Τις προκλήσεις αλλά και τις προοπτικές του τουριστικού τομέα απέναντι στην κλιματική κρίση ανέδειξε ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διευθυντών Ξενοδοχείων, Γιώργος Πελεκανάκης, σε ευρωπαϊκό φόρουμ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.
Πώς θα πρέπει η μελλοντική Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τον Βιώσιμο Τουρισμό να στηρίξει τις νησιωτικές περιφερειακές αρχές στις δράσεις τους για τον τουρισμό και το κλίμα;
«Πρώτον, είπε στην «Π» ο κ.Πελεκανάκης, χρειαζόμαστε περισσότερα χρηματοδοτικά εργαλεία για την πράσινη μετάβαση των ξενοδοχείων.
Η ενεργειακή αναβάθμιση ενός ξενοδοχείου, η εγκατάσταση συστημάτων εξοικονόμησης νερού, η παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η διαχείριση αποβλήτων και η εφαρμογή πρακτικών κυκλικής οικονομίας απαιτούν σημαντικές επενδύσεις.
Ειδικά οι μικρές και μεσαίες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις συχνά δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να προχωρήσουν με την ταχύτητα που απαιτούν οι ευρωπαϊκοί στόχοι.
Επομένως η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δημιουργήσει πιο εύκολα προσβάσιμα και πρακτικά χρηματοδοτικά εργαλεία, ώστε η βιωσιμότητα να μην αποτελεί προνόμιο μόνο των μεγαλύτερων επιχειρήσεων.»
Στην ομιλία του τόνισε ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το νερό ως στρατηγικό ζήτημα για τον τουρισμό.
«Για την Κρήτη,σημείωσε, το νερό αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη πρόκληση των επόμενων ετών.
Η ξενοδοχειακή βιομηχανία έχει κάθε λόγο να επενδύσει στην εξοικονόμηση και στην ορθολογική χρήση του νερού. Χρειαζόμαστε όμως και ευρύτερες υποδομές, όπως αφαλατώσεις όπου είναι απαραίτητο, επαναχρησιμοποίηση νερού, σύγχρονα δίκτυα, περιορισμό των απωλειών και ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων.
Η ευρωπαϊκή πολιτική για τον τουρισμό θα πρέπει να συνδέσει πιο άμεσα τις επενδύσεις στον τουρισμό με τις επενδύσεις στις βασικές υποδομές των προορισμών.»
Η βιωσιμότητα πρέπει να αφορά ολόκληρο τον προορισμό και όχι μόνο το ξενοδοχείο
Όπως επεσήμανε ο πρόεδρος των διευθυντών, ένα ξενοδοχείο μπορεί να επενδύσει στην εξοικονόμηση ενέργειας, στη μείωση των αποβλήτων ή στη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Όμως εάν ο προορισμός αντιμετωπίζει προβλήματα ύδρευσης, κυκλοφορίας, αποβλήτων, ενέργειας ή δημόσιων υποδομών, η συνολική εικόνα παραμένει προβληματική.
Γι’ αυτό χρειάζεται μια ολοκληρωμένη προσέγγιση σε επίπεδο προορισμού, με συνεργασία μεταξύ περιφερειακών και τοπικών αρχών, ξενοδοχείων, τουριστικών επιχειρήσεων και των τοπικών κοινωνιών.
«Η πράσινη μετάβαση,υπογράμμισε, δεν είναι μόνο θέμα τεχνολογίας,είναι και θέμα ανθρώπινου δυναμικού.
Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία χρειάζονται εκπαίδευση και κατάρτιση σε θέματα εξοικονόμησης ενέργειας και νερού, διαχείρισης αποβλήτων, κυκλικής οικονομίας, αντιμετώπισης ακραίων καιρικών φαινομένων και γενικότερα εφαρμογής πρακτικών βιώσιμης λειτουργίας.»
Είπε επίσης ότι χρειαζόμαστε απλούστερους κανόνες και καλύτερο συντονισμό.
«Ο ξενοδοχειακός κλάδος αντιμετωπίζει ήδη ένα μεγάλο αριθμό κανονιστικών απαιτήσεων σε ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο.
Η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική θα πρέπει να διασφαλίσει ότι οι νέες απαιτήσεις για την κλιματική προσαρμογή και τη βιωσιμότητα συνοδεύονται από σαφείς οδηγίες, τεχνική υποστήριξη και αντίστοιχους πόρους.
Δεν μπορούμε να ζητάμε από τις επιχειρήσεις να εφαρμόσουν νέες πρακτικές χωρίς να τους παρέχουμε τα κατάλληλα εργαλεία, την απαραίτητη τεχνογνωσία και πρόσβαση στη χρηματοδότηση.»
Ο κ.Πελεκανάκης ανέφερε «από την πλευρά της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διευθυντών Ξενοδοχείων, θεωρούμε ότι οι διευθυντές ξενοδοχείων μπορούν να αποτελέσουν γέφυρα μεταξύ της ευρωπαϊκής πολιτικής και της καθημερινής λειτουργίας των τουριστικών επιχειρήσεων.
Είμαστε οι άνθρωποι που καλούμαστε να μετατρέψουμε τους στόχους της βιωσιμότητας σε καθημερινές πρακτικές, ήτοι στη λειτουργία ενός ξενοδοχείου, στην κατανάλωση ενέργειας και νερού, στη διαχείριση των αποβλήτων, στην εκπαίδευση του προσωπικού και τελικά στην εμπειρία του επισκέπτη.
Θα ήθελα επομένως, να υπογραμμίσω ότι «η κλιματική ανθεκτικότητα του τουρισμού δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τη συμμετοχή του ίδιου του τουριστικού κλάδου στη διαμόρφωση των πολιτικών».
Η Ευρώπη χρειάζεται μια στρατηγική που θα είναι φιλόδοξη ως προς τους στόχους της, αλλά ταυτόχρονα ρεαλιστική, εφαρμόσιμη και προσαρμοσμένη στις πραγματικές συνθήκες των προορισμών.
Και ιδιαίτερα για τα νησιά η επιτυχία αυτής της στρατηγικής θα κριθεί στο κατά πόσο θα μπορέσουμε να συνδυάσουμε τρεις βασικούς στόχους.Να προστατεύσουμε το περιβάλλον, να διασφαλίσουμε την ποιότητα ζωής των τοπικών κοινωνιών και να διατηρήσουμε έναν ανταγωνιστικό και ποιοτικό τουριστικό τομέα.
Αυτός κατά τη γνώμη μου, κατέληξε, θα πρέπει να είναι ο πυρήνας της νέας Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τον Βιώσιμο Τουρισμό».