Μια από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί είναι ότι υπάρχει ένας κοσμολογικός μηχανισμός που παράγει αέναα Σύμπαντα. Γεννιέται δηλαδή ένα Σύμπαν όπως αυτό στο οποίο υπάρχουμε εμείς τώρα το οποίο κάποια στιγμή πεθαίνει, εξαφανίζεται και την θέση του παίρνει ένα καινούργιο. Βρετανός επιστήμονας αναφέρει σε μελέτη του ότι η μυστηριώδης σκοτεινή ύλη είναι προϊόν μαύρων τρυπών που… ξέμειναν από το προηγούμενο Σύμπαν στο δικό μας.
Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι η σκοτεινή ύλη αποτελεί περίπου το 27 % της μάζας του σύμπαντος και λειτουργεί σαν «βαρυτική κόλλα» που συγκρατεί τους γαλαξίες. Οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν ότι πρόκειται για ένα άγνωστο σωματίδιο το οποίο δεν απορροφά ούτε αντανακλά το φως.
Μια νέα όμως θεωρία προτείνει ότι η σκοτεινή ύλη μπορεί να αποτελείται από αρχαίες μαύρες τρύπες που υπήρχαν πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη. Αυτές οι μαύρες τρύπες ήταν απομεινάρια από ένα άλλο Σύμπαν και είναι πολύ μικρές, με τεράστια πυκνότητα, και τελείως αόρατες εκτός από τη βαρυτική τους έλξη.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Ενρίκε Γκαθτανιάγκα από το Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ αυτό τις καθιστά τους βασικούς υπόπτους στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Το κλειδί σε αυτή την τολμηρή πρόταση είναι η ιδέα ότι πριν από το Σύμπαν μας υπήρχε ένα προηγούμενο και ότι η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν η αρχή των πάντων αλλά η μετάβαση από εκείνο το Σύμπαν στο δικό μας.
Ο καθηγητής Γκαθτανιάγκα λέει: «Η ιδέα είναι ότι η σκοτεινή ύλη μπορεί να μην είναι ένα νέο σωματίδιο αλλά ένας πληθυσμός μαύρων τρυπών που σχηματίστηκαν σε μια προηγούμενη φάση κατάρρευσης και ανάκαμψης του Σύμπαντος.» Η μυστηριώδης ουσία που ονομάζουμε σκοτεινή ύλη σύμφωνα με αυτή τη θεωρία μπορεί στην πραγματικότητα να αποτελείται από μαύρες τρύπες ενός άλλου Σύμπαντος.
Η πιο κοινά αποδεκτή θεωρία σήμερα λέει ότι το Σύμπαν ξεκίνησε ως ένα σημείο άπειρης πυκνότητας, μια «μοναδικότητα». Αυτό το σημείο διαστάλθηκε ραγδαία σε μια φάση γνωστή ως «πληθωρισμός» της οποίας τα υπολείμματα ενέργειας μπορούμε ακόμα να παρατηρήσουμε ως το Κοσμικό Μικροκυματικό Υπόβαθρο (CMB) που είναι η θερμική ακτινοβολία-απόηχος από τη Μεγάλη Έκρηξη η οποία διαπερνά ολόκληρο το Σύμπαν
Ωστόσο ορισμένοι επιστήμονες απορρίπτουν την έννοια της μοναδικότητας, καθώς οι άπειρα πυκνές συνθήκες που προϋποθέτει φαίνεται να καταρρέουν απέναντι στους θεμελιώδεις νόμους της φυσικής. Για να παρακάμψει αυτό το πρόβλημα, ο καθηγητής Γκαθτανιάγκα προτείνει ότι ίσως ζούμε σε ένα «αναπηδών» Σύμπαν.
Σύμφωνα με αυτήν την άποψη το Σύμπαν κατέρρευσε προς τα μέσα στο τέλος της προηγούμενης φάσης του, φτάνοντας σε ένα εξαιρετικά αλλά όχι άπειρα πυκνό σημείο. Όταν η πυκνότητα έφτασε σε ένα κρίσιμο όριο συνέβη μια «αναπήδηση» και το Σύμπαν άρχισε πάλι να διαστέλλεται δημιουργώντας τον κόσμο που γνωρίζουμε σήμερα. «Η Μεγάλη Έκρηξη αντιστοιχεί σε μια αναπήδηση από μια προηγούμενη φάση κατάρρευσης όχι στην απόλυτη αρχή των πάντων. Είναι η αρχή της διαστολής που παρατηρούμε, αλλά όχι απαραίτητα η αρχή του χρόνου» δήλωσε ο Γκαθτανιάγκα στη Daily Mail.
Οι μαύρες τρύπες
Αν αυτή η θεωρία ισχύει τότε η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν η απαρχή του Σύμπαντος, αλλά απλώς η μετάβαση από την κατάρρευση ενός προηγούμενου Σύμπαντος στο τωρινό. Οι μαύρες τρύπες του προηγούμενου θα μπορούσαν να έχουν επιβιώσει από τη μετάβαση και σήμερα να αποτελούν τη σκοτεινή ύλη.
Αυτό που κάνει την ιδέα σημαντική είναι ότι σύμφωνα με τον Γκαθτανιάγκα οι μαύρες τρύπες θα μπορούσαν πράγματι να έχουν επιβιώσει από την κατάρρευση. Δηλαδή οι μαύρες τρύπες που δημιουργήθηκαν από τους καταρρέοντες γαλαξίες του προηγούμενου Σύμπαντος μπορεί να επιπλέουν ακόμη μέσα στο δικό μας σήμερα.
«Αυτές οι “απομεινάριες” μαύρες τρύπες θα επιβίωναν στη φάση διαστολής που παρατηρούμε σήμερα και θα συμπεριφέρονταν ακριβώς όπως η σκοτεινή ύλη: θα αλληλεπιδρούσαν βαρυτικά, αλλά δεν θα εξέπεμπαν φως». Αν και η ιδέα φαίνεται τραβηγμένη λύνει μερικά δύσκολα προβλήματα της τρέχουσας θεωρίας αφού δεν χρειάζεται να εξηγηθεί μια άπειρη πυκνότητα ούτε να υποτεθεί η ύπαρξη κάποιου άγνωστου σωματιδίου για τη σκοτεινή ύλη.
Επιπλέον, η θεωρία των απομειναρίων μαύρων τρυπών ίσως εξηγεί και μια από τις πιο αινιγματικές ανακαλύψεις του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb. Καθώς το τηλεσκόπιο παρατηρούσε το πρώιμο Σύμπαν εντόπισε μια ομάδα πολύ φωτεινών κόκκινων σημείων μόλις μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι πρόκειται για ταχύτατα αναπτυσσόμενες μαύρες τρύπες που ίσως εξελιχθούν σε υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στους πυρήνες των γαλαξιών. Η ύπαρξη αυτών των «απομειναρίων» μαύρων τρυπών θα μπορούσε να εξηγήσει τις μυστηριώδεις «μικρές κόκκινες κουκκίδες» που παρατήρησε το James Webb τόσο λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Η σημερινή μας κατανόηση του Σύμπαντος δεν μπορεί να εξηγήσει πώς μπόρεσαν να γίνουν τόσο μεγάλες τόσο γρήγορα. Αν όμως υπήρχαν ήδη από την αρχή, θα είχαν σημαντικό προβάδισμα για να φτάσουν στα μεγέθη που βλέπουμε.
Ο καθηγητής Γκαθτανιάγκα αναγνωρίζει ότι απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά για να επιβεβαιωθεί η ιδέα του. Οι επιστήμονες θα χρειαστεί να τη δοκιμάσουν με δεδομένα από το υπόβαθρο βαρυτικών κυμάτων και με ακριβείς μετρήσεις του Κοσμικού Μικροκυματικού Υποβάθρου. «Το βασικό ερώτημα είναι ποια ιδέα ταιριάζει καλύτερα με τις παρατηρήσεις και αυτό μπορούμε να το εξετάσουμε» λέει. Αν όμως αποδειχθεί ότι αυτή η θεωρία είναι σωστή θα μπορούσε να λύσει ταυτόχρονα δύο από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης κοσμολογίας.