«Όχι» στο σχεδιαζόμενο – αδειοδοτημένο αιολικό πάρκο από τη ΤΕΡΝΑ στη κορυφογραμμή της Θρυπτής, βροντοφώναξαν (προχθές 31-5-26) δεκάδες συμπολίτες μας στο πλαίσιο οργανωμένης εξόρμησης διαμαρτυρίας των Ορειβατικών Συλλόγων Λασιθίου, Αγίου Νικολάου και Σητείας, τονίζοντας ότι η οροσειρά είναι στο δίκτυο Natura , προστατευόμενη!
Την τελευταία Κυριακή του Μαΐου (31-5-2026), ο Ορειβατικός Σύλλογός Αγίου Νικολάου ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου για μια ανάβαση – διαμαρτυρία στην κορυφή του Αφέντη Εσταυρωμένου (1.476 μ.), στην οροσειρά της Θρυπτής.
Στην εξόρμηση βρέθηκαν μέλη του Φ.ΟΡ.Σ. Σητείας, εκπρόσωποι του Πεζοπορικού Ομίλου Ηρακλείου, καθώς και πολλοί πολίτες από την Ιεράπετρα, τον Άγιο Νικόλαο και άλλες περιοχές της Κρήτης, άνθρωποι που αγαπούν τα βουνά και τη φύση και δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από αυτή τη σημαντική κινητοποίηση.
Όπως τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση
«Τα σχεδιαζόμενα φαραωνικά έργα εγκατάστασης τεράστιων ανεμογεννητριών στα βουνά μας απειλούν να αλλοιώσουν ριζικά και ανεπανόρθωτα το φυσικό τοπίο της περιοχής. Παρότι οι περισσότερες κορυφές της Θρυπτής ξεπερνούν τα 1.200 μέτρα, όριο που θεωρητικά αποκλείει τέτοιες εγκαταστάσεις, φαίνεται πως επιχειρείται η παράκαμψή του μέσω παλαιότερων αδειοδοτήσεων και μελετών.
Ωστόσο, η εμπειρία έχει δείξει ότι η μαζική και τεκμηριωμένη αντίδραση των τοπικών κοινωνιών μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Έχει ήδη συμβεί στα Σφακιά και πιστεύουμε ότι μπορεί να συμβεί και εδώ.
Γι’ αυτόν τον λόγο μετά το τέλος της πεζοπορίας πραγματοποιήθηκε ανοιχτή συνάντηση στην πλατεία του οικισμού της Θρυπτής, όπου τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, φορείς της περιοχής και εκπρόσωποι των ορειβατικών συλλόγων. Η συμμετοχή ήταν ικανοποιητική, όμως είναι φανερό ότι απαιτείται ακόμη μεγαλύτερη κινητοποίηση.
Όσο περισσότεροι συμπολίτες μας ενημερώνονται για το τι διακυβεύεται, τόσο ισχυρότερη θα γίνεται η φωνή της τοπικής κοινωνίας.
Στο καθαρά πεζοπορικό κομμάτι, η ημέρα ήταν ιδανική. Οι καιρικές συνθήκες άψογες. Έτσι μπορέσαμε και απλώσαμε τα πανό και τις σημαίες μας στην κορυφή, βγάλαμε τις αναμνηστικές φωτογραφίες μας και αφιερώσαμε χρόνο σε συζητήσεις και ανταλλαγή απόψεων. Η επιστροφή έγινε σε δύο ομάδες: η μία ακολούθησε το μονοπάτι της ανάβασης και η άλλη τον περιφερειακό δρόμο. Η πρώτη έφτασε περίπου μισή ώρα νωρίτερα, έχοντας διανύσει σχεδόν τρία χιλιόμετρα λιγότερα, αλλά σε πιο απαιτητικό τερέν. Η δεύτερη για να έχουμε μέτρο σύγκρισης διένυσε 10,7 χλμ με υψομετρική 650 μ., όχι ευκαταφρόνητα στατιστικά!
Πέρα από το ουσιαστικό μήνυμα της διαμαρτυρίας, ιδιαίτερα σημαντικό ήταν το γεγονός ότι άνθρωποι από όλο τον νομό, προερχόμενοι από διαφορετικές ομάδες και συλλόγους, βρεθήκαμε μαζί για έναν κοινό σκοπό και συνεργαστήκαμε άψογα. Τελικά, αυτό που μας ένωσε και μας «ανύψωσε» δεν ήταν μόνο η κατάκτηση μιας κορυφής, αλλά η κοινή αγάπη για την πεζοπορία, τη φύση και την προστασία του τόπου μας».