Αν είχα ορισμένους τίτλους να βάλω στην υπέροχη βραδιά της γιορτής της «ΠΑΤΡΙΣ», θα ήταν κυρίως: Γιατί πρέπει να είμαστε περήφανοι ως Κρητικοί. Γιατί είναι προίκα για έναν τόπο να έχουν ως καθημερινές εφημερίδες μια εφημερίδα όπως η «ΠΑΤΡΙΣ».
Πλούτος για έναν τόπο άνθρωποι, όπως ο Κώστας Ξυλούρης. Ξεκινώ από το τελευταίο γιατί έτυχε να πάρω πρωτοβουλίες για εκδηλώσεις και να αναλάβω την οργάνωσή τους και φαντάζομαι τη σωματική και ψυχική κούραση που θα βίωσε ο εκδότης-διευθυντής, Κώστας Ξυλούρης.
Όσο απλό είναι να κάθεσαι σε μια καρέκλα και να απολαμβάνεις μια υπέροχη -σε όλα της- εκδήλωση, τόσο διαμετρικά αντίθετα δύσκολο είναι να την φέρεις εις πέρας, να είναι επιτυχημένη, να την παρακολουθήσει κόσμος και να μείνει κι ευχαριστημένος.
Ο κ. Ξυλούρης, όμως, πάντα ονειρευόταν μεγάλα. Ανήκει άλλωστε στην ομάδα που είχε την ιδέα και την υλοποίησε για το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών, που έφερε κοντά, οργάνωσε, διέσωσε πολιτιστικά και κράτησε ενωμένους τους χιλιάδες μετανάστες από την Κρήτη, που σε δύσκολες εποχές για τον τόπο μας αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή για τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους σε χώρες των 5 ηπείρων της Υφηλίου μας.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μεγάλο, αν όχι μέγιστο μερίδιο για τη διάσωση και τη συνέχιση της «ΠΑΤΡΙΣ» ανήκει στον Κώστα Ξυλούρη. Δεν είναι επίσης τυχαία η θεματολογία των κειμένων και των βίντεο που εμφανίστηκαν, οι αφηγητές και οι καλλιτέχνες που με την ποιότητα της μουσικής τους και την επιλογή των τραγουδιών που ακούσαμε, ομόρφυναν ακόμη περισσότερο την ιστορική αυτή επέτειο της «ΠΑΤΡΙΣ».
Δεν είναι επίσης τυχαία η παρουσία και τα δύο βράδια και του προέδρου του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών και των ανθρώπων του Πολιτισμού με πανελλήνια και παγκόσμια ακτινοβολία, όπως ο Χρήστος Λεοντής με την τέλεια τοποθέτησή του και ο Γιάννης Σμαραγδής με τον γνωστό πατριωτισμό του και την αγωνία υπέρ μιας ποιοτικής και πατριωτικής μνήμης, το ζωογόνο ύδωρ της πολιτιστικής και πνευματικής επιβίωσης ενός λαού. Ναι, η Κρήτη δεν είναι η ελάχιστη μειοψηφία των ψευτοπαλληκαράδων και αρπακτικών.
Η Κρήτη είναι αυτή που μας προβλήθηκε το βράδυ της 24ης Ιουνίου στην ιστορική επέτειο των 80 χρόνων της «ΠΑΤΡΙΣ». Ελπίζω, αν όχι όλοι, τουλάχιστον οι περισσότεροι να αντιλήφθηκαν τι συνέβη εκείνο το βράδυ στην Πλατεία Ελευθερίας.
Να το ένοιωσαν πνευματικά και συναισθηματικά. Να το χάρηκαν, να τους κάνει να νοιώθουν πιο ευχάριστα, πιο υπεύθυνα και πόσο καλό είναι για έναν τόπο να έχει εφημερίδες όπως η «ΠΑΤΡΙΣ» και επί κεφαλής τους ανθρώπους, όπως ο Κώστας ο Ξυλούρης.
Δείγμα πολιτισμού και όμορφης ανθρώπινης συμπεριφοράς ήταν και η πρόσκληση και παρουσία του κ. Δημητρίου, ιδιοκτήτη της άλλης καθημερινής εφημερίδας του Ηρακλείου, «Νέα Κρήτη» και δημοσιογραφικού συγκροτήματος.
Πριν το τέλος, θα ήθελα να πω συγχαρητήρια στα Ανώγεια, που δεν λέγονται τυχαίως Ανώγεια, για τους ανθρώπους του.
Μαζί με όλους όσοι γέμισαν την Πλατεία, αυτά που έχω να πω είναι: ΕΥΓΕ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ και ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ να είναι η «ΠΑΤΡΙΣ».
Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο είναι δημόσια ανάρτηση στο FB του φίλου, συνεργάτη-αρθρογράφου της εφημερίδας μας Ηρακλή Γαλανάκη, τον οποίο και ευχαριστούμε.