Ολοκαύτωμα…
Διαψεύδεται παταγωδώς, ο Ουμπέρτο Εκο, που έγραψε ότι τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις. Στην Ελλάδα υπάρχουν και είναι πολλές. Οι ανθρώπινες απώλειες από τις μεγάλες φωτιές είναι εδώ. Η καταστροφή δασών συνεχίζεται, η καταστροφή περιουσιών επίσης. Και μέσα στα αποκαΐδια, δυστυχώς, συνεχίζεται ο σκοτωμός των κομμάτων για το ποιος …έκαψε λιγότερα στρέμματα. Για ένα ακόμα καλοκαίρι ο αντιπυρικός σχεδιασμός έγινε ολοκαύτωμα. Οι φωτιές θα σβήσουν, οι πληγές θα μείνουν και όλοι μας θα αναζητούμε τον Εθνικό Σχεδιασμό, μέχρι τις επόμενες φωτιές…
Κουράγιο..
Καμένη γη!
Αποδεικνύεται πάντως, μέσα από τα τελευταία τραγικά γεγονότα, πως ούτε η κεντροδεξιά, ούτε και η κεντροαριστερή διαχείριση είναι ικανές για να αντιμετωπίσουν την θλιβερή αυτή κατάσταση. Αγοράζουμε μέσα, επενδύουμε σε τεχνολογικό εξοπλισμό, ξοδεύουμε εκατομμύρια από τον κρατικό κορβανά, κι όμως κάθε χρόνο…καιγόμαστε. Κάθε χρόνο και χειρότερα…
Επείγουν οι δομικές αλλαγές και ο τρόπος διοίκησης του κράτους, αλλιώς κάθε καλοκαίρι θα κλαίμε τη μοίρα μας πάνω από την καμένη γη!
Που πήγαν τα 2 δις;
Στη Δυτική Αττική και τη Βοιωτία περισσότερα από 111.000 στρέμματα έχουν γίνει στάχτη, σπίτια, καλλιέργειες και δασικές εκτάσεις έχουν καταστραφεί, ολόκληροι οικισμοί εκκενώνονται, ενώ νέες πυρκαγιές και αναζωπυρώσεις καταγράφονται και σε άλλες περιοχές της χώρας. Και να σκεφτεί κανείς ότι πριν ένα μήνα το επιτελικό κράτος πανηγύριζε ότι, χάρη στο πρόγραμμα «Αιγίς» η Ελλάδα βρισκόταν σε «pole position» απέναντι στην κλιματική κρίση, «όσο καλύτερα οχυρωμένη και εξοπλισμένη μπορεί». Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα, που τίθενται κι από τα κόμματα: πού πήγαν τα 2 δισ. του προγράμματος; Πόσοι πόροι κατευθύνθηκαν πραγματικά στην πρόληψη και στη δασοπυρόσβεση; Ποιος εξοπλισμός έχει παραδοθεί, πού βρίσκεται σήμερα και σε τι ποσοστό είναι επιχειρησιακά διαθέσιμος;
Θα απαντήσει κανείς;
Τότε, που η κυβέρνηση δήλωνε έτοιμη…
Βλέποντας το χάλι των τελευταίων ημερών, έρχονται στο νου τα πανηγύρια και οι
οι αναβαθμίσεις, όπως μας έλεγαν των Canadair, καθώς και 203 πυροσβεστικά οχήματα και ένα νέο πυροσβεστικό ελικόπτερο, που θα παραδοθούν από το 2027 έως το 2029.
Με λίγα λόγια η κυβέρνηση δήλωσε ότι είναι έτοιμη και θωρακισμένη…
Μέχρι που μπήκε η πρώτη φωτιά…
Ακραία ανικανότητα…
Και που είμαστε σήμερα, εν μέσω της αντιπυρικής περιόδου; Χτυπάει συνεχώς το 112, ανά τη χώρα, και όταν τα πράγματα φτάσουν στον νυν και αεί, τότε επικαλούνται τα ακραία καιρικά φαινόμενα και όχι την …ακραία ανικανότητα, εδώ και δεκαετίες της κρατικής μηχανής.
Με διαφημίσεις δεν γίνεται…
Οι αποκαρδιωτικές εικόνες, που βλέπουμε κάθε μέρα αυτή την εποχή στην τηλεόραση και στο ιντερνετ, οδηγούν σε κάποια πρώτα συμπεράσματα, ότι τα δάση και τα οικοσυστήματα δεν προστατεύονται με…διαφημίσεις, με πανηγύρια και δηλώσεις της δεκάρας. Αυτό που χρειάζεται είναι να διατεθούν πόροι για τη στελέχωση των σωμάτων πυρόσβεσης, καθώς και να ενισχυθούν με προσωπικό οι υπηρεσίες των ξεχασμένων δασαρχείων…
Διαφορετικά, κάθε χρόνο θα πενθούμε, ανθρώπους και περιουσίες..
Τα ερωτήματα για τις μεγα-πυρκαγιές…
Το ερώτημα δεν είναι ένα. Είναι πολλά και αμείλικτα, τονίζει η Χαριλάου Τρικούπη:
«Έχουμε επαρκώς εκπαιδευμένο προσωπικό για τις νέες συνθήκες μεγα-πυρκαγιών;
Έχουμε πραγματικά κατάλληλα και αξιολογημένα εναέρια μέσα;
Έχουμε σαφή επιχειρησιακά πρωτόκολλα για κάθε τύπο μέσου, κάθε πλήρωμα και κάθε αποστολή;
Υπάρχει ενιαία επιχειρησιακή εικόνα ή επιχειρούν πολλοί φορείς με αποσπασματικό συντονισμό;
Είναι επαρκής η αξιολόγηση των μισθωμένων μέσων και του προσωπικού που τα χειρίζεται ή τα υποστηρίζει επιχειρησιακά;
Έχουν αξιολογηθεί με αντικειμενικά κριτήρια τα διδάγματα από τα θανατηφόρα συμβάντα των τελευταίων ετών;
Ή συνεχίζουμε να βαφτίζουμε «ετοιμότητα» την υπερένταση των ανθρώπων της πρώτης γραμμής;»
Ζητούνται απαντήσεις…