Οι επιχειρηματικοί όμιλοι πήραν 36 δισ. ευρώ… Οι εργαζόμενοι 600 αντιλαϊκά προαπαιτούμενα και νέα χρέη μέχρι το 2058!
Στις 31 Αυγούστου ολοκληρώνεται αυτό που η Κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα αποκαλούσαν «Μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα»: Το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Μέχρι τότε, τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. καλούνται να ολοκληρώσουν όλα τα «ορόσημα» και τους στόχους του προγράμματος και έως τις 30 Σεπτεμβρίου να υποβάλουν τα τελευταία αιτήματα πληρωμής.
Βέβαια, το υπερμνημόνιο του Ταμείου Ανάκαμψης και όσα αντιλαϊκά πρόσθεσε στις πλάτες των εργαζομένων και των άλλων βιοπαλαιστών, δεν τελειώνουν, αφού τα προαπαιτούμενα που έχουν ψηφιστεί παραμένουν…
Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι ένα καραμπινάτο μνημόνιο
Τα συνολικά 700 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης -ανάμεσά τους και τα 36 δισ. που δόθηκαν στα ελληνικά μονοπώλια- αντλήθηκαν από τις διεθνείς αγορές με την εγγύηση της Ε.Ε. Είναι δηλαδή ένα είδος «ευρωομόλογου» (δανεισμός με κοινή εγγύηση), το οποίο μοιράζεται στα μονοπώλια και θα το αποπληρώνει ο λαός τουλάχιστον μέχρι το 2058! Προαπαιτούμενα όπως… μνημόνιο.
Η εκταμίευση όλων των χρημάτων προϋποθέτει την εκπλήρωση συνολικά 567 αντιλαϊκών «ορόσημων» και προαπαιτούμενων από την Κυβέρνηση στα Εργασιακά, στο Ασφαλιστικό, στη θωράκιση του εχθρικού για τον λαό κράτους, σε συνέχεια των τριών προηγούμενων μνημονίων.
Για την εκταμίευση κάθε δόσης η Κυβέρνηση ψήφισε εκατοντάδες προαπαιτούμενα που περιγράφονταν με λεπτομέρεια στη συμφωνία με την Κομισιόν. Πολλά από αυτά τα έχουν ψηφίσει και άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης.
Η ψήφιση των μέτρων είχε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, για να μη χάνονται ή καθυστερούν οι δόσεις. Ακριβώς δηλαδή όπως λειτουργούσε ο μηχανισμός των τριών μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που έχουν ψηφίσει ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για βαθιά αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, όπως:
– Ο νόμος για τη 10ωρη δουλειά, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη γενίκευση των ατομικών συμβάσεων εργασίας.
– Η θέσπιση πλαισίου για ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για την αναγκαστική είσπραξη οφειλών για την εκκαθάριση των «κόκκινων» δανείων.
– Η παραπέρα ιδιωτικοποίηση του νερού.
– Η παραπέρα αποδυνάμωση του ΣΕΠΕ.
– Τα νέα εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση και στην απεργία.
– Η περαιτέρω «ελαστικοποίηση» της αγοράς εργασίας.
– Φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις ως κίνητρο για επενδύσεις.
– Η επέκταση των «ειδικών οικονομικών ζωνών», όπου δεν ισχύουν ούτε τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα ούτε οι φορολογικοί κανόνες κ.ά.
– Η κωδικοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και του πληροφοριακού συστήματος προκειμένου να ενταθεί η φοροεπέλαση, κυρίως στους μικρούς επαγγελματίες.
Εκτός από αυτά τα προαπαιτούμενα, στο Ταμείο Ανάκαμψης ενσωματώθηκαν και τα αντιλαϊκά «υπόλοιπα» της «μεταμνημονιακής εποπτείας», ενώ συνδέονταν άμεσα με τα «ευρωπαϊκά εξάμηνα», δηλαδή με τα μνημόνια διαρκείας της Ε.Ε., που «παρακολουθούν» την πορεία στρατηγικών αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.
Τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης δόθηκαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ως δάνεια ή απευθείας επιδοτήσεις από τις τράπεζες, προκειμένου να επενδύουν συσσωρευμένα κεφάλαια με πιο κερδοφόρες αποδόσεις.
Κερδισμένα είναι τα μονοπώλια της Ενέργειας, των Κατασκευών, των Μεταφορών, των Επικοινωνιών, του Τουρισμού και άλλα, που βάζουν το δάχτυλο στο μέλι της «πράσινης» οικονομίας, η παραπέρα εμπορευματοποίηση της υγείας, η εμπέδωση της ατομικής ευθύνης για πρόληψη και αποκατάσταση.
Το αποκαλυπτικό παράδειγμα της Υγείας
Ένα απειροελάχιστο μέρος των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης δαπανήθηκε για αυτό που η Κυβέρνηση ξεδιάντροπα διαφημίζει ως «κοινωνική πολιτική» ή σε έργα για επείγουσες λαϊκές ανάγκες. Ειδικά σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση υποδομών (δρόμοι κ.ά.), αυτή έγινε με κριτήριο τις προτεραιότητες του κεφαλαίου και το στρατηγικό σχέδιο ανάδειξης της χώρας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο.
Αντίθετα, έργα αναγκαία για την αντιπλημμυρική-αντιπυρική-αντισεισμική προστασία και πρόληψη, είτε δεν κρίθηκαν επιλέξιμα, είτε εντάχθηκαν και απεντάχθηκαν ως «μη ώριμα», είτε χρηματοδοτήθηκαν με ελάχιστα χρήματα πάνω στους κουτσουρεμένους προϋπολογισμούς.
Εμβληματικό για την κάλπικη προπαγάνδα είναι το παράδειγμα της Υγείας, όπου συν τοις άλλοις, ένα μέρος των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης αξιοποιήθηκε για την επιτάχυνση και τη νομιμοποίηση στις λαϊκές συνειδήσεις αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και μέτρων, στο πλαίσιο της πολιτικής εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας. Ας δούμε πιο συγκεκριμένα ορισμένα στοιχεία:
– Από τα πολυδιαφημισμένα 36 δισ. ευρώ του Ταμείου για την Ελλάδα, στην Υγεία δόθηκε περίπου 1,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 317 εκατομμύρια αφορούν ανακαινίσεις. Ούτε μισό ευρώ δεν διατίθεται για την πρόσληψη μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, τη δημιουργία νέων νοσοκομείων (π.χ. στην Ανατολική Αττική, κι ενώ έχουν κλείσει 17 νοσοκομεία και έχουν καταργηθεί 10.000 δημόσιες κλίνες), νέων μονάδων ΠΦΥ (από το 2009 έως σήμερα οι δημόσιες δομές ΠΦΥ μειώθηκαν κατά 40% και το προσωπικό τους κατά 50%).
– Οι κυβερνητικές φιέστες που στήθηκαν και στήνονται με τους εκπροσώπους επιχειρηματικών ομίλων στα νοσοκομεία για τις ανακαινίσεις των ΤΕΠ (Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών), δεν μπορούν να κουκουλώσουν την πολιτική της υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης που παίζει τη ζωή και την ασφάλεια υγειονομικών, ασθενών και συνοδών στα ζάρια.
Παμπάλαιες υποδομές, αποψιλωμένες τεχνικές υπηρεσίες, απουσία πυρασφάλειας έρχονται να προστεθούν στα ράντζα στους διαδρόμους, στις πολύωρες αναμονές στα Επείγοντα, στις μακροχρόνιες λίστες χειρουργείων, στην τραγική έλλειψη προσωπικού.
– Ειδικά για τα απογευματινά χειρουργεία, παράλληλα με την επί πληρωμή θεσμοθέτησή τους, αξιοποιήθηκαν κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης για την παροχή δωρεάν επεμβάσεων σε ορισμένες κατηγορίες ασθενών. Ένα μέρος αυτών των κονδυλίων ενίσχυσε τα ταμεία των ιδιωτικών κλινικών.
Στο σύνολό τους, διευκόλυναν την Κυβέρνηση να νομιμοποιήσει την πληρωμή των χειρουργείων και την παραπέρα εμπορευματοποίηση της Υγείας (μετά από τα απογευματινά ιατρεία), στο όνομα μάλιστα της μείωσης της αναμονής για τους ασθενείς.
Την ίδια ώρα, βέβαια, εκατοντάδες χειρουργικά κρεβάτια είναι κλειστά ή υποστελεχωμένα και καμιά πρόβλεψη δεν υπάρχει για τη λειτουργία τους με τους σύγχρονους όρους που διεκδικούν υγειονομικοί και ασθενείς.
– Τώρα που τελειώνουν τα πολυδιαφημισμένα από την Κυβέρνηση προγράμματα του Ταμείου Ανάκαμψης για την Υγεία, μένουν στον «αέρα» τα αποσπασματικά και υποχρηματοδοτούμενα ούτως ή άλλως «προγράμματα πρόληψης», όπως το «Προλαμβάνω».
Πέρα από το γεγονός ότι τα προγράμματα αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματική πρόληψη από ένα σύστημα Υγείας που θα οργανώνεται γύρω από αυτή, το τέλος της συγκυριακής χρηματοδότησης αφήνει ξεκρέμαστους ακόμα και όσους κρίθηκε ότι χρειάζονται περαιτέρω εξετάσεις. Με άλλα λόγια, μια τρύπα στο νερό και επιστροφή στην κανονικότητα του «μη σου τύχει»…
Ο Δημήτρης Βρύσαλης είναι πρόεδρος Σωματείου ΠΑΓΝΗ, μέλος ΓΣ ΑΔΕΔΥ