Από την Αναβρυτή, ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του Ταϋγέτου, στη Νέα Υόρκη, στη συνέχεια στην Αθήνα και στο Παρίσι, η ζωή του επιτυχημένου Έλληνα της διασποράς, Πήτερ – Παναγιώτη Κατσίχτη, η έκθεση του οποίου «Σύνθεση και Πολυμορφία. Η Αέναη Κίνηση των Χρωμάτων» εγκαινιάστηκε χθες Τρίτη 27 Οκτωβρίου στην εμβληματική αίθουσα Miro έδρα της Unesco στην πόλη του φωτός, φέρει το αποτύπωμα του ονείρου, του μόχθου και της δημιουργίας. Σαράντα και πλέον αντιπροσωπευτικά́ έργα της πρόσφατης δουλειάς του επιχειρηματία, συλλέκτη και δημιουργού που αφοσιώθηκε με πάθος στη ζωγραφική, μαζί με είκοσι παλαιότερα, αποκαλύπτουν τη δύναμη τον οραματικού του κόσμου.
Γιώργος Κουμουτσάκος: Ο Π. Κατσίχτης δεν έχασε ποτέ από τα μάτια του την πραγματική κλίμακα της δικής του ύπαρξης
Ο πρέσβης Γιώργος Κουμουτσάκος, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στην Unesco, στην τελετή των εγκαινίων επισήμανε ότι η πρωταρχική αναζήτηση του Πήτερ Κατσίχτη είναι η ακατάπαυστη αναζήτηση της ελευθερίας. «Της ελευθερίας όπως την ένοιωσε κοιτάζοντας τον κόσμο από το βουνό του: τον Ταΰγετο. Τον Ταΰγετο που δεν ξέχασε ποτέ στα πενήντα χρόνια της αεικίνητης ζωής του στη Νέα Υόρκη. Ο Π. Κατσίχτης δεν έχασε ποτέ από τα μάτια του την πραγματική κλίμακα της δικής του ύπαρξης», σημείωσε ο κ. Κουμουτσάκος. «Όλη η ζωή του Κατσίχτη υπήρξε μια διαρκής κίνηση μεταξύ διαφορετικότητας και σύνθεσης. Σε μια τέτοια ζωή είναι θέμα χρόνου να σου χτυπήσει την πόρτα η ανάγκη της δημιουργίας, ο πόθος της καλλιτεχνικής έκφρασης. Η βιωμένη διαφορετικότητα, αλλά και η ανάγκη συνύπαρξης με τη νεοϋρκέζικη καθημερινότητα μεταμορφώνονται στη ζωγραφική του Κατσίχτη σε μια διαρκή κίνηση χρωμάτων που εκρήγνυται μπροστά στα μάτια μας», είπε ακόμα και κατέληξε: «Μπορούμε χωρίς δισταγμό να πούμε ότι η έκθεση αυτή είναι απόλυτα ενσωματωμένη στο πνεύμα και στο μήνυμα της Unesco. Δεν είναι, άλλωστε καθόλου τυχαίο ότι η Unesco αποφάσισε να την υποδεχτεί και να τη φιλοξενήσει σε αυτό το μοναδικό κτήριο όπου χτυπά η καρδιά του Οργανισμού της Επιστήμης, της Εκπαίδευσης και του Πολιτισμού. Τίποτα δεν θα είχε γένει εφικτό χωρίς τη φροντίδα, εργασία κι επιμονή του επιμελητή της έκθεσης, Τάκη Μαυρωτά και τη στήριξη μιας μεγάλης κυρίας, της Στέλλας Κατσίχτη. Τους οφείλουμε θερμό χειροκρότημα».
Ο αρμόδιος για θέματα Πολιτισμού Γενικός Διευθυντής της Unesco, πρώην Υπουργός Τουρισμού και Πολιτισμού της Ιορδανίας, Nayef Al-Fayez, τόνισε: «Είναι χαρά μου να σας καλωσορίζω στην Unesco για τα εγκαίνια της έκθεσης του Πήτερ Κατσίχτη, ενός εκπληκτικού ανθρώπου. “Ήθελα να εκφράσω τον εαυτό μου, να δείξω αυτό που νιώθω στην ηλικία που βρίσκομαι”, μου είπε ο Πήτερ Κατσίχτης». ΄Όπως ο ίδιος σημείωσε, «η έκθεση αυτή έρχεται σε ένα σημαντικό timing προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε με την ΑΙ να αποδείξει ότι η ανθρώπινη δημιουργία κι η ανθρώπινη τέχνη είναι εδώ». Και κατέληξε: «Σας συγχαίρω, σας καλωσορίζω στην οικογένεια της Unesco και σας ευχαριστώ που μοιράζεστε αυτή την έξοχη εμπειρία με όλους μας».
Ο γιος του Πήτερ Κατσίχτη, Θοδωρής, σημείωσε: «Είναι μεγάλη τιμή για εμένα και την οικογένειά μου να βρισκόμαστε εδώ για να γιορτάσουμε τη δουλειά του πατέρα μου – μια δουλειά δεκαετιών. Ο πατέρας μου αφιέρωσε τη ζωή του στις επιχειρήσεις αλλά η τέχνη ήταν πάντα το μεγάλο του πάθος. Με την μητέρα μου συνέλεγε έργα και σήμερα γιορτάζουμε και τη δική της αφοσίωση στο έργο του. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ακόμα τον Γιώργο Κουμουτσάκο και τον Τάκη Μαυρωτά». Και απευθυνόμενος στον πατέρα του κατέληξε: «Σε ευχαριστώ για ό,τι μου έμαθες. Για το ότι μου δίδαξες να είμαι ανεξάρτητος. Έζησες πιστός στο όνειρό σου. Είσαι ο πιο αυθεντικός άνθρωπος που έχω γνωρίσει από την αρχή ως το τέλος και σε ευχαριστώ γι’ αυτό».
Με τη σειρά του, ο επιμελητής της έκθεσης Τάκης Μαυρωτάς, θεωρητικός και κριτικός της τέχνης, ανέφερε: «Ο Κατσίχτης θεωρεί́ αγαθή́ τύχη ότι γεννήθηκε στην Αναβρυτή, ένα μικρό́ χωριό́ στους πρόποδες του Ταΰγετου, κοντά́ στη Σπάρτη, και από εκεί ξεκίνησε την Οδύσσειά του. Έζησε πενήντα συναπτά χρόνια στη Νέα Υόρκη, όπου αντάμωσε πνευματικά με τους μεγάλους εκφραστές της action painting. Από́ τις αρχές́ς της δεκαετίας του 1970 τον κέ́ρδισε η ζωγραφική, αφού καθημερινά βυθίζεται ασταμάτητα στην ένταση μιας χρωματικής δίνης, επιχειρώντας να αποκαλύψει το δικό του όραμα, τις δικές του μορφικές διατυπώσεις, δίνοντας πρωτεύοντα ρόλο στις ελεύθερες ζωγραφικές κινήσεις και σε εκείνες τις χρωματικές επιλογές, που θα τον οδηγήσουν στον αινιγματικό του κόσμο. Οι εικόνες των έργων του άλλοτε μοιάζουν αστραπές και άλλοτε στρόβιλοι. Ζωγραφίζει χωρίς αφηγηματική διάθεση, με ακρυλικά χρώματα επάνω στη λευκή επιφάνεια του μουσαμά, χωρίς προσχέδια, χωρίς μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Οι εικόνες των έργων του αποκαλύπτουν χρωματικές εκρήξεις, διαφορετικές κάθε φορά, εκπλήσσοντας και τον πιο δύσπιστο θεατή. Αυτή η καλλιτεχνική του δράση τον εκτονώνει και τον ανακουφίζει ψυχολογικά, αφού συνειδητά γνωρίζει ότι για εκείνον η ζωγραφική δεν είναι η ακριβής απόδοση της οπτικής πραγματικότητας, αλλά μια μυστηριακή περιπέτεια που τον απασχολεί αδιάλειπτα. Μια ιστορία χωρίς τέλος, όπως εκείνη με το λύγισμα της πράσινης, κόκκινης ή κυανής γραμμής σε μονοχρωματικό βάθος, φαιό, κυανό ή πράσινο, όπου μια ευθεία ή ένα σχήμα ορίζει μια άλλη αισθητική αποτύπωση».
Ο Π. Κατσίχτης στο ΑΠΕ- ΜΠΕ: «Αναμετριέσαι πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό σου».
«Περίμενα ποτέ ότι θα έκανα κάποτε έκθεση στην Unesco; Είναι κάτι που δύσκολα μπορώ να συνειδητοποιήσω», είπε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πήτερ Κατσίχτης σημειώνοντας ακόμα: «Στη ζωή δεν φτάνεις μόνος σου σε οποιοδήποτε πράγμα. Πρέπει να ακούς, να διδάσκεσαι. Κι η μεγαλύτερη αναμέτρηση δεν είναι αυτή που γίνεται με τους άλλους αλλά με τον εαυτό σου».
Λίγα λόγια για τον Πήτερ Κατσίχτη
Ο Πήτερ Κατσίχτης γεννήθηκε στην Αναβρυτή Λακωνίας και σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου καταξιώθηκε στον επιχειρηματικό τομέα. Παράλληλα το μεγάλο του πάθος για τις καλές τέχνες τον οδήγησε στη δημιουργία μιας σημαντικής συλλογής έργων επιφανών καλλιτεχνών που ζούσαν στην Αμερική όπως των Μπαζιώτη, Στάμου, Chryssa, αλλά και όλων εκείνων που θαύμαζε τη δουλειά τους, όπως των Μυταρά, Καρά, Θεοφυλακτόπουλου, Σόρογκα, Παρμακέλη, Ψυχοπαίδη και Σακαγιάν και άλλων, ενώ έπειτα από την ενθάρρυνση πολλών από αυτών ο ίδιος αφοσιώθηκε ολόψυχα, τα τελευταία πενήντα χρόνια, στη ζωγραφική. Ζει και εργάζεται στα ατελιέ του ανάμεσα στην Αθήνα και τη Νέα Υόρκη.
Στην εγκαίνια της έκθεσης παρέστησαν, μεταξύ άλλων, ο πρέσβης της Ελλάδας στη Γαλλία, Ιωάννης Μιλτιάδης Νικολαϊδης, o Διευθυντής του Κέντρου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, Lazare Eloundou Assomo, oι πρέσβεις και Μόνιμοι Αντιπρόσωποι δεκάδων κρατών – μελών της Unesco, μεταξύ άλλων, της Ιταλίας, της Κίνας, της Κύπρου, της Πορτογαλίας, του Βελγιου, της Γαλλίας, του Λιβάνου, της Αρμενίας, της Ιορδανίας, της Σερβίας, της Νότιας Κορέας, της Εσθονίας, της Λιθουανίας, της Ουκρανίας, της Ουγγαρίας, του Περού, του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν, της Παλαιστίνης, του Βιετνάμ, του Τζιμπουτί και ακόμα πλήθος προσωπικοτήτων του επιχειρηματικού, εφοπλιστικού, καλλιτεχνικού και δημοσιογραφικού κόσμου.
Διάρκεια έκθεσης έως 2 Νοεμβρίου 2026.
Ώρες Λειτουργίας: 09.00 – 17.30 κατόπιν ηλεκτρονικού ραντεβού
Email: [email protected] Tel: 01.45.68.30.64