Την ανάγκη να αποκτήσει το ελληνικό ελαιόλαδο ενιαία στρατηγική, ισχυρή ταυτότητα και θεσμική εκπροσώπηση σε όλη την αλυσίδα αξίας επισημαίνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο προσωρινός πρόεδρος του νεοσύστατου Συνδέσμου Παραγωγής, Εμπορίας και Τυποποίησης Ελληνικού Ελαιολάδου (ΣΥΠΕΤΕΕΛ), Δημήτρης Φάββας.
Η δημιουργία του ΣΥΠΕΤΕΕΛ έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία για ένα προϊόν που χαρακτηρίζεται διαχρονικά «εθνικό», χωρίς, ωστόσο, να έχει αποκτήσει τον αναγκαίο προσανατολισμό. «Βλέπουμε ότι για το συγκεκριμένο προϊόν δεν υπάρχει στρατηγική. Εμείς, οι άνθρωποι που το ζούμε καθημερινά, ερχόμαστε να δημιουργήσουμε κάτι θεσμικό, μέσα από το οποίο να μπορούμε να διεκδικήσουμε παρεμβάσεις από την οργανωμένη Πολιτεία, τις περιφέρειες, τα επιμελητήρια, τον τουριστικό κλάδο, ακόμη και το Υπουργείο Παιδείας», σημειώνει.
Σύμφωνα με τον κ. Φάββα, η φιλοσοφία του νέου Συνδέσμου στηρίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες: Τον παραγωγό και τον καταναλωτή. «Ο παραγωγός πρέπει να έχει τον χώρο να υπάρχει και ο καταναλωτής να πληρώνει αυτό το ευγενές προϊόν, βασικό της μεσογειακής διατροφής, σε μια έντιμη τιμή. Όλοι οι ενδιάμεσοι, είτε είμαστε έμποροι είτε τυποποιητές, χωρίς αυτούς τους δύο πυλώνες δεν έχουμε κανέναν ρόλο να διεκδικούμε», λέει.
Τα ιδρυτικά μέλη του ΣΥΠΕΤΕΕΛ είναι 20 και αντιπροσωπεύουν το 35% του μέσου όρου του συνολικά παραγόμενου ελληνικού ελαιολάδου (περίπου 75.000 τόνους), ενώ, όπως λέει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο προσωρινός πρόεδρός του, έχει ήδη απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση για νέες εγγραφές, με βάση τις προϋποθέσεις του καταστατικού του.
Σημειώνεται πως μετά τις αρχαιρεσίες, που έχουν προγραμματιστεί για την 13η Ιουνίου στην Αθήνα, ο Σύνδεσμος θα αποκτήσει οριστικό διοικητικό συμβούλιο.
Επιπλέον ο κ.Φάββας τονίζει ότι, μέχρι σήμερα, επιμέρους τμήματα της αγοράς του ελαιολάδου έχουν εκπροσωπηθεί, όχι όμως η συνολική αλυσίδα, από την παραγωγή έως το τελευταίο στάδιο πριν από τον καταναλωτή. Όπως λέει «εκ των αποτελεσμάτων βλέπουμε ότι το ελληνικό ελαιόλαδο υπολείπεται στον διεθνή ανταγωνισμό, γιατί δεν υπήρξαν συντονισμένες προσπάθειες».
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην ανάγκη ενίσχυσης της ταυτότητας του ελληνικού προϊόντος. «Πριν από ενάμιση χρόνο η Ιταλία πουλούσε μόνο με το “made in Italy” στη διπλάσια τιμή το ελαιόλαδό της, σε σχέση με αυτό που απολάμβανε ο Έλληνας παραγωγός», σημειώνει, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την Ισπανία με τους ίδιους όρους οικονομίας κλίμακας.
Ο προσωρινός πρόεδρος του ΣΥΠΕΤΕΕΛ εκφράζει, παράλληλα, την ανησυχία του μήπως το ελληνικό ελαιόλαδο ακολουθήσει την πορεία άλλων σημαντικών προϊόντων της ελληνικής υπαίθρου. «Φοβόμαστε μην έχει την τύχη που είχαν άλλα ευγενή ελληνικά προϊόντα, όπως η σταφίδα, τα σύκα ή τα ζαχαρότευτλα, προϊόντα που στήριξαν την περιφέρεια και κράτησαν ζωντανή την ύπαιθρο», υπογραμμίζει.
Αναφερόμενος στην εστίαση και τον τουρισμό, επισημαίνει ότι η νομοθεσία για την κλειστή φιάλη ελαιολάδου στα τραπέζια δεν εφαρμόζεται επαρκώς. «Πουλάμε Ελλάδα στο τουριστικό προϊόν, χωρίς Ελλάδα μέσα», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τονίζοντας ότι το τουριστικό μοντέλο πρέπει να συνδεθεί ουσιαστικά με την ελληνική διατροφή και την εγχώρια παραγωγή.
Στα πρώτα βήματα του Συνδέσμου περιλαμβάνεται, όπως λέει, η διεκδίκηση μελέτης για την κοστολόγηση του ελληνικού ελαιολάδου, ανάλογα με τη μορφή παραγωγής και τα χαρακτηριστικά του ελαιώνα. Παράλληλα, στόχος είναι η ανάδειξη του «made in Greece» και η προώθηση του επώνυμου ελληνικού προϊόντος.
«Δεν ερχόμαστε να αναιρέσουμε ή να πάμε απέναντι σε κανέναν. Ερχόμαστε να συμπληρώσουμε όποιον είναι αρωγός σε αυτό το ευγενές προϊόν», καταλήγει ο κ. Φάββας.