Η 20χρονη φοιτήτρια, που είχε τραυματιστεί σοβαρά στο τροχαίο έξω από το ΙΤΕ στις 16 Ιουλίου, βγήκε από τη ΜΕΘ μετά από 34 ημέρες νοσηλείας.
Στο διάστημα αυτό υποβλήθηκε σε αρκετά χειρουργεία και έδωσε μια δύσκολη μάχη για την υγεία της.
Την ευχάριστη εξέλιξη έκανε γνωστή ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Γιάννης Τζίτζικας, εκφράζοντας την ελπίδα ότι τα δύσκολα έχουν πλέον περάσει και ότι η Ραφαέλα θα συνεχίσει την προσπάθεια για πλήρη αποκατάσταση.
Παράλληλα, ο ίδιος αναφέρθηκε και στο νέο πεζοδρόμιο που κατασκευάστηκε στο σημείο του τροχαίου, σημειώνοντας ωστόσο ότι χρειάζεται ακόμη η δημιουργία διάβασης για την ασφαλή διέλευση των πεζών.
Συγκεκριμένα όπως ο ίδιος ανέφερε:
«Εχθές η Ραφαέλλα βγήκε από την εντατική, μετά από παραμονή 34 ημερών και πολλά χειρουργεία. Θέλω να πιστεύω ότι τα δύσκολα πέρασαν και μπράβο στους γιατρούς, στο ΠΑΓΝΗ και στο Αττικόν για αυτή τη μαραθώνια προσπάθεια. Πλέον, το ζητούμενο είναι η αποκατάσταση της δύναμης, της κινητικότητας, της ικανότητας διατροφής και της αυτονομίας της.
Και πλέον υπάρχει πεζοδρόμιο στον δρόμο έξω από το ΙΤΕ, στην απέναντι πλευρά από το σημείο του δυστυχήματος. Μπορεί να μην έχει γίνει ακόμη η απαραίτητη διάβαση πεζών, ώστε να περνούν οι πεζοί στην πλευρά του πεζοδρομίου, αλλά σίγουρα είναι μια σημαντική εξέλιξη για την ασφάλεια των πεζών.
Βέβαια, αυτό θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε γίνει πριν από 27 χρόνια και, αν είχε γίνει, δεν θα είχε συμβεί αυτό που συνέβη. Ας ευχηθούμε πλήρη αποκατάσταση στη φοιτήτρια και ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα έχουμε μια πιο υπεύθυνη και αποτελεσματική τοπική αυτοδιοίκηση.
Κατά τη γνώμη μου, θα είχε νόημα η Πολιτεία να θεσπίσει μια διαδικασία άμεσης και υποχρεωτικής διερεύνησης της ευθύνης της αρμόδιας υπηρεσίας κάθε φορά που ένα σοβαρό τροχαίο ενδέχεται να συνδέεται με ελλιπή συντήρηση ή επικίνδυνη κατάσταση του δρόμου, όπως λακκούβες, ανεπαρκή σήμανση, έλλειψη φωτισμού, πεζοδρομίου ή γενικά των απαραίτητων προστατευτικών μέτρων.
Όχι, βέβαια, με αυτόματη σύλληψη του προϊσταμένου, αλλά με άμεση καταγραφή του σημείου, ταυτοποίηση του αρμόδιου φορέα και έλεγχο του ποιος είχε την υποχρέωση να γνωρίζει και να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο, αν υπήρχαν προηγούμενες καταγγελίες και αν η παράλειψη συνδέεται αιτιωδώς με το ατύχημα.
Η λογική πρέπει να είναι ότι, όταν κάποιος τραυματίζεται από έναν γνωστό και αποτρέψιμο κίνδυνο στον δημόσιο δρόμο, δεν εξετάζεται μόνο η ευθύνη αυτού που οδηγούσε, αλλά και εκείνου που είχε την ευθύνη να κάνει τον δρόμο ασφαλή.
Ένα τέτοιο σύστημα θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό προληπτικά: όταν η αμέλεια ενός οδηγού μπορεί να έχει συνέπειες, θα πρέπει να έχει συνέπειες και η αμέλεια εκείνων που έχουν την ευθύνη να διατηρούν τον δρόμο ασφαλή.
Νομίζω ότι ο Ποινικός Κώδικας έχει αντίστοιχες προβλέψεις, στα άρθρα 15 και 314. Αυτό που λείπει είναι να θεσπιστεί ένα “υποχρεωτικό Πρωτόκολλο Διερεύνησης Οδικής Υποδομής μετά από σοβαρό τροχαίο”, με τέσσερα βασικά στοιχεία:
(α) Υποχρεωτική καταγραφή στην αυτοψία της κατάστασης του δρόμου, της σήμανσης, του φωτισμού, των στηθαίων, των πεζοδρομίων κ.λπ.
(β) Άμεση ταυτοποίηση της αρμόδιας υπηρεσίας ή του φορέα και του υπηρεσιακά υπεύθυνου για το συγκεκριμένο σημείο.
(γ) Αυτόματη συλλογή του ιστορικού, δηλαδή προηγούμενες καταγγελίες, αναφορές, αυτοψίες, εντολές επισκευής και χρόνος ανταπόκρισης.
(δ) Υποχρεωτική ενημέρωση του Εισαγγελέα όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι η παράλειψη της αρμόδιας υπηρεσίας μπορεί να συνδέεται αιτιωδώς με το ατύχημα».