Τραγικές στιγμές ζει οικογένεια η οποία ακόμη δεν μπορεί να πιστέψει ότι έχασε τον άνθρωπό της μετά από ένα απλό κάταγμα, που προκλήθηκε όταν έπεσε από σκάλα.
Η γυναίκα που δεν είχε συμπληρώσει τα 70 χρόνια της, έκανε εισαγωγή σε νοσοκομείο της Κρήτης και χειρουργήθηκε.
«Η αδελφή μου μπήκε στο νοσοκομείο με κάταγμα και δεν έφυγε ζωντανή, γιατί κόλλησε μικρόβιο στο χειρουργείο και κανείς δεν κατάλαβε τη σοβαρότητα της κατάστασής της», είπε στην «Π» και στο patris.gr, συγκλονισμένη η Γ.Μ., η οποία δεν μπορούσε να φανταστεί αυτή την εξέλιξη.
«Όχι άλλοι άδικοι θάνατοι»
H ίδια ανέφερε ότι «στη διάρκεια της παραμονής της σε θάλαμο 8 ατόμων, άλλοι δύο ασθενείς έκαναν θεραπεία για ένα μήνα με ισχυρή αντιβίωση για την ενδονοσοκομειακη λοίμωξη που τους ταλαιπωρούσε».
«Οι γιατροί καθυστέρησαν μέχρι να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης και να την πάνε στην εντατική, είχε αφυδατωθεί πλήρως και είχαν χτυπηθεί από το μικρόβιο όλα τα όργανα», ανέφερε και πρόσθεσε:
«Την αδελφή μου την έχασα και δεν γυρίζει πίσω, αλλά για να μην φύγουν άδικα άλλες ψυχές θέλω να γίνει ενδελεχής έλεγχος και απολύμανση του χειρουργείου και των θαλάμων.
Όχι άλλοι άδικοι θάνατοι. Είναι τραγικό να μπαίνει ο άνθρωπός σου για κάτι απλό στο νοσοκομείο και να πεθαίνει από μικρόβιο», κατέληξε.
Η περίπτωση αυτή δεν είναι η μοναδική ασθενούς που φεύγει από τη ζωή μετά από μικρόβιο που κόλλησε στο νοσοκομείο.
Πρόεδρος Επιτροπής Λοιμώξεων: Σοβαρό το πρόβλημα των θανατηφόρων λοιμώξεων, δουλεύουμε σε πολύ δύσκολες συνθήκες
Ο καθηγητής Παθολογίας-Λοιμωξιολογίας, Διαμαντής Κοφτερίδης, ο οποίος είναι πρόεδρος της Επιτροπής Λοιμώξεων στα νοσοκομεία της Κρήτης, είπε στην «Π» και στο patris.gr, ότι το πρόβλημα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων είναι σοβαρό και χάνονται άνθρωποι όχι μόνο στην Κρήτη και την υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά σε όλο τον κόσμο.
Τόνισε ότι γίνεται υπερπροσπάθεια σε πολύ αντίξοες συνθήκες, με λίγο προσωπικό και συμπλήρωσε λέγοντας ότι κάθε χρόνο στην Ευρώπη χάνονται 35.000 άνθρωποι από ενδονοσοκομειακά μικρόβια.
«Πασχίζουμε για την υγιεινή των χεριών, την καθαριότητα, τις απολυμάνσεις, προσπαθούμε να κάνουμε σωστή χρήση αντιβιοτικών, κάνουμε ότι μπορούμε για να μειώσουμε αυτούς τους θανάτους», κατέληξε.
Έκθεση-καταπέλτης για τα φονικά μικρόβια στα ελληνικά νοσοκομεία
Σήμα κινδύνου για τη ζωή των ασθενών στα ελληνικά νοσοκομεία εκπέμπει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC).
Μετά από αυτοψία που πραγματοποίησαν οι Ευρωπαίοι ειδικοί στη χώρα μας πριν λίγους μήνες συνέταξαν μια έκθεση-καταπέλτη: Χαρακτηρίζουν τα δημόσια νοσοκομεία «μη ασφαλή», εξαιτίας της ανεξέλεγκτης διασποράς μικροβίων και των νοσοκομειακών λοιμώξεων.
Η Ελλάδα διατηρεί εδώ και χρόνια μια θλιβερή ευρωπαϊκή πρωτιά. Είναι η πρώτη χώρα σε «μικροβιακή αντοχή» -δηλαδή τα μικρόβια έχουν γίνει τόσο δυνατά που δεν πεθαίνουν με τα γνωστά αντιβιοτικά- και παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό λοιμώξεων μέσα στα νοσοκομεία.
Διπλάσιες οι λοιμώξεις εδώ, συγκριτικά με το ευρωπαϊκό μέσο όρο
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 12,2% των ασθενών στην Ελλάδα κολλάει κάποια λοίμωξη κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (6,8%).
Το πρόβλημα εστιάζεται σε τρία συγκεκριμένα επικίνδυνα μικρόβια (Acinetobacter, Klebsiella, Pseudomonas), τα οποία εμφανίζουν σοκαριστικά ποσοστά ανθεκτικότητας (έως και 96%) ακόμα και στα πιο ισχυρά αντιβιοτικά «τελευταίας γραμμής».
Οι βασικές αιτίες του κακού, σύμφωνα με το ECDC, είναι δύο.
– Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στην Ευρώπη σε συνολική κατανάλωση αντιβιοτικών. Μέσα στα νοσοκομεία, πάνω από τους μισούς ασθενείς (55,3%) παίρνουν τουλάχιστον ένα αντιβιοτικό, ενώ είμαστε πρώτοι στην κατανάλωση των πιο εξειδικευμένων νοσοκομειακών φαρμάκων.
– Λόγω του συστήματος των εφημερίδων, ένας ασθενής που παίρνει εξιτήριο και χρειάζεται επανεισαγωγή, συχνά καταλήγει σε άλλο νοσοκομείο. Έτσι, τα ανθεκτικά μικρόβια μεταφέρονται ταχύτατα από το ένα νοσηλευτικό ίδρυμα στο άλλο.
Δεμένα τα χέρια των υγειονομικών λόγω τεράστιων κενών
Οι Ευρωπαίοι ειδικοί ξεκαθαρίζουν ότι το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό γνωρίζει το πρόβλημα και κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες, όμως το σύστημα τους αφήνει αβοήθητους.
Το ECDC εντοπίζει τεράστια κενά σε προσωπικό και υποδομές:
-Η αναλογία νοσηλευτών ανά κρεβάτι στην Ελλάδα είναι από τις χειρότερες στην Ευρώπη. Οι νοσηλευτές είναι εξουθενωμένοι, με αποτέλεσμα να είναι ανθρωπίνως αδύνατο να τηρηθούν αυστηρά τα πρωτόκολλα υγιεινής.
-Στην Ευρώπη υπάρχουν εξειδικευμένοι γιατροί που ασχολούνται αποκλειστικά με τον έλεγχο των λοιμώξεων. Στην Ελλάδα, η αναλογία αυτή είναι μηδενική, καθώς οι λοιμωξιολόγοι καλύπτουν τρέχουσες ανάγκες ως απλοί παθολόγοι λόγω ελλείψεων.
-Μόλις το 4,5% των δωματίων στα ελληνικά νοσοκομεία είναι μονόκλινα για να απομονώνονται οι ασθενείς με επικίνδυνα μικρόβια, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 11,3%.
Χωρίς λεφτά και κεντρικό σχέδιο
Αν και το Υπουργείο Υγείας είχε συντάξει ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την περίοδο 2019-2023, αυτό δεν χρηματοδοτήθηκε ποτέ, δεν είχε σαφές χρονοδιάγραμμα και τελικά «πάγωσε» λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Μέχρι και την επίσκεψη του ECDC, δεν υπήρχε έτοιμο ούτε το προσχέδιο για το νέο πλάνο των επόμενων ετών, ούτε προβλεπόμενος προϋπολογισμός.
Όσες θετικές πρωτοβουλίες γίνονται σήμερα, στηρίζονται σε προσωρινά ευρωπαϊκά κονδύλια ή ιδιωτικές δωρεές. Είναι «ασύνδετες μεταξύ τους» και καταδικασμένες να αποτύχουν αν δεν υπάρξει κεντρικός συντονισμός, προειδοποιεί η έκθεση.
Οι επείγουσες προτάσεις των Ευρωπαίων
Το ECDC ζητά από την Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την κατάσταση ως κρίση δημόσιας υγείας υψίστης προτεραιότητας και προτείνει:
-Μαζικές προσλήψεις νοσηλευτών για να φτάσουμε πιο κοντά στα ευρωπαϊκά στάνταρ (σήμερα έχουμε 7 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, έναντι 9,7 στην Ευρώπη).
-Δημιουργία θαλάμων απομόνωσης (μονόκλινων) σε όλα τα νοσοκομεία.
-Μόνιμους γιατρούς και νοσηλευτές λοιμώξεων, που θα ασχολούνται αποκλειστικά με τον έλεγχο των αντιβιοτικών και της υγιεινής.
-Ίδρυση κέντρων αποκατάστασης για να αποσυμφορηθούν οι ΜΕΘ.
-Ψηφιακό σύστημα στα φαρμακεία των νοσοκομείων, ώστε να ελέγχεται με ακρίβεια ποιο αντιβιοτικό πηγαίνει σε ποιον ασθενή.
Οι λοιμώξεις από υπερ-μικρόβια αυξάνουν τους θανάτους, παρατείνουν τη νοσηλεία και κοστίζουν ακριβά στο κράτος.
Το ECDC ξεκαθαρίζει ότι, αν δεν υπάρξει ισχυρή πολιτική βούληση και γενναία χρηματοδότηση τώρα, το ΕΣΥ θα παραμείνει εγκλωβισμένο σε έναν φαύλο και θανατηφόρο κύκλο.