Τη λέξη με γλυκύτητα και με δημιουργία
τη λένε μάνα που έλαβε τη θεία ευλογία.
Πριν γεννηθεί ο άνθρωπος και δει το φως της μέρας
με τον Θεό συνομιλεί στο σώμα της μητέρας.
Εννέα μήνες κράτησε, μα έφτασε η ώρα
το φως της μέρας για να δει και θα χωρίσουν τώρα.
Μα πριν χωρίσουν ρώτησε πού θα σε συναντήσω
και ο Θεός απάντησε εκπρόσωπο θα ορίσω.
Εκπρόσωπό του ο Θεός όρισε εις τη γη μας
και μάνα τον ονόμασε τον στύλο της ζωής μας.
Αυτός το φως του μας σκορπά όλους μας εφωτίζει
και ροδοπέταλα ψυχής στον δρόμο μας σκορπίζει.
Μάνα αστέρι τ’ ουρανού και άνοιξη αυτού του κόσμου
λουλούδι με τ’ αρώματα βασιλικού και δυόσμου.
Μάνα δώρο Θεού παιδί δε βασανίζει
μα αν βασανίσει ένα παιδί, τον Νέρωνα θυμίζει.
Στοργή κι αγάπη πάντοτε χαρίζει στα παιδιά της
μα και γι’ αυτά αν χρειαστεί δίνει και την καρδιά της.
Γλύκα της μάνας σαν χαθεί σ’ αυτήν εδώ τη ζήση,
λύπες χαρές κι αν έρθουνε η μνήμη δεν θα σβήσει.