίζουν ότι η κοινωνία δυτικού τύπου συμβάλλει στην κατάρρευση της παραδοσιακής πυρηνικής οικογένειας και έχει τροφοδοτήσει την τωρινή κρίση γονιμότητας, γεγονός που σημαίνει ότι η χώρα αντιμετωπίζει πλέον νέα ωρολογιακή βόμβα, κάτι που μπορεί να επιδεινωθεί, καθώς ολοένα και περισσότεροι Βρεττανοί μουσουλμάνοι κατέχουν θέσεις επιρροής σε επιχειρήσεις, δημόσιο τομέα και πολυποίκιλες ενώσεις πολιτών.
Πράγματι, υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις θρησκευτικού συντονισμού σε όλους τους τομείς, με το νέο «Φόρουμ για την Επίπτωση των Μουσουλμάνων» (Muslim Impact Forum, MIF) να έχει ως κεντρική αποστολή την καθοδήγησή τους για συλλογική δράση.
Αυτό υποδηλώνει ένα γεγονός καίριας σημασίας. Ενώ ο συνεχώς αυξανόμενος βρεττανικός μουσουλμανικός πληθυσμός θεωρείται παραδοσιακά λιγότερο μορφωμένος και εξαρτώμενος από την κοινωνική πρόνοια, που έχει αποικίσει το υφιστάμενο απόθεμα κοινωνικών κατοικιών, τώρα πρόκειται για νεανικό πληθυσμό, όλο και πιο δυναμικό στην εθνική ζωή.
Νεαροί Βρετανοί μουσουλμάνοι αθλητές, ιδίως πακιστανικής καταγωγής, δεν διστάζουν να εκφράσουν δημοσίως την κεντρική θέση της πίστης τους, όπως και πολλοί που κατέχουν πολιτικές και άλλες θέσεις, δηλώνοντας ότι το Ισλάμ είναι το κεντρικό σημείο της ζωής τους.
Υφίσταται, ακόμα, η επικείμενη απειλή του αντισημιτισμού, ενώ μουσουλμάνοι ψηφοφόροι έχουν εγκαταλείψει μαζικά τους Εργατικούς υπό την σημερινή ηγεσία του Στάρμερ. Πριν εκλεγεί ως ανεξάρτητος, ο προαναφερθείς Αντνάν Χουσεΐν ήταν ακτιβιστής των Εργατικών, άλλη μια ειρωνεία.
Οι μουσουλμάνοι ενσωματώνονται κοινωνικά και προχωρούν σε εκλογικές μετατοπίσεις, που είναι καταστροφικές για τους Εργατικούς. Έτσι, εάν μικρότερα κόμματα εθνοτικών μειονοτήτων οργανωθούν σε συντονισμένες εκλογικές συμφωνίες, η μεταμόρφωση της βρεττανικής πολιτικής σκηνής είναι αναπόφευκτη.
Είναι σαφές, ότι η χώρα εισέρχεται σε αχαρτογράφητα εδάφη, με αρκετές επαρχιακές πόλεις της Αγγλίας να γίνονται ουσιαστικά πεδία πολιτικών μαχών μεταξύ παραδοσιακών Βρεττανών εθνικιστών και ισλαμικών κοινωνικών συντηρητικών, που αποστασιοποιούνται από τα σημερινά κόμματα.
Μερικά από τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών νωρίτερα φέτος, δίνουν μια αντιπροσωπευτική γεύση απ’ όσα πρόκειται να ακολουθήσουν στη γηραιά Αλβιώνα.
Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι τέως διευθυντής Χειρουργικής και συγγραφέας