Στην Αθήνα παρουσιάζεται το ανατρεπτικό βιβλίο για το ΕΑΜ, του συγγραφέα, ποιητή και δημοσιογράφου, Παναγιώτη Ιακώβου Γεωργουδή με τίτλο; «ΕΑΜ: Η σύζευξη Άμεσης Δημοκρατίας – Αντιπροσωπευτικής (Απάντηση στην Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση», σε πρόλογο του Ομότιμου Καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης , Χρήστου Χατζηιωσήφ.
Οι εκδόσεις Παπαζήση οργανώνουν εκδηλώσεις στη Νίκαια την Τετάρτη 22 Απριλίου, στις 7 μμ και στο Μοσχάτο στον χώρο της Κίνησης Πολιτών Μεσοποταμίας το Σάββατο 25 Απριλίου στις 7.30 το βράδυ. Σήμερα Δευτέρα έγινε παρουσίαση του βιβλίου στην ΕΣΗΕΑ.
Ο συγγραφέας έχει χρησιμοποιήσει Πολιτική Φιλοσοφία και Φιλοσοφία της Επιστήμης, αλλάζοντας σημαντικά δεδομένα. Το ΕΑΜ κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες λειτουργούσε με μορφές Άμεσης Δημοκρατίας και Αντιπροσωπευτικής από τη Θράκη έως την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα που τότε βρίσκονταν εκτός ελληνικού κράτους.
Με Άμεση Δημοκρατία όμως λειτουργούσε και ο ΕΛΑΣ που ήταν αντάρτικο εθελοντικό σώμα. Οι μορφές Άμεσης Δημοκρατίας ξεκίνησαν από την Αθήνα με τις λαικές συνελεύσεις και τις Λαικές Επιτροπές ως αυτοάμυνα των πολιτών απέναντι στους ναζί και στους δωσίλογους πριν δημιουργηθεί το ΕΑΜ.
Επεκτάθηκε στις άλλες πόλεις, δημιουργήθηκε ένα κίνημα Ελευθερίας και Δημοκρατίας του λαού από τα κάτω και αυτό το κίνημα αγκάλιασε η ηγεσία του ΕΑΜ και του ΚΚΕ και μεγαλούργησε. Οι θεσμοί της Λαικής Δικαιοσύνης και της Λαικής Αυτοδιοίκησης που ήταν και αυτές αμεσοδημοκρατικές δημιουργήθηκαν αργότερα με αφετηρία το βουνό και τον ένοπλο αγώνα.
Ο συγγραφέας αποδομεί την άποψη των Στάθη Καλύβα και Νίκου Μαραντζίδη πως το << ΕΑΜ ήταν ολοκληρωτισμός εν τη γενέσει του >>, για αυτό πήγαμε δήθεν στον Εμφύλιο. Ταυτόχρονα ο Γεωργουδής συγκρίνει τις αρχές της Αθηναικής Δημοκρατίας με βάση τα Πολιτικά του Αριστοτέλη με την αντίστοιχη του ΕΑΜ και αποφαίνεται πως οι βασικοί άξονες είναι ίδιοι.
Επιπρόσθετα ανακαλύπτει πως η συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής Εκκλησίας μετέχει στο ΕΑΜ, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις όπως στη Νεάπολη Λακωνίας που οι ιερείς δίνουν την άδεια εντός του κεντρικού ναού να πραγματοποιούνται οι συνεδριάσεις των Λαικών Δικαστηρίων του ΕΑΜ. Αναλύεται το θέμα του έθνους από μαρξιστική σκοπιά, ενώ χρησιμοποιεί φιλοσοφικά και ποιητικά κείμενα των Ομήρου, Αισχύλου, Πλάτωνα, Θουκυδίδη, Καντ, Μαρξ, Λένιν Λούξεμπουργκ, Γκράμσι, Πουλαντζά, κ.λ.π. προβάλλοντας το ΕΑΜ ως μία σοσιαλιστική επανάσταση από τα κάτω χωρίς όμως στρατηγικό σχέδιο, αντίθετη στους Άγγλους , στους ναζί, στο σοβιετικό μοντέλο του σταλινικού συγκεντρωτισμού, εννοείται στους δωσίλογους ,στους ταγματασφαλίτες , στο παλαιό σάπιο Μεταξικό καθεστώς και στους βασιλόφρονες. Εκτιμά με βάση τα νέα στοιχεία από τα κείμενα των Μίκη Θεοδωράκη, Γρηγόρη Φαράκου και Βάλια Σεμερτζίδη πως η ήττα του ΕΑΜ στα Δεκεμβριανά ήταν προαποφασισμένη μεταξύ Αγγλίας και Σοβιετικής Ένωσης.