Αρκετές φορές, τα τελευταία χρόνια, ήρθε στο προσκήνιο και στην επικαιρότητα η παράνομη και επικίνδυνη εισβολή μεταναστών προς την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα και η καθ’ όλα νόμιμη μετανάστευση και εγκατάσταση Ελλήνων σε χώρες κυρίως της Ευρώπης και, κατά δεύτερο λόγο, στην Αμερική.
Αν ακούσουμε τους καθ’ ύλην αρμόδιους υπουργούς της Κυβέρνησης, θα μείνουμε με την εντύπωση ότι τόσο το ένα όσο και το άλλο μεταναστευτικό ρεύμα μειώθηκαν σε αριθμούς.
Είναι όμως έτσι η αλήθεια; Για τη σωρεία των παράνομων λαθρομεταναστών, προφανώς δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα. Όσα συμβαίνουν στα νότια παράλια της Κρήτης και διαβάζουμε στον Τύπο είναι άλλωστε χαρακτηριστικά και διαφωτιστικά, καθώς και οι ανίκανες δηλώσεις και τα μηδενικά επιτεύγματα όλων των υπουργών μετανάστευσης, όσον αφορά πάντα την παρεμπόδιση των ύπουλων ροών που παραπέμπει με πολύ απλά λόγια στην προκλητική ανικανότητα ή ίσως την αδιαφορία (γιατί υφίστανται και χειρότερες υπόνοιες) να προφυλάξουν στοιχειωδώς τα θαλάσσια σύνορα της χώρας, για να θυμηθούμε και κάποιο άλλο στέλεχος της πολιτικής μας σκακιέρας.
Ας εστιασθούμε επί του παρόντος στην καθ’ όλα νόμιμη μετανάστευση των πτυχιούχων συμπατριωτών μας σε ξένες χώρες. Η Κυβέρνηση ξανά ανακοινώνει περίχαρα ότι ο αριθμός αυτός όχι μόνο μειώθηκε, αλλά άρχισε η επιστροφή τους, δηλαδή ο επαναπατρισμός τους, από το εξωτερικό προς τη χώρα μας.
Δυστυχώς, για ακόμα μια φορά, τα στοιχεία διαψεύδουν, με εκρηκτικό τρόπο, τα κυβερνητικά ανακοινωθέντα! Αν περιηγηθούμε στα διαθέσιμα, από τις αρχές του έτους, στοιχεία της Eurostat, οι αριθμοί των πτυχιούχων μας, που αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό, συνεχώς αυξάνονται.
Η αποκαλούμενη «διαρροή εγκεφάλων» ή «επιστημόνων» σωστότερα (brain drain) ζει και βασιλεύει! Στις αρχές του έτους, λοιπόν, καταγράφηκαν κάπου 14.000 περισσότεροι Έλληνες πτυχιούχοι ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που διαμένουν σε χώρες της Ευρώπης απ’ ό,τι το προηγούμενο έτος 2025, φτάνοντας συνολικά τους 128.500, κι όλα αυτά τη στιγμή που ο συνολικός αριθμός των Ελλήνων, ηλικίας 20-64 ετών, που ζουν σε ευρωπαϊκές χώρες, έφτασαν τους 386.100 το 2025, αποδεικνύοντας ότι και η δική μας μετανάστευση όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά, δυστυχώς, συνεχίζεται ακάθεκτη πλέον, αφού πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί στατιστικά.
Όλα αυτά οδήγησαν την Eurostat να ανακοινώνει δυσοίωνες προβλέψεις για την Ελλάδα και να προβλέπει ανησυχητική μείωση του πληθυσμού της χώρας μας και επιτάχυνση της γήρανσης του εγχώριου πληθυσμού, με έναν σοβαρό αιτιολογικό παράγοντα να αναδεικνύει τη μετανάστευση που αναφέραμε.
Το χειρότερο όλων αυτών είναι η διαπίστωση ότι το brain drain γίνεται όλο και πιο επιλεκτικό ως προς τις υψηλές δεξιότητες και με πτυχιούχους τουλάχιστον δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Τα γεγονότα, επίσης, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι όποιες κυβερνητικές εξαγγελίες που γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, πόρω απέχουν από την πραγματικότητα.
Ακούμε αρκετά συχνά ότι η οικονομία της Ελλάδας αναπτύσσεται σημαντικά, αλλά, αν είναι έτσι, γιατί, αντί να επιστρέφουν οι νέοι μας, ολοένα και απομακρύνονται από τα πάτρια εδάφη και αναζητούν αλλού την τύχη τους;
Σε τι ακριβώς συνίσταται η λεγόμενη ανάπτυξη; Δυστυχώς, η μετανάστευση των νέων μας συνεχίζεται και τίποτα δεν φαίνεται ικανό να την σταματήσει παρά τις όποιες κυβερνητικές πομφόλυγες οι οποίες, σημειωτέον, όσο πλησιάζουμε στον χρόνο των εκλογών, θα αυξάνονται ποικιλοτρόπως. Αναρωτηθήκαμε, άραγε, αν η ίδια η χώρα επιθυμεί την επάνοδο όλων αυτών;
Μάλλον όχι, η πραγματικότητα είναι θλιβερή, γιατί το ίδιο το παντοδύναμο κατεστημένο στο εσωτερικό μέτωπο ουδόλως επιθυμεί νέους μετεκπαιδευμένους με πείρα διαφορετική από τη δική του, με καινούργιες ιδέες που θα ανατρέψουν μακροχρόνια εγκαταστημένες νοοτροπίες και καταστάσεις, σε επιχειρήσεις, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοκ.
Συζητώντας με συναδέλφους μου που δραστηριοποιούνται εδώ και καιρό στο εξωτερικό και επιθυμούν να επιστρέψουν, μαθαίνει κανείς πολλά, λίαν ενδιαφέροντα, αλλά και λυπηρά. Αλλά πέρα απ’ όλα αυτά, εκείνο που ισχύει είναι ότι δεν υπάρχει κανενός είδους ανάπτυξη στη χώρα, ούτε και στοιχειώδης αξιοκρατία, η οποία είναι μια παντελώς ανύπαρκτη και άγνωστη λέξη εις τα καθ’ ημάς.
Γι’ αυτό και οι μισθοί είναι χαμηλοί, οι ευκαιρίες αναγνώρισης και εξέλιξης για τους νέους μας δραματικά περιορισμένες, γι’ αυτό και συνεχίζεται η μετανάστευση, το δημογραφικό πρόβλημα ολοένα και να διογκώνεται και με όλα αυτά μαζί, το ένα να τροφοδοτεί υπογείως το άλλο.
Αντίθετα, συνεχίζει να βασιλεύει η αναξιοκρατία, ο νεποτισμός, η διαφθορά και η μακροημέρευση των ημετέρων, η απουσία εγχώριας καινοτομίας και ανάπτυξης, η περίεργη δυσκινησία στην απονομή Δικαιοσύνης, όπως γράψαμε πρόσφατα εδώ, και όλα όσα γνωρίζουμε καλά.
Όλα τα άλλα αποτελούν «όνειρα θερινής ημέρας», αλλά για συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών!
Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι τέως διευθυντής Χειρουργικής και συγγραφέας