1946 — 2026
το ΧΘΕΣ
80
Συναντά το ΑΥΡΙΟ
80 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΤΡΙΣ · Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ →
Απαγορεύεται η είσοδος στην Παπούρα

Για το σύντομο χρονικό διάστημα της ζωής της Παπούρας στη σύγχρονη μας εποχή, έχουν διατυπωθεί πάρα πολλές περιγραφές. Το μνημείο έχει τυπολογηθεί αρχαιολογικά (χρονικά όσο η ηγεσία του ΥΠΠΟ έχει αφήσει να γίνει), έχουν αναλυθεί οι μαθηματικές του αναλογίες, έχουν προσεγγιστεί ενδεχόμενες συνδέσεις της μορφής του με αστρονομικούς συσχετισμούς, έμμεσα και άμεσα, του έχουν πιθανά αποδοθεί ακόμα και κάποιες μεταφυσικές ιδιότητες.

Και όλα αυτά τα παραπάνω μέσα σε ένα στενό πλαίσιο της σύγχρονης μικρής ζωής του μνημείου, τα 4 χρόνια που ανασκάπτεται, μέχρι τη χθεσινή μέρα ορόσημο του θανάτου της Παπούρας από το ίδιο το κράτος μας και πιο συγκεκριμένα αυτούς που ονομάζει δημοκρατικούς θεσμούς του..

Αυτό που δεν έχει περιγραφεί επαρκώς και δεν θα μπορούσε άλλωστε –γιατί αυτό το πεδίο δεν θα κλείσει ποτέ– είναι τα συναισθήματα που δημιούργησε σε πλήθη κόσμου και στις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες τις οποίες άγγιξε η ανακάλυψή του.

Ξεκινώντας από την αρχαιολογική κοινότητα, απέραντη είναι η χαρά της εύρεσης σε όλους τους αρχαιολόγους ενός εντελώς άγνωστου τυπολογικά κτηρίου του Μινωικού Πολιτισμού.

Οι αρχαιολόγοι της Κρήτης νιώσαμε περηφάνια που ερευνήσαμε και αποκαλύψαμε αυτό το μνημείο. Οι αρχαιολόγοι όλης της Ελλάδας και μαζί η παγκόσμια Αρχαιολογική Κοινότητα άρχισε ξανά να επανεξετάζει και να ανασυνθέτει την υπάρχουσα επιστημονική γνώση. Γίνονται νέες προσπάθειες ερμηνείας της Αρχαιότητας και επαναπροσδιορισμού του ρόλου του επιστήμονα μέσα σε όλα αυτά που έχουμε ακόμα να ανακαλύψουμε. Όπως φαίνεται, οι νέες ανακαλύψεις δεν έχουν τελειώσει ακόμα.

Ο ενθουσιασμός των δημοσιογράφων για να μεταφέρουν όσες περισσότερες περιγραφές μπορέσουν στο κοινό τους από τη μελλοντική μελέτη που θα ακολουθήσει. Συναισθήματα που μπορούν να συγκριθούν μόνο με την παρουσίαση των μεγάλων θετικών στιγμών της παγκόσμιας ιστορίας.

Η συγκίνηση των ίδιων των ανθρώπων της περιοχής γέννησης της Παπούρας, οι οποίοι άρχισαν να ξαναβρίσκουν τον μίτο της σύνδεσης τους με τη Γη που γέννησε τους ίδιους και τους προγόνους τους.

Η ελπίδα των απλών ανθρώπων του λαού που πληροφορήθηκαν την εύρεση αυτού του μοναδικού μνημείου και το συναίσθημα μέσα τους ότι ΝΑΙ, δεν έχει τελειώσει τίποτα. Έχουμε να βρούμε και να ερμηνεύσουμε ακόμα πολλά για την ίδια τη ζωή και την πορεία του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη μας.

Τι έκαναν εκειά πάνω οι πρόγονοι μας ωρέ;

Η αίσθηση της αναζήτησης και ο σκεπτικισμός όσων παρακολουθούσαν το θέμα με φιλοσοφική ψυχραιμία. Ποιες κοινότητες ανθρώπων το κατασκεύασαν;

Το ενδιαφέρον βλέμμα των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο. Μα τι είναι αυτό που βρέθηκε στην Ελλάδα και ενεργοποίησε τόσο πολύ κόσμο;

Αν το μνημείο της Παπούρας είχε βρεθεί σε άλλη χώρα, θα άλλαζαν ακόμα και τα σχολικά βιβλία.

Βρέθηκε όμως στην Ελλάδα. Σε μια χώρα που καταδυναστεύεται από μια φατρία κερδοσκόπων και τεχνοκρατών. Κάποιων που ξέχασαν από πού έρχονται και πού πηγαίνουν στη ζωή.

Σε αυτήν τη χώρα που το πολιτικό της σύστημα πασχίζει να επιβάλει στους μαθητές την παπαγαλία της ιστορίας.

Σε αυτήν τη χώρα που δεν βρίσκει χώρο στη σχολική διδασκαλία για την αντίσταση του λαού μας στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε αυτήν τη χώρα που δεν βρίσκει χρόνο για να γιορτάσει την απελευθέρωση του λαού μας στις 12 του Οκτώβρη, για να μην μάθουν ποτέ οι μαθητές ποιοι απελευθέρωσαν την Ελλάδα.

Δεν υπήρχε πιθανότητα οι υπεύθυνοι της επικείμενης καταστροφής της Παπούρας να βοηθήσουν στη διάσωση του μοναδικού αυτού μνημείου.

Δεν θα είναι πλέον εφικτό άλλωστε, αφού το Ανώτατο Δικαστικό Σώμα της χώρας έκρινε ότι δεν χρειαζόμαστε πια την Παπούρα. Τα 4, 5 ή 6 χρόνια ζωής της στη σύγχρονη εποχή είναι αρκετά.

Πρέπει να τοποθετηθούν τα ραντάρ της παρωχημένης τεχνολογίας και να πραγματοποιηθεί κάθε κρυφή συναλλαγή και σχέδιο που έχει γίνει στο πλαίσιο του νέου παγκόσμιου πολεμικού σχεδιασμού.

Ο ευρύτερος κόσμος που ενδιαφέρεται για το μνημείο, μετά από κάποια στερέωση των δομών του που θα γίνει, δεν θα έχει πια πρόσβαση στον λόφο της Παπούρας. Ο δρόμος θα κλείσει και το μνημείο θα αποκλειστεί από όλον τον λαό –όλους εμάς που είμαστε οι μόνοι και αποκλειστικοί δικαιούχοι αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η ακτινοβολία θα είναι τέτοια, όπως και η κυριότητα του ΝΑΤΟ σε αυτόν τον χώρο που η περιοχή θα γίνει απροσπέλαστη.

Αυτή είναι η νομιμότητα που μας διατυμπανίζουν σε κάθε τόνο οι ιθύνοντες του κεντρικού κράτους. Εκεί οδηγεί η νομιμότητα της δήθεν Δημοκρατίας τους: σε κλειστά μνημεία και φυσικά τοπία κατεστραμμένα, σε επιστήμονες και ολόκληρα κοινωνικά σύνολα αποκλεισμένα από τα δικαιώματά τους.

Ας αποχαιρετήσουμε λοιπόν και αυτήν την Αλεξάνδρεια που θα χάσουμε, γιατί δεν θα βρούμε ποτέ ούτε αυτόν τον δρόμο για την Ιθάκη.

Αν δεν ασχοληθούμε ΟΛΟΙ με το δικαίωμα ύπαρξης αυτού του μνημείου!

Και όσοι απαξίωσαν αυτό το σπουδαίο μνημείο, να είναι σίγουροι ότι θα γραφτούν και αυτοί στην ιστορία, για πάντα, μαζί με τους 7 δακτυλίους, το τέλεια κυκλικό του σχήμα και τις μνημειακές του διαστάσεις.

Αυτή η Κυβέρνηση του Μητσοτάκη και της Μενδώνη και όσοι απαξίωσαν το μνημείο μας, θα μείνουν στην ιστορία μαζί με αυτούς που δεν βοήθησαν την ανθρωπότητα να πάει ούτε ένα βήμα μπροστά.

Η Παπούρα θα τους ρίξει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Η φωτογραφία είναι δανεισμένη από το φυλλάδιο του συνεδρίου των φοιτητών του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης που διεξήχθη στο Ρέθυμνο. Τους ευχαριστώ πολύ.

Η κα Μαρία Μαυράκη-Μπαλάνου είναι πρόεδρος Τοπικού Παράρτημα Κρήτης-Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων