Η επόμενη μέρα στον ΟΦΗ, μετά την ιστορική νίκη-πρόκριση επί της ΑΕΚ στην OPAP Arena, βάζει πλέον ένα μεγάλο ερώτημα: πώς και με ποιο τρόπο θέλει ο ΟΦΗ να αξιοποιήσει το γεγονός ότι βρίσκεται δύο βήματα πριν από τον back to back τελικό και τρία από τον διακαή πόθο του για την κατάκτηση του τροπαίου;
Ως γνωστόν, ο προγραμματισμός του καλοκαιριού έγινε με στόχο την είσοδο στο γκρουπ 5-8 για την διεκδίκηση της 5ης θέσης και την επανάληψη της περσινής πορείας στο κύπελλο. Ο σχεδιασμός αυτός ωστόσο απέτυχε και αυτό αποδείχθηκε στην πράξη: ο υπεύθυνος Νίκος Νταμπίζας είναι ήδη παρελθόν, μαζί με τον προπονητή με τον οποίο συνεργάστηκε το καλοκαίρι (Μίλαν Ράσταβατς), ενώ παρελθόν αποτελεί και μια από τις μεταγραφικές επιλογές του για το ρόστερ (Ρακόνιατς) και το ίδιο δεν αποκλείεται να γίνει για ακόμα μία (Βούκοτιτς).
Με την έλευση του νέου προπονητή Χρήστου Κόντη, έγινε αναθεώρηση του μεταγραφικού πλάνου, σημειώθηκαν ήδη δύο προσθήκες στο έμψυχο δυναμικό (Πούγγουρας, Ισέκα) παράλληλα με ορισμένες αποχωρήσεις παικτών που είχαν έρθει τον περασμένο Ιανουάριο, αλλά δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν (Ζανελάτο, Λέουις).
Η σεζόν μέχρι τώρα δεν έχει πάει καλά και παρότι ο στόχος του «5-8» μαθηματικά δεν έχει χαθεί, αφού ο ΟΦΗ είναι στο -4 από την 8η θέση, η διεκδίκηση της 5ης θέσης μοιάζει με ουτοπία, καθώς αυτή τη στιγμή η διαφορά είναι στο -10, έστω κι αν σε αυτό το γκρουπ υπάρχει η διαίρεση βαθμών. Αυτή τη στιγμή προτεραιότητα είναι η απομάκρυνση από τις δυο τελευταίες θέσεις, με τη διαφορά να είναι στο +5 από την προτελευταία ΑΕΛ και φυσικά η πορεία στο κύπελλο μετά τη μεγαλειώδη πρόκριση επί της ΑΕΚ.
Πέρυσι ο ΟΦΗ έφτασε στον τελικό από ένα βατό μονοπάτι, αποφεύγοντας όλες τις ομάδες της κορυφής. Φέτος ήταν τυχερός, γιατί στη League Phase βρήκε μπροστά του τρεις ομάδες της Σούπερ Λιγκ 2 και την ΑΕΚ, αλλά στη συνέχεια έπρεπε να κάνει την υπέρβαση, αφού μετά τα πλέι οφ με Αστέρα Τρίπολης, τον οποίο απέκλεισε στο Ηράκλειο, έπρεπε να αντιμετωπίσει ξανά την ΑΕΚ εκτός έδρας.
Η υπέρβαση έγινε, η πρόκριση ήρθε και πλέον ο ΟΦΗ έχει στον δρόμο του για τον τελικό τις διπλές αναμετρήσεις με τον Λεβαδειακό (4/2 Ηράκλειο και 11/2 Λιβαδειά) και αν περάσει, θα βρει στις 25 Απριλίου στο ΟΑΚΑ με τον ΠΑΟΚ ή τον Παναθηναϊκό. Στον φετινό τελικό, το διακύβευμα είναι διπλό, καθώς από τη μια είναι ο τίτλος και από την άλλη η ευρωπαϊκή έξοδος, η οποία προσφέρει στον κυπελλούχο μια θέση σε ομίλους.
ΟΦΗ και Λεβαδειακός, λοιπόν, διεκδικούν εκτός από το κύπελλο και την παρουσία τους και σε μία ευρωπαϊκή League Phase της επόμενης σεζόν. Και αυτό διότι ο κυπελλούχος θα ξεκινήσει τη νέα σεζόν τις εκτός συνόρων υποχρεώσεις του από τα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ, και ακόμα κι αν αποκλειστεί, θα συνεχίσει στη League Phase του Κόνφερενς Λιγκ.
Έτσι, όποιος από τους Λεβαδειακό ή ΟΦΗ φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, θα βρίσκεται ένα βήμα μακριά από τη συμμετοχή σε League Phase ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Αυτό από μόνο του είναι ένα ισχυρό κίνητρο ώστε ο ΟΦΗ να στρέψει την προσοχή του στο κύπελλο. Με μια ενδεχόμενη συμμετοχή σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης, ο σύλλογος θα αλλάξει επίπεδο τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά. Ο ΟΦΗ έχει έξι ευρωπαϊκές εξόδους (χωρίς να συμπεριλαμβάνεται σε αυτές το κύπελλο «Intertoto»), αλλά ποτέ δεν έφτασε να αγωνίζεται μέχρι τον Γενάρη σε ομίλους, αφού τότε υπήρχαν μόνο διπλές αναμετρήσεις.
Και επανέρχομαι στο ερώτημα του προλόγου: πώς και με ποιο τρόπο θέλει ο ΟΦΗ να αξιοποιήσει το γεγονός ότι βρίσκεται δυο βήματα πριν από τον back to back τελικό και τρία από τον διακαή πόθο του για την κατάκτηση του τροπαίου;
Ή αλλιώς: πώς βλέπουν οι άνθρωποι της ομάδας την προοπτική που ανοίγεται για μια τέτοια διάκριση; Ήρθε η ώρα να κάνει ο ΟΦΗ την υπέρβασή του και να αλλάξει επίπεδο ή μήπως όχι ακόμα; Τι λέει επ’ αυτού ο κ. Μπούσης;