Μια ανάσα μάς έμεινε για να κλείσει το πρώτο δεκαήμερο του νέου έτους του 2026. Και πριν αναφωνήσουμε το γνωστό αλλά αληθινό κλισέ, «πόσο γρήγορα περνά ο καιρός», ας ρίξουμε μια ματιά στις προηγούμενες μέρες, κι ας δούμε πόσες φορές ήρθαν τα «πάνω κάτω» στις ζωές μας, στην κοινωνία γύρω μας αλλά και στον πλανήτη, σε λίγες μόνο ημέρες.
Δεν παραβλέπουμε κιόλας ότι κάποιες από αυτές ήταν αργίες, αλλά τι να σου κάνουν οι αργίες, σε έναν κόσμο γεμάτο ανατροπές και δυσάρεστες εκπλήξεις, αφού αν κάποιος έχει δει και ακούσει τα δελτία ειδήσεων των ημερών, έχει διαβάσει sites και εφημερίδες, θα νομίζει πως πέρασε μια χρονιά ολάκερη το 2026, κι όχι μόνον επτά μέρες ως χθες.
Το 2026 ευχηθήκαμε όλοι, λίγο πριν έρθει, να είναι μια ειρηνική χρονιά, χωρίς πολέμους, θεσμικές εκτροπές και παρεκτροπές, ένα ασφαλές περιβάλλον και υγεία για όλους τους ανθρώπους.
Όμως με την εμφάνισή του, ξεκίνησαν οι δυσάρεστες εκπλήξεις με θανάτους στον δημοσιογραφικό χώρο αλλά και πολλά γεγονότα στο αστυνομικό δελτίο, εκείνο που καταγράφει την αρνητική πλευρά της κοινωνίας. Προφανώς εν μέρει αναμενόμενο, αφού η μοναδική πραγματική βεβαιότητα της ζωής είναι ο θάνατος, αλλά έχει σημασία και ο τρόπος και ο χρόνος.
Όσο συνέβαιναν αυτά δίπλα μας, γύρω μας ο πλανήτης «πάγωσε» από την απαγωγή Μαδούρο στη Βενεζουέλα, από αμερικανικές δυνάμεις. Εδώ που τα λέμε, όποιος και να είναι ο Μαδούρο και όποιοι και αν ήταν αυτοί που τον πήραν, η ουσία του θέματος εστιάζεται πλέον σε δύο σημεία: στο γεγονός ότι την απόφαση την πήρε ο Τραμπ – κανείς θεωρώ δεν είχε αμφιβολίες για το ποιος είναι, αλλά και τι ακολουθεί μετά.
Το δεύτερο μάλιστα δεν αφορά αποκλειστικά τον Μαδούρο ούτε τη Βενεζουέλα, όπου με άλλοθι τα δεινά του λαού της, ο Τραμπ έπραξε όπως έπραξε, καταργώντας κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου. Ακριβώς αυτό το τελευταίο είναι το θέμα, ότι μια ωμή παρέμβαση σε ένα κράτος, θα δημιουργήσει άραγε μια «νέα κανονικότητα» στον πλανήτη;
Θα μπορεί όποιος νομίζει ότι είναι «σωτήρας» να πράττει ανάλογα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης; Ήδη όλοι γνωρίζουμε ότι μια τέτοια ενέργεια θα ανοίξει την όρεξη και σε άλλους ηγέτες που αντιμετωπίζουν τον πλανήτη ως χωράφι τους!
Οι αντιδράσεις πάντως που ως σήμερα είδαμε, και στον κόσμο και στην Ελλάδα, μάλλον χλιαρές ήταν και σίγουρα δεν αλλάζουν την πορεία των πραγμάτων. Ο πλανήτης λοιπόν «σταύρωσε τα χέρια» και μπορεί κάλλιστα τώρα να περιμένει τα χειρότερα.
Την ίδια στιγμή, το 2026 φάνηκε εξαρχής ότι θα κουβαλήσει δύσκολα την κληρονομιά του 2025. Χθες μόλις η Κυβέρνηση επιχείρησε να «δώσει τέλος» στις διαμαρτυρίες αγροτών και κτηνοτρόφων, που σε όλη τη χώρα κατέβηκαν στους δρόμους, εξαγγέλλοντας μέτρα. Τα μέτρα προφανώς θα αξιολογηθούν από αυτούς που τους αφορούν, οι οποίοι στη συνέχεια θα πάρουν τις αποφάσεις τους.
Η Κυβέρνηση πάντως δεν παρέλειψε να στείλει τελεσίγραφο στους διαμαρτυρόμενους, που ούτε λίγο ούτε πολύ, δια στόματος μάλιστα του εκπροσώπου της Παύλου Μαρινάκη, είπε: «αυτά θα είναι κι αν σας αρέσουν», προβαίνοντας σε μια κίνηση… προοικονομίας πριν καν ανακοινωθούν τα μέτρα..
Και να ήταν μόνο αυτό; Συνέχεια «προειδοποιεί» για το ένα, για το άλλο και δημιουργεί εντυπώσεις, κάνοντας επικοινωνιακούς χειρισμούς στον απόηχο πραγματικών γεγονότων, όπως είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Φοβάμαι πως στο τέλος και ενώ εμείς θα ζούμε συνεχώς νέα ράλι αυξήσεων και υποθήκευσης της καθημερινότητάς μας, αυτοί δεν θα μπορούν να ξεχωρίζουν το πραγματικό από το ψέμα και τη «φουσκωμένη» αλήθεια.
Κοντά σε αυτά, σας το είπα; Ούτε και φέτος φαίνεται φως για τη λειψυδρία στην Κρήτη. «Το νερό νεράκι» θα γίνει η φράση της χρονιάς. Άντε και καλό 2026!