Ένας δημιουργικός ευγενικός άνθρωπος με καλλιτεχνική φλέβα και φαντασία, που αγαπούσε την ζωή αλλά και την Κρήτη όπου μεγάλωσε, η Βικτώρια Τρέτσιακ ,δεν είναι πια μαζί μας.
Η Βικτώρια, με σπουδές στην σκηνοθεσία έζησε για χρόνια στις Αρχάνες, μετά πήγε στο Λονδίνο και επέστεψε Ηράκλειο.
Για μεγάλο διάστημα πάλευε με τον καρκίνο. Έφυγε από την ζωή μετά από ατύχημα στο σπίτι της στον Καρτερό όπου χτύπησε στο κεφάλι, μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό και υπέστη ανακοπή.
Είχε φίλους όπου πήγαινε και όλοι αποχαιρετούν με συγκίνηση και αγάπη το γενναίο, χαμογελαστό κορίτσι.
Η κηδεία της θα γίνει στις Αρχάνες, στην εκκλησία της Παναγίας, την Πέμπτη 30 Απριλίου στις 16:00, για όποιον θέλει να την αποχαιρετήσει.
«Η μητέρα μου, η πιο σπουδαία γυναίκα»
Η κόρη της έγραψε: «Η μητέρα μου ήταν μοναδική… η σπουδαιότερη γυναίκα που πάτησε ποτέ στη γη. Η πιο ευγενική, η πιο όμορφη και η πιο λαμπρή από όλες. Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν το πώς την κοιτούσα πάντα με θαυμασμό, το πώς ήθελα πάντα να γίνω το καλύτερο είδος ανθρώπου, όπως ήταν εκείνη. Έμαθα τα πιο σημαντικά πράγματα από εκείνη: το πώς να είμαι ευγενική στους άλλους, το πώς να έχω υπομονή, το πώς να είμαι δυνατή. Και τώρα πρέπει να τα καταφέρω μόνη μου. Είναι μεγάλο βάρος, αλλά έτσι είναι η ζωή.
Θα λείψει πολύ, όπως την αγάπησαν πολλοί. Ποτέ δεν είχε εχθρούς και δεν μπορείς να βρεις άνθρωπο που περπατά σε αυτή τη γη να πει άσχημο λόγο γι’ αυτήν. Ήταν και θα είναι για πάντα στις καρδιές μας.
Η κηδεία της θα γίνει στις Αρχάνες, στην εκκλησία της Παναγίας, την Πέμπτη 30 Απριλίου στις 16:00, για όποιον θέλει να έρθει να την αποχαιρετήσει.
Ευχαριστώ που ήσουν η μητέρα μου και τα πάντα μου. Θα μου λείπεις πάντα.»
Είχε φίλους παντού
«Ένας απλός χαιρετισμός δεν είναι αρκετός για την αγαπημένη Βικτώρια… Όλη η αγάπη, όλη η αλήθεια και όλο το φώς εύχομαι να σε αγκαλιάζουν στην αιωνιότητα… Γέμισες τη ζωή μου πηγαία ομορφιά, χαμόγελο και σπουδαία μαθήματα..» της γράφουν οι φίλοι της, ενώ συμμαθητές της την αποχαιρετούν με πόνο : «Το χαμογελαστό πολυτάλαντο προικισμένο κορίτσι, όπως θα την θυμόμαστε, με αγάπη, οι συμμαθητές της.»