«Η Κρήτη, όπου υλοποιούνται “εμβληματικά” έργα προς όφελος των μεγάλων ομίλων, με “ζεστό” χρήμα από τη φορολεηλασία του λαού, δεν διαθέτει ούτε αντιπλημμυρική, ούτε αντισεισμική και αντιπυρική προστασία, παρά τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα της εποχής.
Η κατάσταση αυτή, που προετοιμάζει το επόμενο προδιαγεγραμμένο έγκλημα σε βάρος του λαού, αποτυπώνει ξεκάθαρα ποιους ωφελεί η πολυδιαφημισμένη καπιταλιστική ανάπτυξη και ότι ποτέ ο λαός δεν πρόκειται να επωφεληθεί από αυτήν».
Αυτό τονίζει μεταξύ άλλων σε σχετική ερώτηση που κατέθεσε προς το Περιφερειακό Συμβούλιο ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης, Αλέκος Μαρινάκης με την οποία ζητά να παρουσιαστούν συγκεκριμένα στοιχεία για τους καθαρισμούς των ρεμάτων, για τις χρηματοδοτήσεις των μελετών αντιπλημμυρικής προστασίας, για την αποκατάσταση των δημόσιων υποδομών…
Τα ρέματα που μένουν στις μελέτες και τα αντιπλημμυρικά που δεν υλοποιούνται
«Στον Γιόφυρο, η λεκάνη απορροής του είναι η 2η μεγαλύτερη για τη Zώνη Δυνητικά Υψηλού Κινδύνου, παραμένει κυριολεκτικά εκτεθειμένη στον κίνδυνο πλημμυρών, καθώς… μελετάται εδώ και 26 χρόνια. Η αντιπλημμυρική θωράκιση στον Δήμο Χερσονήσου παραμένει σε εκκρεμότητα από την προηγούμενη μεγάλη καταστροφή του 2020 και είναι ακόμη σε επίπεδο εκπόνησης οι αναγκαίες μελέτες οριοθέτησης και διευθέτησης ρεμάτων σε Γούρνες, Κουτουλουφάρι και Μάλια.
Ο Δήμος Μινώα, όπου υλοποιείται από την τσέπη του λαού το αεροδρόμιο στο Καστέλλι, δεν διαθέτει αντιπλημμυρική προστασία. Ακόμα δεν έχουν δρομολογηθεί τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα, ιδιαίτερα γύρω από το νέο αεροδρόμιο Καστελλίου, γιατί τα περίπου 60 εκατ. ευρώ για τα αντιπλημμυρικά θεωρούνται κόστος, την ώρα που δίνονται εκατ. ευρώ, για “αποζημιώσεις” της κοινοπραξίας των ιδιωτών.
Ο Δήμος Βιάννου, που “πνίγηκε” από τη νεροποντή, είχε κηρυχτεί από την Κυβέρνηση σε κατάσταση “Έκτακτης Ανάγκης” για τον κίνδυνο λειψυδρίας. Εκατομμύρια κυβικών νερού χάνονται ανεκμετάλλευτα, εξαιτίας της ανυπαρξίας των αναγκαίων έργων (λιμνοδεξαμενών, μικροφραγμάτων, του Φράγματος Αμιρών-Αγίου Βασιλείου), που θα μπορούσαν και να καλύψουν το σύνολο των υδατικών αναγκών της περιοχής και την αντιπλημμυρική προστασία.
Στο Λασίθι, που έχει υποστεί τεράστιες καταστροφές από πλημμύρες και πυρκαγιές, η αντιπλημμυρική προστασία είναι ανύπαρκτη.
Οι ίδιοι οι αγρότες στο Οροπέδιο καταγγέλλουν πως μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει τα αναγκαία έργα. Ακόμη και η μελέτη για την κατασκευή μικρών φραγμάτων ελέγχου και ρύθμισης των πλημμυρικών ροών, σε συγκεκριμένες θέσεις του υδρογραφικού δικτύου των λεκανών απορροής, που επηρεάστηκαν από την πυρκαγιά στις 2/7/2025 στον Δήμο Ιεράπετρας (Αγία Φωτιά, Ξεροκαμάρα, Κουτσουνάρι) πήρε τον Μάιο παράταση, έως 29/9/2026, για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της περιβαλλοντικής αδειοδότησης…
Αντίθετα για τις ιδιωτικές επενδύσεις των “στρατηγικών επενδυτών”, ισχύουν fast track διαδικασίες με το Κίνητρο Ταχείας Αδειοδότησης. Στο Ρέθυμνο, αναζητούνται -σαν δυσθεώρητο ποσό(!)- 50 εκατ. ευρώ, για τον Πλατανιανό και τον Πηγιανό ποταμό, χρηματοδοτούνται γενναία υποδομές προς όφελος των μεγάλων ομίλων.
Την ώρα που υλοποιούνται με μεγάλες ταχύτητες και fast track διαδικασίες έργα για την κερδοφορία του κεφαλαίου, η “Μελέτη οριοθέτησης με έργα διευθέτησης τμήματος ποταμού Γεροπόταμου εντός οικισμού Δαφνέδων” ξεκίνησε το 2021 και η έγκριση των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων έγινε μόλις πρόσφατα, δηλαδή 5 χρόνια μετά.
Για να μην μιλήσουμε για τους όρους “κόστους-οφέλους”, με τους οποίους γίνονται οι μελέτες π.χ. για το Πλατανιανό ρέμα, το ρέμα Αρσανίου, το ρέμα του Πηγιανού Ποταμού, κ.τ.λ.
Για τον αποσπασματικό, ανεπαρκή σχεδιασμό που ενέχει τον κίνδυνο μη ασφαλούς προστασίας από πλημμύρα και καταστρέφει το περιβάλλον, αντί για την ουσιαστική αντιπλημμυρική προστασία. Στα Χανιά, ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί ούτε οι αποκαταστάσεις από τις πλημμύρες του 2019, ενώ μέχρι και σήμερα βρίσκονται κυριολεκτικά ξεκρέμαστες οικογένειες, αγρότες, επαγγελματίες, που δεν έχουν δει ούτε τα ψίχουλα των αποζημιώσεων.
“Εκκρεμότητα” μένουν και ο καθαρισμός και η οριοθέτηση του Κλαδισού, Κερίτη, Ταυρωνίτη, Τυφλού και Σαρακινώτη, όπως και η αποκατάσταση του φράγματος Βαλσαμιώτη, αλλά και η υλοποίηση της μελέτης για την κατασκευή μικρών φραγμάτων ανάσχεσης-συγκράτησης, για την αντιπλημμυρική προστασία και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, την αναγκαία προστασία και την αύξηση των διαθέσιμων αποθεμάτων νερού.
Επίσης, “εκκρεμότητα” είναι τα φράγματα Σεμπρωνιώτη και Παπαδιανών, έργα υποδομής για την άρδευση, ύδρευση και αντιπλημμυρική προστασία στη Δυτική Κρήτη».