Η Κυβέρνηση, παρά τα τρανταχτά σκάνδαλα που σημάδεψαν την επταετή σχεδόν πορεία της μέχρι εδώ, κατάφερε αρκετά και αστόχησε σε άλλα, εξίσου όμως σοβαρά.
Δοκιμάστηκε σε άσχημες εθνικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, ειδικά κατά την πρώτη της θητεία, με τη διακυβέρνησή της να συνταράσσεται από το πρόβλημα της μαζικής εισβολής λαθρομεταναστών στον Έβρο, καθώς και από την επελαύνουσα πανδημία του κορονοϊού.
Και στις δύο περιπτώσεις, έδειξε, ομολογουμένως, γρήγορα αντανακλαστικά και κατάφερε να βγει αλώβητη τόσο αυτή όσο και η κοινωνία.
Όσα βέβαια διαδραματίστηκαν τότε, ανεξάρτητα αν υπήρχαν και κάποιες διαφορετικές απόψεις, της προσέδωσαν δύναμη και αξιοπιστία στους πολίτες, οι οποίοι, στη συνέχεια, της χάρισαν τη δεύτερη τετραετία διακυβέρνησης του τόπου. Αλλά τότε άρχισαν τα δύσκολα, με αποτέλεσμα, μέχρι τις μέρες μας, να δέχεται σωρεία κατηγοριών για διάφορα σκάνδαλα, τα οποία δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή της χώρας.
Ορισμένα εξ’ αυτών, αναμφίβολα, είχαν τις ρίζες τους σε παλιότερες εποχές, όπως εκείνο του ΟΠΕΚΕΠΕ, άλλα όμως αποκλειστικά στα δικά της χρόνια παραμονής στην εξουσία. Είναι γνωστό το σύνολο των κατηγοριών που εξαπολύει σε τακτά χρονικά διαστήματα η πολλαπλώς κατακερματισμένη και παντελώς αδύναμη αντιπολίτευση, και δεν χρήζουν κάποιας περαιτέρω υπενθύμισης.
Άλλωστε, έχουν γραφτεί πολλά όλα αυτά τα χρόνια και είναι βέβαιο ότι θα ειπωθούν ακόμα περισσότερα όσο πλησιάζουμε στη μέρα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.
Παρά τα συνεχή όμως πλήγματα που δέχεται το κυβερνητικό επιτελείο του Μαξίμου, είτε από το εσωτερικό της χώρας είτε από ευρωπαϊκούς θεσμούς τελευταία για ορισμένα καίριας σημασίας ζητήματα, κατάφερε εν τούτοις να φτάσει έως εδώ με τους πολλούς κλυδωνισμούς, οι οποίοι εύκολα γίνονται αντιληπτοί από το ευρύ κοινό, και έτσι να οραματίζεται επιπλέον μια ακόμα τετραετία παραμονής στο τιμόνι της χώρας.
Όσα ακούστηκαν στην τελευταία συζήτηση της Βουλής, εκτός από το ότι αποτελεί πια συνήθη διαδικασία, η οποία δεν προσθέτει τίποτα ουσιώδες, έδωσαν την εντύπωση, ή μάλλον μας διαβεβαίωσαν, ότι κάπως έτσι θα βαδίσουμε μέχρι τις εκλογές, όποτε γίνουν αυτές.
Συνήθης πόλωση του πολιτικού σκηνικού, πληθώρα διχαστικών λόγων και επιχειρημάτων, ή τοξικότητα, όπως αρέσκονται πολλοί να ονομάζουν, χρησιμοποιώντας μια λέξη που ανήκει σε άλλα πεδία. Μέσα σε όλο αυτό το απέραντο κλίμα σκανδαλολογίας, ο πολίτης, φυσικά, δεν αναμένει να ακούσει κάτι συνταρακτικό και ουσιώδες.
Ο μηχανισμός προστασίας που δημιούργησε η κυβέρνηση γύρω της, θα συνεχίσει να κάνει τη δουλειά του, προστατεύοντας τεχνηέντως κυβερνητικά στελέχη, ενώ στην αντίπερα όχθη θα συνεχιστεί να ακούγεται ο συνήθης επικριτικός και καταγγελτικός λόγος, πλημμυρισμένος κατά τα ειωθότα από άφθονο λαϊκισμό, ο οποίος, ωστόσο, δεν πρόσφερε κάτι ουσιώδες και αποτελεσματικό, με πολλαπλές καταγγελίες και χωρίς να καρπώνεται κάτι, δημοσκοπικά τουλάχιστον, αφού το εκλογικό σώμα δεν εισπράττει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο αντιμετώπισης των κρίσιμων προβλημάτων των πολιτών και της χώρας.
Και κάπως έτσι πιθανολογείται η περαιτέρω πορεία της χώρας μέχρι τις εκλογές, οι οποίες, αν και πιθανολογούνται, είναι άγνωστο πότε τελικά θα διεξαχθούν. Η ημερομηνία, αμέσως μετά την έκθεση της Θεσσαλονίκης, πάντως, φαίνεται να αποτελεί την πιθανότερη εκδοχή για πολλούς και διάφορους λόγους.
Μέχρι στιγμής, η Κυβέρνηση αντέχει, διατηρεί τα γνωστά δημοσκοπικά της ποσοστά με κάποιες ελάσσονες αυξομειώσεις, κάθε φορά που γίνονται μετρήσεις της κοινής γνώμης, προσπαθώντας παράλληλα να διαχειριστεί την όποια πολιτική ζημία έχει ήδη συντελεστεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο ή έχει, εν τω μεταξύ, αναδυθεί στην επιφάνεια.
Τελευταία ακούγονται σενάρια πρόωρων εκλογών, όμως συνεχώς διαψεύδονται κατηγορηματικά από τους αρμόδιους φορείς, με τον πρωθυπουργό να προσπαθεί να κερδίσει όσο χρόνο γίνεται, δίνοντας παράλληλα την εικόνα της επιμονής του στο νομοθετημένο πλαίσιο της ολοκλήρωσης της τετραετίας.
Την ίδια στιγμή, όσο εκείνος βρίσκεται προσωπικά εκτός του πεδίου των σκανδάλων, εμφανίζεται μεταρρυθμιστής σε κάποια θέματα, όπως τη μείωση του αριθμού των βουλευτών, μοιράζει επιδόματα κατά τη συνήθη τακτική, δυναμώνοντας την εθνική άμυνα, ένα θέμα στο οποίο είχε σίγουρα μεγάλη συμβολή, και αφήνοντας την αντιπολίτευση να προσπαθεί να αρθρώσει ουσιαστικό αντιπολιτευτικό λόγο. Όμως, μπροστά μας έχουμε και την ανάδυση νέων κομμάτων. Και αυτά θα έρθουν σύντομα και ίσως αλλάξουν σημαντικά κάποιες παραμέτρους!
Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι τέως διευθυντής Χειρουργικής και συγγραφέας