Ήδη το γαλλικό ερευνητικό σκάφος «Abeille Marengo», το οποίο βρισκόταν στο λιμάνι του Ηρακλείου, απέπλευσε στις 10 Νοεμβρίου μετά την έκδοση των σχετικών NAVTEX από την Ελλάδα και την Κύπρο, με κατεύθυνση θαλάσσιες περιοχές νότια της Κάσου και της Καρπάθου για να ξεκινήσει τις έρευνες. Ωστόσο, η τουρκική Κυβέρνηση έχει εκδώσει αντι-NAVTEX και αμφισβητεί ανοιχτά την περιοχή ερευνών, προβάλλοντας τις δικές της αξιώσεις. Με λίγα λόγια, η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι.
H παρέμβαση του τουρκικού κράτους στην υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ μάς δείχνει ότι η περίοδος του κάλπικου εφησυχασμού των λεγόμενων «ήρεμων νερών» της Κυβέρνησης έχει τελειώσει προ πολλού.
Άλλωστε είναι πλέον προφανές ότι τόσο η διασύνδεση, όσο και τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο είναι πεδία προσδοκώμενης μεγάλης κερδοφορίας για μεγάλα συμφέροντα και γι’ αυτό αξιοποιούνται από την τουρκική αστική τάξη ως πεδίο νέων διεκδικήσεων και τετελεσμένων επί των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Προειδοποιούμε επίσης ότι καμία εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας -που αμφισβητούνται- δεν πρόκειται να προσφέρει η εμπλοκή της γαλλικής εταιρείας στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Πρόκειται άλλωστε για επιχειρηματικό όμιλο που διατηρεί μεγάλη παρουσία και στην Τουρκία, ενώ είναι πολύ ανησυχητικά τα δημοσιεύματα που μιλούν για ένα κανονικό παζάρι που έχει στηθεί στο παρασκήνιο, ανάμεσα στην εταιρεία και στην Τουρκία, όπως και η ανταλλαγή δηλώσεων αξιωματούχων.
Όλα αυτά δείχνουν ότι αναζητείται η «φόρμουλα» ώστε να προχωρήσει το έργο με τρόπο που θα τους αφήνει όλους ικανοποιημένους, άρα και την Τουρκία, με άμεση ή έμμεση αναγνώριση δικαιωμάτων και δικαιοδοσίας σ’ αυτήν την περιοχή που με απαράδεκτο τρόπο διεκδικεί.
Η ουσία των εξελίξεων βρίσκεται στο συμπέρασμα ότι την όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν την προκαλεί γενικά η γεωγραφία, ούτε φυσικά οι ίδιοι οι λαοί, που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Την προκαλεί ο ανταγωνισμός της ελληνικής και της τουρκικής άρχουσας τάξης, η αντιπαράθεση δύο ΝΑΤΟϊκών κρατών που διεκδικούν το καθένα για τον εαυτό του τη μετατροπή του σε ενεργειακό-στρατιωτικό κόμβο και την αναβάθμιση της θέσης του στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην ευρύτερη περιοχή.
Φυσικά, στις σημερινές συνθήκες, αυτός ο ανταγωνισμός δεν μπορεί παρά να εντάσσεται στη μεγάλη εικόνα των γενικότερων ανταγωνισμών και αντιπαραθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα: Το Ευρωατλαντικό, με επικεφαλής τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., και το Ευρασιατικό, με επικεφαλής την Κίνα και τη Ρωσία.
Το ΚΚΕ εδώ και χρόνια προειδοποιεί ότι ο στόχος για ενίσχυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και διατήρηση της Τουρκίας στο «δυτικό» στρατόπεδο, τόσο για ανάσχεση της ρωσικής όσο και της επιρροής άλλων ανταγωνιστών τους στην περιοχή, είναι αυτός που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη στάση «ίσων αποστάσεων» του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές, προωθείται εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τα οποία η ελληνική αστική τάξη δεν θα διστάσει να εκχωρήσει προκειμένου να προωθήσει τους συνολικότερους στόχους της.
Η πρόσφατη έγκριση -από το λιβυκό Κοινοβούλιο υπό τον Χαφτάρ- του απαράδεκτου τουρκολιβυκού μνημονίου αποτελεί ένα ακόμα χαστούκι στα παραμύθια που διακινούν η Κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα όλα αυτά τα χρόνια. Επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν φιλολαϊκές «συμμαχίες» και «κολιγιές» στον κόσμο των καπιταλιστών, όπου τον τόνο δίνουν τα επιχειρηματικά συμφέροντα και οι ανταγωνισμοί τους. Αποδεικνύεται επίσης μεγάλο ψέμα της Κυβέρνησης ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».
Με το ίδιο επιχείρημα πάνε τώρα να ξεπλύνουν την αισχρή συμμαχία με το κράτος-δολοφόνο Ισραήλ και καλλιεργούν νέες αυταπάτες, την ώρα που αυτή ακριβώς η συμμαχία μάς τραβά πιο βαθιά στη δίνη των ανταγωνισμών στην περιοχή.
Από τα Βαλκάνια και τον Κάθετο Διάδρομο έως τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, και από το καλώδιο στην Ανατ. Μεσόγειο έως τις ζώνες στο Λιβυκό Πέλαγος, κάθε δήθεν «εθνικό» σχέδιο συγκρούεται και τροφοδοτεί ανταγωνιστικά σχέδια, μπλέκει κι άλλο το κουβάρι των αντιθέσεων, που οδηγούν σε μεγάλους κινδύνους τους λαούς.
Εμείς, ως Κόμμα, είμαστε απέναντι στην πολιτική που μετατρέπει την Ελλάδα σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο και υπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων και που καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, ο οποίος πληρώνει πολλαπλά το κόστος. Είμαστε από την αρχή αρνητικοί με όλο τον σχεδιασμό και την εκτέλεση του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης, που συγχρόνως μας εμπλέκει σε νέες αντιπαραθέσεις.
Πρόκειται για ενεργειακό σχεδιασμό που όχι μόνο δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην «ενεργειακή ασφάλεια» του λαού, αλλά αντίθετα συνιστά μέρος υλοποίησης της ενεργειακής στρατηγικής της Ε.Ε., που έχει οδηγήσει μεταξύ άλλων και στην εκτόξευση της «πράσινης» ενεργειακής ακρίβειας, εξαιτίας της «απελευθέρωσης» και του χρηματιστηρίου της Ενέργειας, της απολιγνιτοποίησης και της στροφής στο πανάκριβο αμερικανικό LNG.
Ταυτόχρονα, o GSI δεν συμβάλλει στην υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά αντίθετα στην ευθεία αμφισβήτησή τους από την Τουρκία.
Οι κυβερνητικές επιλογές προωθούν αποφασιστικά τη στρατηγική της «πράσινης μετάβασης» της Ε.Ε. Ταυτόχρονα, μετατρέπουν τη χώρα σε σημαιοφόρο των ατλαντικών σχεδίων μεταφοράς του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, στο πλαίσιο του ενεργειακού πολέμου με τη Ρωσία (με το σχέδιο του Κάθετου Διαδρόμου, τους σταθμούς LNG στη Ρεβυθούσα, στην Αλεξανδρούπολη κ.λπ.).
Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν στηρίξει και προωθήσει όλες τις βασικές στρατηγικές κατευθύνσεις που μας οδηγούν στη σημερινή κατάσταση, τόσο ως Κυβερνήσεις όσο και από τις θέσεις της αντιπολίτευσης.
Ο πραγματικός στόχος είναι η αναβάθμιση της θέσης της αστικής τάξης στην ευρύτερη περιοχή, η ενίσχυση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των εγχώριων ενεργειακών και κατασκευαστικών ομίλων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αύξηση της κερδοφορίας των ενεργειακών ομίλων και τα τεράστια επενδυτικά προγράμματα.
Η λαϊκή οικογένεια έχει ήδη γονατίσει από τα ασήκωτα βάρη της ενεργειακής ακρίβειας. Η Ενέργεια ως πανάκριβο εμπόρευμα είναι το συνδυασμένο αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της στρατηγικής της Ε.Ε. με την «απελευθέρωση» της αγοράς, την «πράσινη μετάβαση», το Χρηματιστήριο Ενέργειας και το εμπόριο ρύπων.
Σε κάθε περίπτωση, με το ερευνητικό σκάφος να βρίσκεται ήδη στο πεδίο των ερευνών, καλούμε τον λαό να επαγρυπνεί, καθώς, στις συνθήκες αυτές, καιροφυλακτεί ο κίνδυνος να παρουσιαστεί ως «μόνη ενδεδειγμένη λύση», ίσως και μετά από ένα θερμό επεισόδιο, η αμερικανοΝΑΤΟϊκή διαμεσολάβηση και επιδιαιτησία, στην κατεύθυνση της συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Μανώλης Συντυχάκης είναι βουλευτής Ηρακλείου του ΚΚΕ