«‘Ολοι οι εργαζόμενοι του ΠΑΓΝΗ και όλη η κοινωνία εύχεται να ξεπεράσουν τον κίνδυνο και να βγούν νικητές οι μικροί μας φίλοι που νοσηλεύονται αυτές τις ώρες στη ΜΕΘ Παίδων» τονίζει σε ανακοίνωσή του το Σωματείο Εργαζομένων που θυμήθηκε την απάντηση του υπουργού Υγείας στην Βουλή, αναφορικά με την σοβαρή υποστελέχωση του τμήματος.
Το Σωματείο, σημειώνει:
«Είναι μια μονάδα μοναδική με άρτιο, καταρτισμένο
προσωπικό όλων των ειδικοτήτων ,μια μονάδα που υπουργός Υγείας έλεγε ανερυθρίαστε στη βουλή σε ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Μ Συντιχακη ότι η στελέχωση είναι πολύ καλή γιατί είχε μέσο όρο λίγους ασθενείς σε ετήσια βάση.
Η πραγματικότητα για άλλη μια φορά τον διέψευσε.
Τώρα τι λέει η διοίκηση του νοσοκομείου ,η 7 ΥΠΕ και το υπουργείο Υγείας ,που υποχρεώθηκαν νοσηλευτές για να ανταποκριθούν στα περιστατικά να εργαστούν σερί 16ωρες ,και που αναγκάστηκε να έρθει η προϊσταμένη για άλλη μια φορά από το σπίτι της, για να μπορέσουν να καλυφθούν οι ανάγκες των ασθενών ;
Νοσοκομεία είναι όχι ξενοδοχεία
Τα νοσοκομεία, κύριε Γεωργιάδη, δεν είναι ξενοδοχεία, όπου ο αριθμός των εργαζομένων θα εξαρτάται από ποσοστά πληρότητας. Πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν ανάγκες για ποιοτική και αναβαθμισμένη φροντίδα, υπάρχουν ανάγκες των εργαζομένων που εσείς και τα στελέχη σας κουρελιάζετε και καταπατάτε συνεχώς.
Είπατε ότι το ποσοστό πληρότητας της Μονάδας Παίδων είναι χαμηλό και ότι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι με τον σημερινό αριθμό προσωπικού.
Δηλαδή λέτε ότι τα νοσοκομεία πρέπει να λειτουργούν με όρους ξενοδοχείων και οι ασθενείς να αντιμετωπίζονται σαν πελάτες;
Με τη δική σας λογική, τον χειμώνα που δεν έχουμε φωτιές θα έπρεπε να μην έχουμε πυροσβέστες;
Αφού, λοιπόν, ο νομός Ηρακλείου είναι τόσο ευνοημένος, γιατί, κύριε Γεωργιάδη, υπάρχουν:
- κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ,
- κλειστές χειρουργικές αίθουσες,
- χιλιάδες χρωστούμενα ρεπό,
- παραιτήσεις προσωπικού,
- παράνομα προγράμματα εργασίας,
- μετακινήσεις προσωπικού
Η ανακοίνωση καταλήγει: «Αν άλλωστε ίσχυε το αφήγημά σας, δεν θα αποφεύγατε μετά μανίας τη συζήτηση με τους εργαζόμενους, ούτε θα τους «στολίζατε» με τους γνωστούς και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς: «συμμορία της μιζέριας», «κάφροι», «ανθρωπάκια» κ.λπ.
Το αφήγημά σας, να ξέρετε, καταρρέει με πάταγο σε κάθε επόμενη εφημερία. Εκεί είμαστε και σας περιμένουμε — μαζί με τις κάμερες — αν και μάλλον δεν θα χωράτε να περάσετε από τον συνωστισμό ασθενών και φορείων.»