ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ με ψησταριές και γλέντια στην εξοχή! Είναι αυτό όμως το νόημα της ημέρας; Ή απλώς το συγχέουμε με τον εορτασμό των Ανθεστηρίων; Της αρχαίας γιορτής για την άνοιξη;
Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ είναι με αίμα εργατών που διεκδίκησαν το αυτονόητο. Η εργασία τους να πληρώνεται, να έχουν δικαιώματα και να μην είναι η παράδοση του εργαζόμενου ψυχή τε και σώματι στο κέρδος μόνο του εργοδότη, χωρίς εκείνος καν να μπορεί να αναπαραχθεί, κατά την προσέγγιση του Μαρξ.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ που βλέπουμε σήμερα να καταστρατηγούνται από τη σκληρότητα μιας ασύδοτης εργασιακής ζούγκλας σε ένα αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ. Οι νέοι στην Ελλάδα, έχοντας ενηλικιωθεί με επιδόματα και pass, λόγω μνημονίων και σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής, ζυγίζει το τι μπαίνει στην τσέπη με το πόσες ώρες δουλεύει, αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα. Το κοινωνικό κράτος, ας πούμε… Ξέρετε νέους που ενδιαφέρονται για την κοινωνική ασφάλιση;
ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ που αρμόζει στη σοβαρότητα ότι η εργασία συνοδεύεται και με παροχές. Έτσι, πολλοί δουλεύουν με «μαύρα», άλλοτε από ανάγκη και άλλοτε από επιλογή, είτε δική τους είτε του εργοδότη, που έτσι έχει πιο μεγάλο κέρδος.
ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ πηγαίνουν «περίπατο». Είτε γιατί σήμερα ο εργαζόμενος, κυρίως οι νέοι αδιαφορούν, λόγω της ενηλικίωσής τους μέσα στην κρίση, είτε γιατί γυρίζει πάλι ο τροχός ανάποδα προς το παρελθόν από σκληρές εργοδοσίες, με μοναδικό σκοπό τα αλόγιστα έσοδα σε βάρος ανθρώπων και κράτους.
ΚΑΙ ΑΝ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΔΕΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ, ΚΕΡΔΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ!
Τον νου σας, λοιπόν…