Σοβαρές καταγγελίες για εκμετάλλευση εποχικών εργαζομένων στον τουρισμό από τις Φιλιππίνες, έρχονται από το 2025 στην δημοσιότητα.
Η κάλυψη των κενών θέσεων στον τουρισμό από εξειδικευμένο προσωπικό από τις Φιλιππίνες βασίζεται σε συγκεκριμένους κανόνες που ορίζει το Υπουργείο Εργασίας της ασιατικής χώρας, το οποίο διατηρεί ειδικό παράρτημα στην πρεσβεία της στην Αθήνα.
Αυτοί είναι:
-Υποχρεωτική κάλυψη αεροπορικών εισιτηρίων (μετάβασης και επιστροφής) από τον εργοδότη.
-Καθορισμένος καθαρός μηνιαίος μισθός.
-Πλήρης υγειονομική και συνταξιοδοτική ασφάλιση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Capital.gr που υπογράφει ο Άγης Γερούτης , η εφαρμογή της συμφωνίας στην πράξη φαίνεται πως προσέκρουσε σε παράνομες τακτικές ορισμένων γραφείων μεσολάβησης και ξενοδοχειακών ομίλων.
Με βάση τις καταγγελίες, επιτήδειοι μεσίτες και ξενοδόχοι, προκειμένου να συμπιέσουν το κόστος και να προσφέρουν «φθηνότερες» λύσεις, εφαρμόζουν καταχρηστικές πρακτικές.
Παρακρατούν παράνομα ολόκληρους τους μισθούς των εργαζομένων εκ των υστέρων, επικαλούμενοι το κόστος των αεροπορικών εισιτηρίων και της έκδοσης άδειας εργασίας ,δαπάνες που βάσει νόμου βαρύνουν αποκλειστικά τον εργοδότη.
Αφήνουν απλήρωτες τις ασφαλιστικές εισφορές σε Ελλάδα ή Φιλιππίνες.
Αλλοδαπές εργαζόμενες, χωρίς γνώση της γλώσσας και των δικαιωμάτων τους, καταλήγουν να εργάζονται ουσιαστικά δωρεάν για ολόκληρους μήνες, θύματα ενός ιδιότυπου οικονομικού εξαναγκασμού.
Το ζήτημα είχε λάβει διαστάσεις διπλωματικού επεισοδίου. Η κυβέρνηση των Φιλιππίνων είχε αποστείλει δύο επίσημες επιστολές διαμαρτυρίας προς την ελληνική κυβέρνηση (Υπουργεία Εξωτερικών και Εργασίας), αλλά και απευθείας προς εμπλεκόμενους ξενοδοχειακούς ομίλους.
Παρά τη σοβαρότητα των αποκαλύψεων και τις διπλωματικές πιέσεις, ανέφερε το δημοσίευμα, η αντίδραση των αρμόδιων ελληνικών Υπουργείων (Μετανάστευσης, Τουρισμού, Εργασίας, Εξωτερικών και Ναυτιλίας) κρίνεται μέχρι στιγμής ανεπαρκής.
Σε αντίθεση με τις προβλεπόμενες ενέργειες μιας ευνομούμενης πολιτείας ,όπως η επιβολή αυστηρών διοικητικών προστίμων, η ανάκληση αδειών λειτουργίας και η παραπομπή των υπευθύνων στη Δικαιοσύνη, επικρατεί σιγή ιχθύος.
Ο Άγης Γερούτης, επανήλθε πριν λίγες μέρες δημοσιεύοντας την επιστολή που του έστειλε γυναίκα από τις Φιλιππίνες, η οποία είχε διαβάσει το άρθρο του .Η ίδια αναγκάστηκε να πληρώσει από την τσέπη της τα αεροπορικά εισιτήρια για να έρθει στην Ελλάδα και να εργαστεί στον τουρισμό.
«Αγαπητέ κύριε,
Παρακαλώ συμπαθάτε τα αγγλικά μου, που δεν είναι μητρική μου γλώσσα.
Ήρθα από τις Φιλιππίνες να εργαστώ στην Ελλάδα πριν έξι μήνες.
Όταν έκανα αίτηση, το Γραφείο Εργασίας Εξωτερικού στην Μανίλα μού είπε ότι έπρεπε να πληρώσω μόνος/η μου το αεροπορικό εισιτήριο για την Ελλάδα. Πλήρωσα 820 ευρώ για να φτάσω στην Αθήνα μέσω Ντουμπάι.
Μια φίλη μού έστειλε το άρθρο σας “Τράφικινγκ καμαριέρων ξενοδοχείων” μεταφρασμένο στα αγγλικά, στο οποίο λέτε ότι το εισιτήριο πρέπει να πληρώνεται από τον εργοδότη, διαφορετικά οι αρχές των Φιλιππίνων δεν δίνουν άδεια στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο να απασχολεί Φιλιππινέζους.
Η πραγματικότητα είναι άλλη.
Πολλοί Φιλιππινέζοι πληρώνουν οι ίδιοι το αεροπορικό εισιτήριο για να έρθουν στην Ελλάδα [για εργασία].
Όταν έφτασα στο νησί, δεν μπορούσα να εργαστώ για δύο μήνες, επειδή περίμενα τα χαρτιά μου. Τώρα η σεζόν τελείωσε. Εργάστηκα μόνο τέσσερις μήνες, όμως πλήρωσα το εισιτήριο, τα έξοδα των διαδικασιών μετανάστευσης στη Μανίλα και τώρα θα ξαναπληρώσω το εισιτήριο για να επιστρέψω στη Μανίλα.
Ίσως κανείς να μη νοιάζεται γι’ αυτό: πολλοί Φιλιππινέζοι εργαζόμενοι ξοδεύουν για να έρθουν στην Ελλάδα σχεδόν όσα χρήματα κερδίζουν από τους τέσσερις μήνες δουλειάς.
Ελπίζω να ενδιαφερθείτε να αναδείξετε αυτή την αδικία και την παρανομία.»