Εν μέσω θερινής ραστώνης και χωρίς να έχει ακόμη τοποθετηθεί χρονικά ο χρόνος της εκλογικής αναμέτρησης, πληροφορηθήκαμε αιφνιδίως ότι στην όλη υπόθεση του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου, εισήλθε ο γαλλικών συμφερόντων επενδυτικός Όμιλος Meridiam.
Μια εξέλιξη η οποία φυσικά γεννά πολλούς και διαφορετικούς συνειρμούς. Θυμόμαστε όλοι άλλωστε εκείνο το άκρως ντροπιαστικό για τη χώρα μας επεισόδιο που έλαβε χώρα το 2024, όταν στην περιοχή της Κάσου τουρκικές φρεγάτες παρεμπόδισαν το πλοίο που εκτελούσε εργασίες για την πόντιση του καλωδίου για να συνεχίσει το καθ’ όλα νόμιμο έργο του, σύμφωνα πάντα με το Διεθνές Δίκαιο.
Το συγκεκριμένο επεισόδιο ήρθε σε κατάφωρη αντίθεση με τα γνωστά επεισόδια στην περιοχή του Έβρου, όπου η Κυβέρνησή μας έδειξε εξαιρετική τόλμη και ικανή αποφασιστικότητα να υπερασπίσει τα ελληνικά χώματα. Έκτοτε πέρασε πολύς καιρός, έγιναν ανίκανες, ανούσιες και επιπόλαιες δηλώσεις από τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη και ξάφνου πληροφορηθήκαμε την εισδοχή στην όλη υπόθεση του προαναφερθέντος γαλλικού κολοσσού και, όπως δείχνουν τα πράγματα, υπό τη γενικότερη προστασία της συμμάχου χώρας της Γαλλίας.
Το ανακοινωθέν βήμα βέβαια από τη μια μεριά προκάλεσε ανακούφιση σε πολλούς εδώ, αλλά από την άλλη δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι η χώρα μας δεν κατάφερε να υποστηρίξει και φυσικά να φέρει εις αίσιο πέρας δίκαιες αποφάσεις και ενέργειές της, όπως ήταν εκείνο το θεάρεστο για πολλούς εγχείρημά της.
Ωστόσο, από εδώ και πέρα αρχίζουν να αναδύονται καινούργια ερωτήματα μαζί με αρκετές ασάφειες σχετικά με το εν λόγω εγχείρημα. Με την έναρξη καινούργιων ερευνών, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα υπάρξει αντίδραση, άγνωστου ακόμα βαθμού και είδους, από την τουρκική Κυβέρνηση με βάση τις γνωστές και αταλάντευτες θέσεις και το δόγμα της αποκαλούμενης «γαλάζιας πατρίδας» σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά μας στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Το βασικότερο ερώτημα που αναμφίβολα πρέπει να έχει ήδη απασχολήσει την ελληνική Κυβέρνηση είναι αυτονόητο. Ποιος θα υπερασπισθεί σε εκείνη τη συγκυρία το εγχείρημα της πόντισης του καλωδίου; Έχει η Ελλάδα τη δυνατότητα -αλλά κυρίως τη θέληση- να υπερασπισθεί όσα δεν κατάφερε, για άγνωστους βεβαίως λόγους, το 2024; Θα έχουν εμπλοκή οι γαλλικές ένοπλες δυνάμεις σε αυτή την περίπτωση;
Όμως, ακόμα και ο πιο αφελής πολίτης δεν μπορεί να διανοηθεί ότι θα δρομολογηθεί ξανά η όλη υπόθεση χωρίς να έχουν αποφασισθεί πώς θα αντιμετωπισθούν όλα τα ενδεχόμενα!
Γιατί η επανάληψη του προηγούμενου φιάσκου θα σημάνει πολλά και καθόλου, μα καθόλου, κολακευτικά για εμάς. Νέο παρεμφερές επεισόδιο είναι μάλλον αδύνατο να αντέξει η Κυβέρνηση που θα βρίσκεται στην εξουσία εκείνη τη δεδομένη και απευκταία στιγμή.
Βεβαίως, οι πολυεθνικοί κολοσσοί, πριν λάβουν τέτοιες βαρύνουσας σημασίας αποφάσεις και υπογράψουν τα σχετικά έγγραφα, συνυπολογίζουν για τους δικούς τους καθαρά λόγους πολλά και κατόπιν ώριμης σκέψεως. Όσον αφορά τη δική μας πλευρά, το γεγονός ότι ανακοινώθηκε λίγο καιρό πριν τις εκλογές, δημιουργεί πολλούς συνειρμούς.
Εάν η όλη επιχείρηση αρχίσει τώρα, η οποιαδήποτε άσχημη εξέλιξη θα ζημιώσει τη σημερινή Κυβέρνηση για ευνόητους λόγους, αφού αγωνίζεται απεγνωσμένα να φτάσει στην αυτοδυναμία η οποία, δημοσκοπικά τουλάχιστον, φαίνεται πως ολοένα και απομακρύνεται από τον ορίζοντα.
Αναμφίβολα, όμως, η είσοδος της γαλλικής εταιρείας αποτελεί εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη για το κρίσιμης σημασίας έργο, το οποίο έχει την οικονομική στήριξη και χρηματοδότηση της Ε.Ε. παρά τις καθυστερήσεις στην υλοποίησή του από μεριάς μας. Ταυτόχρονα, ενισχύει τις όποιες μελλοντικές αποφάσεις και εργασίες που θα πραγματοποιηθούν στην Ανατολική Μεσόγειο για οποιαδήποτε άλλο σκοπό.
Με δεδομένη την εμπλοκή της Γαλλίας στην όλη υπόθεση, και την απόκτηση από την εν λόγω εταιρεία ικανού μετοχικού κεφαλαίου, η Τουρκία θα συμπεριφερθεί διαφορετικά απ’ ό,τι πριν δύο χρόνια στην Κάσο. Η υλοποίηση του έργου, όταν πραγματοποιηθεί, θα ανήκει οπωσδήποτε, σε μια από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές εξελίξεις για τη χώρα μας, με ποικίλα οφέλη πέραν των καθαρά οικονομικών.
Αλλά η πραγματοποίησή του δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένη, κι αυτό γιατί η συγκεκριμένη εταιρεία έχει ικανή παρουσία και πολλαπλά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και στην Τουρκία. Η Άγκυρα από την πλευρά της για να αποδεχτεί την πραγματοποίηση του έργου, κατά τη συνήθη τακτική της θα απαιτήσει πολλά, όχι μόνο ίσως τη σύμφωνη γνώμη της, αλλά πιθανόν και τη δική της ανάμιξη.
Η αγορά των πολλών δεκάδων εκατομμυρίων πολιτών της δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορη τη Γαλλία ούτε τη συγκεκριμένη εταιρεία της. Οι πανηγυρισμοί της Κυβέρνησης για τη συμμετοχή της γαλλικής εταιρείας στο έργο φαντάζουν μάλλον πρόωροι, αν και προσδίδουν κάποιες μονάδες δημοσκοπικά.
Αλλά φυσικά, τα προβλήματα και τα ερωτηματικά παραμένουν πολλά και εν πολλοίς άγνωστα εισέτι, μεταξύ των οποίων και ο ρόλος του Ισραήλ, αφού αποτελεί τμήμα της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου και Ισραήλ.
Δεν είναι τυχαίο φυσικά, και πολύ ορθώς, ότι σχεδόν όλη η αντιπολίτευση ζητάει σαφές σχέδιο και αναλυτικό χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση της πόντισης του καλωδίου, σε συντονισμό με την Κυπριακή Δημοκρατία και με ευρωπαϊκές και γαλλικές εγγυήσεις.
Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι τέως διευθυντής Χειρουργικής και συγγραφέας