Όσο ένας σκύλος μεγαλώνει, οι ανάγκες του αλλάζουν. Μπορεί να κινείται λιγότερο, να χάνει σταδιακά μυϊκή μάζα ή να εμφανίζει προβλήματα υγείας που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να τρέφεται.
Η διατροφή αποκτά επομένως ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο για τη διατήρηση του φυσιολογικού βάρους, αλλά και για τη συνολική κατάσταση της υγείας του.
Η ηλικία, ωστόσο, δεν αποτελεί από μόνη της επαρκές κριτήριο για την επιλογή τροφής.
Ένας υγιής ηλικιωμένος σκύλος μπορεί να έχει διαφορετικές ανάγκες από έναν συνομήλικό του που αντιμετωπίζει νεφρική νόσο, καρδιολογικό πρόβλημα ή οστεοαρθρίτιδα.
Επιπλέον, δεν γερνούν όλοι οι σκύλοι με τον ίδιο ρυθμό.
Οι μεγαλόσωμες φυλές συνήθως εμφανίζουν νωρίτερα σημάδια γήρανσης σε σχέση με τις μικρόσωμες, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον καθορισμό μιας κοινής ηλικίας από την οποία κάθε ζώο θεωρείται ηλικιωμένο.
Η σωστή προσέγγιση βασίζεται στην αξιολόγηση της φυσικής κατάστασης, του βάρους, της δραστηριότητας και του ιατρικού ιστορικού του σκύλου, με τη βοήθεια του κτηνιάτρου.
Η πρωτεΐνη παραμένει απαραίτητη και στην τρίτη ηλικία
Μία από τις συχνότερες παρανοήσεις σχετικά με τη διατροφή των ηλικιωμένων σκύλων είναι ότι πρέπει να καταναλώνουν λιγότερη πρωτεΐνη.
Στην πραγματικότητα, η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης υψηλής ποιότητας είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας, η οποία μπορεί να μειώνεται με την πάροδο των ετών.
Η απώλεια μυών επηρεάζει τη δύναμη, την κινητικότητα και τη γενικότερη λειτουργικότητα του ζώου. Γι’ αυτό, ένας υγιής ηλικιωμένος σκύλος δεν χρειάζεται αυτομάτως δίαιτα περιορισμένης πρωτεΐνης.
Σημασία έχουν τόσο η ποσότητα όσο και η πεπτικότητα της πρωτεΐνης, καθώς και η συνολική ισορροπία της τροφής.
Διαφορετική είναι η αντιμετώπιση όταν υπάρχει συγκεκριμένη πάθηση. Σε ορισμένα στάδια χρόνιας νεφρικής νόσου, για παράδειγμα, μπορεί να απαιτείται ειδικά σχεδιασμένη δίαιτα με ελεγχόμενη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και φώσφορο.
Τέτοιες αλλαγές δεν πρέπει να γίνονται προληπτικά, χωρίς κτηνιατρική αξιολόγηση.
Ο έλεγχος του βάρους είναι σημαντικότερος από την απλή μείωση της τροφής
Με την ηλικία, αρκετοί σκύλοι γίνονται λιγότερο δραστήριοι και ενδέχεται να χρειάζονται λιγότερες θερμίδες. Αν συνεχίσουν να καταναλώνουν την ίδια ποσότητα τροφής, χωρίς αντίστοιχη ενεργειακή δαπάνη, μπορεί να πάρουν βάρος.
Η παχυσαρκία επιβαρύνει τις αρθρώσεις, δυσκολεύει την κίνηση και συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ή επιδείνωσης διαφόρων προβλημάτων υγείας.
Ωστόσο, δεν είναι όλοι οι ηλικιωμένοι σκύλοι υπέρβαροι. Ορισμένοι χάνουν βάρος λόγω μειωμένης όρεξης, οδοντικών προβλημάτων, χρόνιων παθήσεων ή απώλειας μυϊκής μάζας.
Επομένως, η αυθαίρετη μείωση των μερίδων δεν αποτελεί σωστή λύση για κάθε ζώο.
Ο τακτικός έλεγχος του σωματικού βάρους και της μυϊκής κατάστασης βοηθά στον εντοπισμό αλλαγών που διαφορετικά μπορεί να περάσουν απαρατήρητες. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η διάκριση ανάμεσα στην απώλεια λίπους και στην απώλεια μυών, καθώς πρόκειται για διαφορετικές καταστάσεις που απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση.
Πώς συνδέεται η διατροφή με την υγεία των αρθρώσεων
Η δυσκολία στην κίνηση αποτελεί συχνό πρόβλημα στους ηλικιωμένους σκύλους, ιδιαίτερα όταν υπάρχει οστεοαρθρίτιδα.
Η διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για τη μείωση της επιβάρυνσης των αρθρώσεων.
Παράλληλα, ορισμένες ειδικά σχεδιασμένες τροφές περιλαμβάνουν αυξημένες ποσότητες ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, κυρίως EPA και DHA, τα οποία έχουν μελετηθεί για τη συμβολή τους στη διαχείριση της οστεοαρθρίτιδας στους σκύλους.
Τα συγκεκριμένα λιπαρά οξέα μπορούν, στο πλαίσιο μιας συνολικής θεραπευτικής προσέγγισης, να προσφέρουν οφέλη σε ορισμένα ζώα με αρθρικά προβλήματα.
Αντίθετα, για αρκετά δημοφιλή συμπληρώματα, όπως η γλυκοζαμίνη και η χονδροϊτίνη, τα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητά τους παραμένουν περιορισμένα ή αντικρουόμενα.
Η χορήγηση συμπληρωμάτων δεν υποκαθιστά την κτηνιατρική αντιμετώπιση, ενώ η επιλογή και η δοσολογία τους πρέπει να βασίζονται στις ανάγκες του συγκεκριμένου σκύλου.
Η επαρκής ενυδάτωση δεν πρέπει να παραμελείται
Η πρόσβαση σε καθαρό, φρέσκο νερό είναι απαραίτητη σε κάθε ηλικία, αποκτά όμως ιδιαίτερη σημασία όταν ο σκύλος αντιμετωπίζει χρόνιες παθήσεις ή λαμβάνει συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή.
Η αφυδάτωση μπορεί να επιβαρύνει την κατάσταση της υγείας του, ενώ ορισμένες ασθένειες, όπως η χρόνια νεφρική νόσος και ο σακχαρώδης διαβήτης, ενδέχεται να προκαλέσουν αυξημένη δίψα και συχνότερη ούρηση.
Σε σκύλους που δυσκολεύονται να καταναλώσουν επαρκείς ποσότητες νερού, ο κτηνίατρος μπορεί να συστήσει κατάλληλη υγρή τροφή ή άλλες προσαρμογές στη διατροφή.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στην τοποθέτηση του μπολ. Ένας ηλικιωμένος σκύλος με κινητικά προβλήματα πρέπει να έχει εύκολη πρόσβαση στο νερό, χωρίς να χρειάζεται να ανεβαίνει σκάλες ή να διανύει μεγάλες αποστάσεις.
Η ξαφνική αύξηση ή μείωση της κατανάλωσης νερού δεν πρέπει να αποδίδεται απλώς στη γήρανση, καθώς μπορεί να αποτελεί ένδειξη υποκείμενου προβλήματος.
Πότε χρειάζεται τροφή με διαφορετική σύνθεση
Οι τροφές που κυκλοφορούν με την ένδειξη «senior» δεν έχουν όλες την ίδια σύνθεση. Ούτε υπάρχει ένας ενιαίος διατροφικός κανόνας που να καλύπτει κάθε ηλικιωμένο σκύλο.
Ορισμένες περιέχουν λιγότερες θερμίδες, άλλες έχουν διαφορετική περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες ή λιπαρά, ενώ κάποιες είναι σχεδιασμένες για συγκεκριμένες ανάγκες.
Η πεπτικότητα της τροφής έχει σημασία, ιδιαίτερα όταν το ζώο εμφανίζει γαστρεντερικές διαταραχές. Παρ’ όλα αυτά, η προχωρημένη ηλικία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένας σκύλος έχει μειωμένη ικανότητα πέψης.
Επιπλέον, οι αλλαγές στην όρεξη μπορεί να σχετίζονται με προβλήματα στα δόντια και στα ούλα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η επιλογή κατάλληλης υφής τροφής μπορεί να διευκολύνει τη σίτιση, αλλά δεν αντικαθιστά την αναγκαία οδοντιατρική φροντίδα.
Αν αποφασιστεί αλλαγή διατροφής, η μετάβαση πρέπει κατά κανόνα να γίνεται σταδιακά, ώστε να περιορίζεται η πιθανότητα γαστρεντερικών ενοχλήσεων.
Νεφρά, καρδιά και χρόνιες παθήσεις: Γιατί δεν αρκεί μια κοινή τροφή για ηλικιωμένους σκύλους
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα στη διατροφή των ηλικιωμένων ζώων είναι η παρουσία χρόνιων παθήσεων.
Στη χρόνια νεφρική νόσο, για παράδειγμα, μπορεί να συστηθεί θεραπευτική δίαιτα με ελεγχόμενη ποσότητα φωσφόρου και κατάλληλα προσαρμοσμένη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και άλλα θρεπτικά συστατικά.
Σε σκύλους με συγκεκριμένες καρδιολογικές παθήσεις, η διαχείριση της πρόσληψης νατρίου μπορεί να αποτελεί μέρος της θεραπείας, ανάλογα με τη διάγνωση και το στάδιο της νόσου.
Αντίστοιχα, ο σακχαρώδης διαβήτης, οι παθήσεις του πεπτικού συστήματος και ορισμένα προβλήματα του ήπατος μπορεί να απαιτούν διαφορετικές διατροφικές παρεμβάσεις.
Αυτός είναι και ο λόγος που η επιλογή μιας τροφής αποκλειστικά βάσει ηλικίας ή εμπορικής ένδειξης δεν επαρκεί όταν υπάρχουν προβλήματα υγείας.
Η χρήση κτηνιατρικής θεραπευτικής δίαιτας πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένη ιατρική ένδειξη και να συνοδεύεται από παρακολούθηση της ανταπόκρισης του ζώου.
Ποια σημάδια δείχνουν ότι χρειάζεται επανεξέταση της διατροφής
Η αλλαγή των διατροφικών αναγκών δεν γίνεται πάντοτε εμφανής από τη μια ημέρα στην άλλη.
Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένες μεταβολές που αξίζει να παρακολουθούν οι ιδιοκτήτες-κηδεμόνες. Η ανεξήγητη απώλεια ή αύξηση βάρους, η μειωμένη όρεξη, η δυσκολία στη μάσηση, οι αλλαγές στις κενώσεις και η αυξημένη δίψα μπορεί να αποτελούν ενδείξεις ότι χρειάζεται κτηνιατρικός έλεγχος.
Το ίδιο ισχύει όταν ένας σκύλος εμφανίζει μειωμένη αντοχή, δυσκολία να σηκωθεί ή εμφανή απώλεια μυϊκής μάζας.
Οι αλλαγές αυτές δεν οφείλονται απαραίτητα στη διατροφή. Μπορεί να συνδέονται με παθήσεις που χρειάζονται διάγνωση και θεραπεία.
Για τους ηλικιωμένους σκύλους, οι τακτικές προληπτικές εξετάσεις, συχνά ανά εξάμηνο ανάλογα με την κατάσταση της υγείας τους, επιτρέπουν την έγκαιρη αναγνώριση προβλημάτων και την κατάλληλη προσαρμογή της φροντίδας τους.
Η ηλικία δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που καθορίζει το καθημερινό μενού
Ένας δραστήριος σκύλος δέκα ετών μπορεί να έχει διαφορετικές ενεργειακές και διατροφικές ανάγκες από έναν συνομήλικό του που κινείται ελάχιστα ή αντιμετωπίζει χρόνια νόσο.
Η φυλή, το μέγεθος, η φυσική κατάσταση, η μυϊκή μάζα και το ιατρικό ιστορικό πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πριν από οποιαδήποτε σημαντική αλλαγή.
Εξίσου σημαντικό είναι να επιλέγεται μια πλήρης και ισορροπημένη τροφή, κατάλληλη για τις ανάγκες του ζώου, αντί να βασίζεται η επιλογή αποκλειστικά σε διαφημιστικούς ισχυρισμούς ή στην παρουσία μεμονωμένων συστατικών.
Η γήρανση δεν συνεπάγεται αυτομάτως την ανάγκη για περισσότερα συμπληρώματα, λιγότερη πρωτεΐνη ή δραστικό περιορισμό των θερμίδων. Αυτό που χρειάζεται είναι τακτική αξιολόγηση και προσαρμογή της διατροφής με βάση την πραγματική κατάσταση του σκύλου.
Στόχος δεν είναι απλώς να διατηρηθεί το βάρος του, αλλά να προστατευθούν όσο το δυνατόν περισσότερο η μυϊκή του μάζα, η κινητικότητα και η ποιότητα της καθημερινής του ζωής.
newsit.gr