Είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι πολίτες στη χώρα μας αντιμετωπίζουν τώρα και πάνω από μιάμιση δεκαετία (2010 μέχρι και σήμερα) σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η χώρα μας υποχρεώθηκε το έτος 2010 να τεθεί από τους δανειστές της σε μνημονιακή επιτήρηση, λόγω της χρεοκοπίας που έγινε το έτος 2009.
Ο ελληνικός λαός περίμενε ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο και ότι η χώρα θα επανέλθει στην κανονικότητα. Τον μήνα Αύγουστο λοιπόν του 2018, η χώρα βγήκε από τη μνημονιακή επιτήρηση, αλλά δυστυχώς τα προβλήματα συνέχισαν να υπάρχουν, λες και χώρα συνέχιζε να εφαρμόζει ένα άτυπο νέο μνημόνιο.
Οι ελπίδες λοιπόν των πολιτών, παρά τις υποσχέσεις των πολιτικών και ιδιαίτερα της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημερινής Κυβέρνησης, η οποία ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας από τις 07-07-2019 μέχρι και σήμερα, διαψεύσθηκαν, με αποτέλεσμα η οικονομική κατάσταση των πολιτών να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Μάλιστα, από έρευνα που έγινε, διαπιστώθηκε ότι περίπου το 60% των πολιτών δήλωσε ότι η οικονομική τους κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώθηκε τα τελευταία χρόνια, αλλά έγινε ακόμα χειρότερη.
Η Κυβέρνηση, βέβαια, προβάλλει συνεχώς το επιχείρημα ότι από το έτος 2019 που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο και ότι στη χώρα υπάρχει ανάπτυξη και πρόοδος και ότι όλα πηγαίνουν πολύ καλύτερα. Η πρόοδος, όμως, την οποία προβάλλει η Κυβέρνηση από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ότι υπάρχει στη χώρα, είναι για τους πολλούς σαν μια «φούσκα» πάνω στο νερό, η οποία σβήνει πριν καλά-καλά σχηματιστεί. Αφού πρόοδος σημαίνει αναβάθμιση της ποιότητας του επιπέδου της ζωής των πολιτών, τόσο στο οικονομικό επίπεδο όσο και στη δωρεάν Υγεία, τη Δημόσια Παιδεία, την ασφάλεια των πολιτών αλλά και την ισονομία και την ισοπολιτεία για όλους τους πολίτες. Το επιχείρημα της Κυβέρνησης για μειώσεις περίπου 90 φόρων, αφενός κάποιοι είναι εντελώς ασήμαντοι, αφού είναι απλώς ρυθμίσεις που κάνουν όλες οι Κυβερνήσεις και, αφετέρου, σε πολλές από αυτές για να εκπληρωθούν πρέπει ο πολίτης να βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη. Ενώ, σε ό,τι αφορά τις αυξήσεις μισθών, αυτές δεν αφορούν όλους τους μισθωτούς, αλλά μόνο αυτούς που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, όμως και αυτές τις καταπίνει η μεγάλη ΑΚΡΙΒΕΙΑ που υπάρχει στην αγορά, αφού οι πολίτες σήμερα αγοράζουν πολύ λιγότερα αγαθά, από αυτά που αγόραζαν πριν πάρουν τις αυξήσεις που τους δόθηκαν. Για τις τεράστιες αυξήσεις όμως που έγιναν στη συμμετοχή των ασφαλισμένων στα φάρμακα, αλλά και στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, όπως τα δώδεκα ευρώ που καταβάλλουν οι πολίτες για κάθε λογαριασμό ακόμη και αν αυτός έχει μηδενική κατανάλωση, δεν αναφέρεται ούτε μία λέξη, υπάρχει απόλυτη σιωπή.
Όταν, όμως, η χώρα διαθέτει μεγάλα πλεονάσματα, όπως αναφέρει η ίδια η Κυβέρνηση και οι πολίτες υποφέρουν, αυτό σημαίνει ότι δεν γίνεται σωστή διαχείριση, διότι τα πλεονάσματα της χώρας δεν έρχονται από τον ουρανό, αλλά από τις τσέπες των φορολογουμένων πολιτών και πρέπει σε αυτούς να επιστρέφουν, είτε αμέσως, με αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, είτε εμμέσως, με τη βελτίωση του επιπέδου ζωής τους, όπως στην Υγεία, που δυστυχώς σήμερα, το ιδιωτικό χρήμα ρέει άφθονο στο χώρο τη ιδιωτικής Υγείας, αφού το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν μπορεί να ανταποκριθεί και να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των πολιτών, ενώ το ίδιο συμβαίνει κι σε άλλους χώρους, όπως τη Δημόσια Παιδεία, η οποία συνεχώς υποβαθμίζεται.
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι η χώρα μας των πλεονασμάτων, σε ό,τι αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, βρίσκεται στην τελευταία θέση, με 68% του μέσου όρου μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μαζί με τη Βουλγαρία, η οποία όμως ανέβηκε τα τελευταία χρόνια κατά δύο μονάδες.
*Ο Ιωάννης Ξηρουχάκης είναι συνταξιούχος ΕΛΤΑ